Ο Τίνο Καντεβέρε βρίσκεται στην Γαλλία και κάνει τακτοποιεί όλες εκείνες τις υποχρεώσεις που θα του επιτρέψουν να επιστρέψει στη Θεσσαλοννίκη από την επόμενη Δευτέρα (21/07) για να γίνει επίσημα παίκτης του ΑΡΗ.
Σε κάθε μεταγραφή είθισται το βάρος να πέφτει στις ικανότητες του εκάστοτε ποδοσφαιριστή. Στην περίπτωση του Καντεβέρε, μιλάμε για έναν τεχνίτη και γρήγορο επιθετικό, με ικανότητα στους μικρούς χώρους και μπόλικη διάθεση στο αμυντικό κομμάτι. Πίσω όμως από τα κατορθώματά του, την τρομερή διετία στη Χάβρη (2018-20) και τα 12 εκατ. της Λιόν, ξεδιπλώνεται μία ανθρώπινη ιστορία που έχει ως εκκίνηση τη φτώχεια και καταλήγει σε έναν ωραίο άνθρωπο που δεν άφησε τη δόξα και τα εκκατομύρια να σβήσουν από τη μνήμη του την αφετηρία της ζωής του.
Τα πρώτα βήματα… χωρίς παπούτσια.
Γεννημένος στις 5 Ιανουαρίου 1996, στην πρωτεύουσα της Ζιμπάμπουε, το Χαράρε, ο Τίνο Καντεβέρε μεγάλωσε σε μια οικογένεια γεμάτη πάθος για το ποδόσφαιρο. Ο πατέρας του διατηρούσε μια μικρή ποδοσφαιρική ακαδημία, και τα πρώτα του βήματα τα έκανε ξυπόλητος, παίζοντας μαζί με τα αδέρφια του. Όμως όλοι μπορούσαν να δουν πως ο μικρός Τίνο ήταν διαφορετικός. «Φαινόταν από τότε πως είχε έμφυτο ταλέντο. Εμείς παίζαμε ξυπόλητοι για διασκέδαση… με τον Τίνο όμως ήταν αλλιώς», είχε πει κάποτε ο αδερφός του.
Από τη Ζιμπάμπουε στη Λιόν
Ξεκίνησε από την Harare City, πριν το ευρωπαϊκό του ταξίδι τον φέρει στη Σουηδία και στην Τζουγκάρντεν. Εκεί, τα γκολ του άνοιξαν τις πύλες της Γαλλίας. Πρώτα στη Χάβρη και έπειτα στην Λιόν, έναν σύλλογο που είχε πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά του.«Ήταν το χέρι του Θεού», είχε πει για εκείνη την εποχή. «Κάθε φορά που σκοράρω, νιώθω την ίδια συγκίνηση, λες κι είναι η πρώτη. Δεν το συνηθίζεις ποτέ.»
Το κίνητρό του να πάει στη Λιόν ήταν, όπως παραδέχθηκε, και ο θαυμασμός του για έναν θρύλο του συλλόγου: «Ο Μπενζεμά ήταν πάντα ένας από τους αγαπημένους μου παίκτες. Η Λιόν ήταν μια ξεχωριστή ευκαιρία γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο.»
Και όταν ο ίδιος ο Μπενζεμά του έστειλε δημόσια λόγια ενθάρρυνσης, ο Τίνο είχε δηλώσει:«Αν το είχα δει πριν τον αγώνα, ίσως να είχα βάλει κι άλλα γκολ! Μου έδωσε αυτοπεποίθηση. Είναι σημαντικό να βλέπεις ότι σε στηρίζουν άνθρωποι σαν κι αυτόν».
Η Ναντ και ο σοβαρός τραυματισμός
Η θητεία του στο Σαμπιονά είχε γκολ, λάμψη αλλά και δυσκολίες που για τον Τίνο δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Δεν λύγισε όταν πια δεν υπήρχε χώρος για αυτόν στην Λιόν. Δεν λύγισε ακόμα και πέρυσι, με τον σοσβαρό τραυματισμό που τον κράτησε έξω για πέντε μηνές περίπου. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα έχασε τη συχνότητα στο σκοράρισμα, αλλά είδε πέρα από την κριτική που δεχόταν… «Ο ρόλος του επιθετικού δεν είναι μόνο τα γκολ. Μερικές φορές πρέπει να γυρίσεις πίσω, να βοηθήσεις, να παίξεις για την ομάδα. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα».
Ένας ευεργέτης της Ζιμπάμπουε
Ο Τίνο έφυγε από νωρίς μακριά από την φτώχεια και τις δυσκολίες μίας χώρας όπως η Ζιμπάμπουε. Ο νεανικός ενθουσιασμός για το βήμα στην Ευρώπη δεν του πήρε τα μυαλά, όπως και τα πολλά λεφτά που άρχισαν να μπαίνουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς του. Χρήματα τα οποία για τον ίδιο ήταν το «όπλο» του ώστε να προσφέρει στην κοινωνία που μεγάλωσε και τον ανέδειξε, δημιουργώντας το «Kadewere Foundation».
Από το 2019, ο Τίνο χρηματοδοτούσε τουρνουά στην περιοχή Highfield (όπου μεγάλωσε), με στόχο την ανάδειξη νέων ταλέντων και την αποθάρρυνση κοινωνικών προκλήσεων όπως η χρήση ναρκωτικών.
«Υπάρχει πάρα πολύ υποσχόμενο ταλέντο εδώ έξω στο Highfield και μέσω τέτοιων εκδηλώσεων οι νέοι έχουν την ευκαιρία να δείξουν τις ικανότητές τους…», είχε δηλώσει σχετικά.
Μέσω του ιδρύματος, προσφέρει υποτροφίες σε παιδιά από την κοινότητα Highfield, δείχνοντας την κοινωνική του συνείδηση και την επιθυμία να δώσει πίσω στην κοινότητα που τον στήριξε. Παράλληλα τον Αύγουστο 2024, μέσω του ιδρύματός του, ο Τίνο έκανε δωρεά σε εξοπλισμό (κιτ, μπάλες FIFA-certified, και κουτί πρώτων βοηθειών) στο πρώην σχολείο του, Prince Edward High School στο Harare. Η δωρεά περιλάμβανε δύο πλήρη κιτ για 25 παίκτες και ένα kit προπόνησης, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς το ίδρυμα που τον ανέδειξε.
