Ο Ούγκο Μάγιο βρίσκεται στις “πιτς” για ακόμη μία φορά τη φετινή σεζόν, με ακόμη μία θλάση και πάλι στο ίδιο σημείο με την προηγούμενη (γάμπα).
Είναι ο 5ος τραυματισμός του πρώην αρχηγού της Θέλτα για φέτος, καταφέροντας ακόμα και έτσι το πρόσημο της παρουσίας του να είναι θετικό. Αυτή η ευπάθειά του όμως στους τραυματισμούς αποτέλεσε καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν το μεγάλο εμπόδιο που οορθώνεται μπροστά του όποτε προσπαθεί να βρει διάρκεια σε εμφανίσεις και παιχνίδια.
Τα τέσσερα τελευταία ματς, με τρία 90λεπτα και ακόμη ένα 88 λεπτών, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σερί συνεχόμενων αγώνων που “έτρεξε” τη φετινή σεζόν. Το μεγαλύτερο ήταν τον περσινό χειμώνα, κράτησε για πέντε ματς και σταμάτησε με την απουσία του στο ματς πρωταθλήματος με τον Αστέρα στην Τρίπολη.
Η φετινή χρονιά χωρίζεται για τον άλλοτε αρχηγό της Θέλτα σε… σερί αγώνων. Μάλιστα μετά από εκείνο το ματς με τους Αρκάδες επέστρεψε και τραυματίστηκε στην προθέρμανση του Ολυμπιακός-ΑΡΗΣ, απουσιάζοντας για περίπου 1,5 μήνα και επιστρέφοντας ως αλλαγή κόντρα στον Λεβαδειακό. Αμέσως μετά έπαιξε βασικός κόντρα στον Παναιτωλικό και ακολούθως απουσίασε στο ματς με τον ΝΠΣ Βόλο.
Άλλες δύο φορές μέσα στη σεζόν ο Μάγιο είδε δύο σερί τριών αγώνων να σταματούν εξαιτίας τραυματισμού.
Τα προβλήματα των τραυματισμών είναι ο… κόφτης του έμπειρου μπακ, ο οποίος έστω κι έτσι όταν επανέρχεται μπαίνει αμέσως στους σταθερούς -από πλευράς απόδοσης- παίκτες της ομάδας. Αυτή η προσφορά όμως δεν έχει διάρκεια… Για αυτό και με τη νέα θλάση, πάλι στο ίδιο σημείο, θα “ζυγίσει” προσεκτικά τα δεδομένα πριν και εάν επιστρέψει στην αγωνιστική δράση για φέτος, αφού πρώτα γίνει μία επανεκτίμηση της κατάστασής του την επόμενη εβδομάδα.
Προφανώς και η κατάσταση του Μάγιο είναι ένα δεδομένο που λαμβάνουν υπόψιν τους στον ΑΡΗ για τη νέα σεζόν, έχοντας πάρει ήδη την απόφαση για την προσθήκη ενός βασικού παίκτη στο δεξί άκρο της άμυνας, Μία κίνηση που θα γίνει ανεξάρτητα με το μέλλον του ποδοσφαιριστή, ο οποίος ναι μεν έχει ακόμη ένα χρόνο συμβόλαιο αλλά ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει στο μυαλό του το ενδεχόμενο του επαναπατρισμού μετά από δύο χρόνια.
