Για περίπου δύο δεκαετίες, ο ΑΡΗΣ έχει συνδεθεί στη συνείδηση αρκετών φιλάθλων με τη… λάτιν σχολή. Μια εικόνα που άρχισε να διαμορφώνεται από το 2006 και έπειτα, όταν για αρκετά χρόνια το ρόστερ των «κιτρινόμαυρων» περιλάμβανε μεγάλο αριθμό ισπανόφωνων ποδοσφαιριστών.
Η συγκεκριμένη τάση υποχώρησε για ένα διάστημα, όμως επανήλθε μετά το 2018, φτάνοντας στο αποκορύφωμά της το 2024. Τότε, οι Ισπανοί αποτελούσαν περίπου το 36% του ρόστερ, σε τέτοιο βαθμό ώστε ισπανικά μέσα ενημέρωσης να ασχοληθούν με την περίπτωση του Άρη, καθώς διέθετε περισσότερους Ισπανούς ποδοσφαιριστές ακόμη και από συλλόγους της Primera División.
Η εικόνα αυτή, ωστόσο, έχει αλλάξει αισθητά τα τελευταία δύο χρόνια. Από μια ομάδα που αριθμούσε περισσότερους από δώδεκα ισπανόφωνους παίκτες, ο Άρης έχει πλέον στο δυναμικό του μόλις έναν Ισπανό: τον Λορέν Μορόν.
Οι αποχωρήσεις των Κάρλες Πέρεθ και Άλβαρο Τεχέρο άφησαν τον Ανδαλουσιανό επιθετικό ως τον μοναδικό εκπρόσωπο της Ισπανίας στο ρόστερ. Δεν πρόκειται απαραίτητα για μια εξέλιξη που σχεδιάστηκε εξαρχής, ωστόσο στον σύλλογο υπήρχε η αντίληψη πως η πολυετής εξάρτηση από την ισπανική αγορά έπρεπε να περιοριστεί. Μια λογική που παρέμεινε σε ισχύ ακόμη και μετά την ανάληψη της θέσης του τεχνικού διευθυντή από τον Ρούμπεν Ρέγες.
Ο Ισπανός τεχνικός διευθυντής είχε άλλωστε προαναγγείλει ήδη από την περσινή σεζόν ότι ο μεταγραφικός σχεδιασμός θα επεκταθεί και σε άλλες αγορές. Αν και την προηγούμενη χρονιά υπήρξαν κινήσεις από την Ισπανία, το φετινό καλοκαίρι η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Μέχρι στιγμής δεν έχει αποκτηθεί κανένας Ισπανός ποδοσφαιριστής, ενώ οι περιπτώσεις που εξετάστηκαν από τη χώρα της Ιβηρικής ήταν ελάχιστες, αν όχι ανύπαρκτες.
Έτσι, ο χαρακτηρισμός του ΑΡΗ ως μιας κατεξοχήν «λάτιν» ομάδας δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα. Πρόκειται περισσότερο για μια εικόνα που έχει μείνει από προηγούμενες εποχές, παρά για αυτό που αντικατοπτρίζει σήμερα η σύνθεση του ρόστερ.
