Ο Ούρος Ράτσις ήταν η πιο πολυδάπανη μεταγραφή του ΑΡΗ του περασμένο καλοκαίρι, με τα 3 εκατ. -σύμφωνα με την ομάδα- τα οποία δόθηκαν στη Σασουόλο για την έλευσή του στη Θεσσαλονίκη.
Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που οι προσδοκίες από τον Σέρβο ήταν αρκετές από την πρώτη κιόλας στιγμής. Τότε που ήρθε δίχως προετοιμασία… Δίχως τη βάση να πάρει με το “καλημέρα” ρόλου βασικού. Και όταν το έκανε, φυσιολογικά η εικόνα του ήταν πολύ μακριά από εκείνη την οποία περίμεναν όλοι. Ισως και μοιραία στα παιχνίδια με την Αράζ.
Ο Ράτσις ήταν, φυσιολογικά, ακόμα βαρύς και ακόμα ψαχνόταν σε ένα νέο περιβάλλον, μέχρι να φτάσει το κορμί του εκεί που έπρεπε ώστε να δώσει στο κέντρο της ομάδας αυτά που μπορούσε. Εκείνα που άρχισαν να διαφαίνονται από την αναμέτρηση της 2ης αγωνιστικής με τον Παναιτωλικό, όταν κρατούσε μόνος του το κέντρο του ΑΡΗ μέχρι να τον κάνει αλλαγή ο Ουζουνίδης στο 55ο λεπτό εκείνο του αγώνα.
Εκείνο το ματς ήταν και το σημείο καμπής για τον Ράτσιτς, παρουσιάζοντας από εκεί και πέρα σταδιακά μα βελτιωμένη εικόνα. Οχι με ταχύτα στα πόδια, αλλά ταχύτητα στη σκέψη και το άμεσο παιχνίδι του που βοηθάει καθορστικά την μετάβαση της μπάλας από την άμυνα στην επίθεση.
Ο Μανόλο Χιμένεθ αποδείχθηκε καθοριστικός στο ανέβασμα του Ράτσιτς. Ο Ανδαλουσιανός έδωσε νέο ρόλο στον Σέρβο, τον χαμήλωσε σε ρόλο καθαρού 6αριού και έτσι του έδωσε λιγότερα μέτρα για να διανύει στο γήπεδο.
Μέχρι που ο ΑΡΗΣ έφτασε στο “ναυάγιο” της Τρίπολης με τον ΟΦΗ, όπου η απουσία του Σέρβου ήταν παραπάνω από αισθητή. Οχι τόσο λόγω του Γαλανόπουλου αλλά του Μόντσου… Έλειψε το άμεσο παιχνίδι του και η απουσία του στέρησε πράγματα στην ανάπτυξη της ομάδας.
Για αυτό, πλέον, ο Χιμένεθ… καίγεται για να έχει τον Ράτσιτς διαθέσιμο με τον Παναθηναϊκό. Ο 27χρονος χαφ έχει ελπίδες για να προλάβει και έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου από την προηγούμενη εβδομάδα, με την κατάστασή του να γίνεται πιο ξεκάθαρη στις αρχές της επόμενης εβδομάδας.
