){kind=icon}
Προκειμένου να καλύψει τα έξοδα του ταξιδιού για τον τελικό του Europa League απέναντι στη Φράιμπουργκ, ο Μπαρνς πήρε τη δύσκολη απόφαση να αποχωριστεί ένα κειμήλιο μεγάλης συναισθηματικής αξίας: το διαμαντένιο δαχτυλίδι του εκλιπόντος πατέρα του.
Παρά την επιτυχία του στην κλήρωση για ένα εισιτήριο, ο Μπαρνς, ο οποίος είναι άτομο με αναπηρία, συνειδητοποίησε ότι αδυνατούσε να καλύψει το κόστος των αεροπορικών εισιτηρίων για την Κωνσταντινούπολη. Η λύση δόθηκε από τη σύντροφό του, η οποία του πρότεινε να ρευστοποιήσει το χρυσό δαχτυλίδι με τα εννέα διαμάντια που είχε αγοράσει ο πατέρας του, Τζον, το 1988.
Με τις τελευταίες 20 λίρες στην τσέπη του για καύσιμα, ο Μπαρνς μετέβη στη συνοικία των κοσμηματοπωλείων του Μπέρμιγχαμ. Μετά από αρκετές προσπάθειες, κατάφερε να πουλήσει το δαχτυλίδι και ένα ρολόι έναντι 550 λιρών. «Μόλις ο κοσμηματοπώλης μου έδωσε τα χρήματα, ξέσπασα σε κλάματα μέσα στο κατάστημα», εξομολογήθηκε ο ίδιος μιλώντας στο BBC Radio WM.
Ένας δεσμός ζωής με την Άστον Βίλα
Η σχέση του Μπαρνς με την ομάδα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσωπική του ιστορία. Αν και ο πατέρας του δεν παρακολουθούσε ποδόσφαιρο, στάθηκε δίπλα του σε μια εξαιρετικά δύσκολη περιπέτεια υγείας το 2009, όταν μετά από επέμβαση γαστρικής παράκαμψης παρουσίασε σηψαιμία και χρειάστηκε να μάθει ξανά να περπατά.
Ο ίδιος δηλώνει βέβαιος πως ο πατέρας του, γνωστός για τη γενναιοδωρία του, θα επικροτούσε την απόφασή του. «Θα μου έλεγε: “Μπράβο, προχώρα”», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ιστορία του Μπαρνς προκάλεσε αίσθηση, με τον πρώην αρχηγό της Γουέστ Μπρομ, Κάιλ Μπάρτλεϊ, να σχολιάζει πως τέτοιες θυσίες αποτελούν το ισχυρότερο κίνητρο για τους ποδοσφαιριστές.
«Θα ήθελα οι παίκτες να μαθαίνουν αυτές τις ιστορίες και τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι οπαδοί για να βρίσκονται στο γήπεδο. Τους δίνει επιπλέον ώθηση όταν αγωνίζονται», δήλωσε ο Μπάρτλεϊ.
Ο Σκοτ Μπαρνς έχει ήδη εξασφαλίσει τη μετάβασή του στην Κωνσταντινούπολη μέσω Κρακοβίας, έτοιμος να ζήσει από κοντά τη σημαντικότερη στιγμή της ομάδας του τα τελευταία 44 χρόνια.
