Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και εγώ, αδειούχος πλέον, απολαμβάνοντας ηρεμία και χαλάρωση κάπου στην αγαπημένη Χαλκιδική, είπα να γράψω λίγες αράδες και να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις.
Με την ψυχή μου ανακουφισμένη και με μία πρωτόγνωρη αίσθηση που προκύπτει από ένα χαρμάνι συναισθημάτων χαράς, ικανοποίησης και ελπίδας, αποτέλεσμα αυτής της κοσμογονίας που έχει προκληθεί στο Σύλλογο τους τελευταίους δύο μήνες.
Δεν σας το κρύβω, οτι είναι μία αίσθηση την οποία πραγματικά αγνοούσα!
Θα πρέπει να γυρίσω πολύ πίσω το χρόνο για να ξαναφέρω στη μνήμη μου, κάτι ανάλογο…
Γιατί ακόμη και το καλοκαίρι του 2018, η επάνοδος της ποδοσφαιρικής ομάδας στο φυσικό της χώρο μετά από τη μαύρη περίοδο που είχε προηγηθεί, ασφαλώς και μας γέμιζε χαρά, ικανοποίηση και ελπίδα.
Ωστόσο ήταν μονοδιάστατο.
Γιατί πολύ απλά, την ίδια στιγμή που ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ έδινε ένα όραμα στον κόσμο, ο μπασκετικός βυθίζονταν μετά την “περιπέτεια- Λάσκαρη“ και ο Ερασιτέχνης, σχεδόν διαλυμένος, πάλευε για την επιβίωση.
Μαύρες στιγμές…
Φέτος όμως, όλα είναι εντελώς διαφορετικά.
Αυτή η κοσμογονία που συντελείται, περιλαμβάνει το Σύλλογο στο σύνολο του.
Λες και ξύπνησε ο “θεός του πολέμου” και σηκώθηκε και βροντοφώναξε βγάζοντας μια κραυγή :
“Τέλος. Ως εδώ. Δεν πάει άλλο. ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΑΧΗ”.
Κι όσο σκέφτομαι, τι γίνονταν στον ΑΡΗ στα μέσα Μαΐου, πως ήταν οι συνθήκες, πως ήταν διαμορφωμένο το περιβάλλον, ποια ήταν η ψυχολογία του κόσμου και πως αλλάξαν όλα, μέσα σε δυο μήνες, όχι μόνο αγαλλιάζουν και ευφραίνονται τα εσώψυχά μου, αλλά οπλίζομαι με αισιοδοξία και ελπίδα, οτι ήρθε η ώρα να γυρίσει η σελίδα και επιτέλους να ζήσουμε όλα αυτά που στερηθήκαμε και μας στερήσανε.
Πριν δυο μήνες, δεν υπήρχε απλά προβληματισμός για το μέλλον του Συλλόγου.
Δεν ήταν μόνο αυτή η αίσθηση της αβεβαιότητας και της ανησυχίας για την επόμενη μέρα, σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ και Ερασιτέχνη.
Υπήρχε απόγνωση και απογοήτευση.
Μετριάστηκε (κάπως) με το ευρωπαϊκό εισιτήριο που κέρδισε ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ, όπου πέρασε εμφατικά από αυτή τη γελοιότητα των play-off (5-8) και απέδειξε σε όλο αυτό το σιχαμένο σύστημα και το παρακράτος του ελληνικού ποδοσφαίρου –που προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να τον πετάξουν έξω– ότι είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει.
Όμως παράλληλα, ο μπασκετικός ΑΡΗΣ, μόλις έχει τελειώσει μία τραγική και απογοητευτική χρονιά, στην οποία λίγο έλειψε να ζήσει εφιαλτικά σενάρια…
Την ίδια στιγμή στον Ερασιτέχνη, για ακόμη μία χρονιά ζήσαμε μεγάλη στεναχώρια και πίκρα, βλέποντας τη μάχη που έδωσαν τα δύο τμήματα (γυναικείο μπάσκετ και ανδρικό βόλει) τελικά να μην στέφεται με επιτυχία και γενικά, ο Σύλλογος μας, δυστυχώς εκτός από μεμονωμένες ατομικές επιτυχίες των αθλητών μας, να έχει ολοκληρώσει άλλη μία χρονιά μετριότητας.
Όλα αυτά γίνονταν στα μέσα Μαΐου… Πριν από δύο μήνες.
Γνωρίζοντας προσωπικά, ότι έρχονται σημαντικότατες εξελίξεις στον μπασκετικό ΑΡΗ, αλλά και στον Ερασιτέχνη, προσπαθούσα μέσα από τις εκπομπές μου να προτρέπω τον κόσμο, να μην απογοητεύεται και να έχει πίστη και ελπίδα.
Χωρίς να περνάω τις ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΕΣ γραμμές σε σχέση με πρόσωπα και ονόματα και κυρίως, χωρίς να εκθέσω ανθρώπους και να θέσω σε κίνδυνο όλα αυτά που δρομολογούνταν, προσπάθησα τόσο στις εκπομπές μου, όσο και στις αναρτήσεις μου στην προσωπική μου σελίδα, να κρατώ ακμαίο το ηθικό του κόσμου.
Πόσες φορές δεν ακούσατε από μένα μέσα στο Μάιο, τη φράση: “Λίγο υπομονή αδέλφια και θα έχουμε ομορφιές… Λίγο υπομονή και εμπιστοσύνη σε αυτούς που δρομολογούν τις εξελίξεις…”
Γνωρίζοντας λοιπόν ότι δρομολογούνται σημαντικότατες και ιστορικές εξελίξεις για το μπάσκετ, αλλά και για τον Ερασιτέχνη, προσπαθούσα με το δικό μου τρόπο να περνάω τα μηνύματα στον κόσμο (όσο επιτρέπονταν, με βάση την ΟΜΕΡΤΑ και την απόλυτη μυστικότητα με την οποία δρομολογήθηκαν όλες οι εξελίξεις).
Η συνέχεια είναι γνωστή…
Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ, ζει τη νέα εποχή της παρουσίας ενός πανίσχυρου επιχειρηματία όπως ο Ρίτσαρντ Σιάο και πλέον κάθε μέρα, με πολύ δουλειά, με σχέδιο, με σοβαρότητα, με υπευθυνότητα, βήμα-βήμα, χτίζεται η ανασύνταξη και αναδιοργάνωση του “Αυτοκράτορα” σε όλα τα επίπεδα.
Το ίδιο ακριβώς γίνεται και στον Ερασιτέχνη.
Εκεί όπου μπαίνουν οι βάσεις για να μπορέσει ο Σύλλογος να ξεφύγει από αυτό το τέλμα που βίωσε τις τελευταίες δεκαετίες.
Με σοβαρή δουλειά, αθόρυβα, με πρόγραμμα, με σχέδιο, με μεράκι, οι άνθρωποι της διοίκησης του Ερασιτέχνη, δουλεύουν καθημερινά πάνω στο project της αναδιοργάνωσης του Συλλόγου και της ολικής επαναφοράς των τμημάτων, στους φυσικούς χώρους και στις φυσικές τους θέσεις.
Η έκπληξη όμως ήρθε και από το ποδόσφαιρο!
Εκεί όπου όλα ξεκίνησαν σε εκείνη τη συνέντευξη Τύπου στις 30 Μαΐου.
Τότε που κόσμος, δεν πίστευε στα αυτιά του και αναλογίζονταν, μεταξύ αστείου και σοβαρού, αν αυτός που μίλησε ήταν όντως ο Θόδωρος Καρυπίδης (σ.σ. θυμάμαι χαρακτηριστικό τρολάρισμα εκείνη τη μέρα στο στυλ “τι ώρα βγαίνει ο Καρυπίδης ρε παιδιά…”).
Εκείνη την ημέρα ο Θ. Καρυπίδης, παρουσίασε τον Ρούπεν Ρέγιες και ουσιαστικά, το project ενός νέου ΑΡΗ, ο οποίος θα έχει μία διαφορετική προσέγγιση, μία διαφορετική θεώρηση, μια διαφορετική φιλοσοφία, στην οργάνωση και στη λειτουργία του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Ήταν ένα δείγμα γραφής οτι και ο ίδιος, ήθελε πλέον να κάνει το παραπάνω βήμα, ξεφεύγοντας από τα στάνταρς και τα στερεότυπα προηγούμενων χρόνων, με παρωχημένες τακτικές και έναν άγονο τρόπο σκέψης, που δυστυχώς δεν του είχε βγει μέχρι τώρα.
Με την επιλογή και τη συνεργασία ενός έμπειρου και σοβαρού τεχνικού διευθυντή, έδειξε τις προθέσεις του και τις διαθέσεις του και φυσικά, μπορεί να αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένος, με όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα.
Στο φιλικό με την Ανόρθωση, πήραμε μία πολύ μικρή γεύση για το τι μπορούμε να περιμένουμε από το φετινό ΑΡΗ.
Ναι, σαφώς και ήταν ένα φιλικό παιχνίδι στο οποίο δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα.
Ναι, ήταν ξεκάθαρο ότι η ομάδα δεν ήταν έτοιμη και χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη, μέχρι να πιάσει τα επίπεδα ετοιμότητας που πρέπει.
Ναι, από το βράδυ της Πέμπτης μέχρι σήμερα έχουν έρθει στην ομάδα ακόμη πέντε παίκτες!
Ωστόσο, είναι γεγονός οτι τα δείγματα γραφής που πήραμε, ήταν θετικά. Άφησαν μία αίσθηση ελπίδας και αισιοδοξίας, ότι μπορούμε να ελπίζουμε και να περιμένουμε κάτι καλό από το φετινό ΑΡΗ.
Έχουν έρθει ποδοσφαιριστές εξαιρετικοί, υψηλού επιπέδου και από το λεγόμενο πάνω ράφι.
Η παρουσία τους στο γήπεδο έστω για λίγα λεπτά, μας έδωσε να καταλάβουμε τι μπορούμε να περιμένουμε, αν και εφόσον όλα πάνε καλά και μέσα από την καθημερινή δουλειά, να δημιουργήσουν ένα ισχυρό σύνολο, που θα έχει αγωνιστική και όχι μόνο χημεία, που θα έχει αγωνιστική και όχι μόνο συνοχή και πάνω από όλα, θα έχει μια σωστή και σοβαρή νοοτροπία.
Να γίνουν μια ομάδα, που θα παίξει ωραίο ποδόσφαιρο, η οποία θα χαρίσει στον κόσμο όμορφες στιγμές και συγκινήσεις.
Αλλά πάνω από όλα, μία ομάδα η οποία θα μπορέσει επιτέλους να πετύχει στόχους, οι οποίοι θα κάνουν χαρούμενο και περήφανο τον κόσμο.
Μια ομάδα η οποία θα βάλει τις βάσεις και θα ανακτήσει την εμπιστοσύνη του κόσμου.
Στο φιλικό με την Ανόρθωση δεν είχε παραπάνω από 7.000 κόσμο.
Ενδεχομένως να περιμέναμε περισσότερο.
Σίγουρα όμως δεν είχε και τα 500 άτομα που είχε το περσινό φιλικό με την αλβανική ομάδα σε ένα “κρύο” και “παγωμένο” Χαριλάου εν μέσω καύσωνα.
Αυτό λοιπόν, ήταν ένα πρώτο δείγμα γραφής και ένα πρώτο βήμα το οποίο σημαίνει πολλά.
Ο κόσμος δυστυχώς, με όλα αυτά που έχουν γίνει και κυρίως, με όλα αυτά που δεν έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, έχασε την εμπιστοσύνη του.
Η ίδια η ομάδα είναι που θα τον κερδίσει ξανά και θα τον ξεσηκώσει και θα τον φέρει στο γήπεδο.
Όλα δείχνουν ότι είμαστε σε ένα πολύ καλό δρόμο.
Είναι δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο, ότι όλα θα φανούν μέσα στο γήπεδο και η αρχή πρέπει να γίνει με τους δύο ευρωπαϊκούς αγώνες.
Αυτο θέλουμε.
Η εβδομάδα που ξεκινάει, έχει να δώσει πολλά κι όμορφα…
Στο μπάσκετ, θα αρχίσουν οι ανακοινώσεις, σε όλα τα επίπεδα (διοικητικό, οργανωτικό, αγωνιστικό κλπ)
Η ΚΑΕ οργανώνεται σε όλα τα επίπεδα και παράλληλα, στο αγωνιστικό, ετοιμάζεται μια ομάδα, ποιοτική και ισχυρή, που θα κάνει το Παλέ, να φαντάζει πολύ μικρό για να χωρέσει τον ενθουσιασμό και τη τρέλα του Αρειανού λαού.
Σήμερα το μεσημέρι, ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ, μαθαίνει το ζευγάρι με τον πιθανό επόμενο αντίπαλό του.
Για να γίνει όμως αυτό, η ομάδα πρέπει με σοβαρότητα και αποφασιστικότητα, να ξεπεράσει χωρίς προβλήματα το εμπόδιο της Αράζ.
Δεν είναι κάτι εύκολο και αλίμονο να αντιμετωπίσουμε τον αντίπαλο με έπαρση με αλαζονεία και υπέρμετρη σιγουριά.
Σοβαρά, μετρημένα, πειθαρχημένα, συγκεντρωμένα ο ΑΡΗΣ την Πέμπτη, μπορεί και πρέπει να πάει στο Μπακού και να βάλει τις βάσεις της πρόκρισης.
Και την μεθεπόμενη Πέμπτη (31.07), στο κατάμεστο Χαριλάου, σφραγίζει την πρόκριση στην επόμενη φάση.
Προχωράμε.
Ενωμένοι, δυνατοί και αποφασισμένοι.
Καλή και ευλογημένη χρονιά να έχουμε στο σύλλογό μας!!!
