Αν κάποις άνοιγε χθες την τηλεόραση και έβλεπε το Ατρόμητος-ΑΡΗΣ δίχως να έχει εικόνα της βαθμολογίας, ίσως να νόμιζε ότι οι γηπεδούχοι να είναι οι άμεσα ενδιαφέρόμενοι του ματς.
Είναι ένας από τους πολλούς τρόπους με τον οποίο μπορούμε να να φτάσουμε σε ένα και αναμφισβήτητο συμπέρασμα… Οτι δηλαδή ο ΑΡΗΣ ήταν χθες μακριά από όλα εκείνα που έπρεπε να προτάξει ως ομάδα στο πρώτο match point για την 5η θέση.
Από την άλλη, ακόμα και με νίκη δεν θα τελείωνε κάτι χθες, εξαιτίας του “διπλού που έκανε ο Αστέρας Τρίπολης στο Ηράκλειο. Η κατάσταση είναι ακόμα ελεγχόμενη και στα χέρια του ΑΡΗ. Χθες ήταν σαν να “έκαψε” μία ζωή και έχει άλλες δύο. Απλά αντί να πάει για δύο αποτελέσματα στο “Γεντί Κουλέ”, τώρα… φόρτωσε τον εαυτό του με ένα “πρέπει” για “διπλό” στον ΟΦΗ. Και αυτό δεν θα έρθει εύκολα εάν εμφανιστεί όπως στο Περιστέρι.
Το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ χρειάστηκε 40 λεπτά για να κάνει φάση στην εστία του Κοσέλεφ, μιλάει από μόνο του για το πρώτο μέρος στο οποίο αντιμετώπισε πολλά προβλήματα. Ασύνδετος, με πρόβλημα στο κέντρο και τον Ατρόμητο να κυκλοφορεί εύκολα τη μπάλα στα μεσοδιαστήματα, δίχως να συναντάει πίεση και σωστά μαρκαρίσματα. Βάλε και την δεξιά πλευρά όπου ο Αθανασίου έκανε εμφάνιση μεταγραφής και δημιούργησε προβλήματα…
Ακόμα κι έτσι ο ΑΡΗΣ βρίσκει το γκολ σε μία από τις λίγες aggressive στιγμές του στο πρώτο μέρος με το κλέψιμο του Μόντσου και αξιοποιώντας την εκτελεστική ικανότητα του Μορόν. Ένα γκολ που αντί να τον αφυπνίσει, ενεργοποίησε τον Ατρόμητο στο δεύτερο ημίχρονο.
Ο ΑΡΗΣ εμφανίστηκε με μία κάποια διάρκεια στο… ροντέο των τελευταίων δέκα λεπτών, όπου μπορούσε να πάρει το ματς αλλά και να το χάσει εάν δεν ήταν ο Κουέστα να τον κρατήσει όρθιο για δεύτερη σερί αγωνιστική.
Ολα καταλήγουν πάλι στη νοοτροπία
Ο Ατρόμητος ήταν καλύτερος, αλλά δεν το έκανε με το σούπερ ποδόσφαιρο. Απλώς πάτησε πάνω στην ενέργεια και την παραπάνω διάθεση που έβγαλε στο γήπεδο, απέναντι σε έναν ΑΡΗ ο οποίος πλήρωσε τις δικές του ελλείψεις σε αυτά τα δύο στοιχεία. Άλλαξε 100 πάσες λιγότερες από τον αντίπαλό του και κέρδισε 15 λιγότερες μονομαχίες…
Ακόμα και στο ματς του “Βικελίδης” που δεν ήταν τόσο καλός, είχε τις διπλάσιες πάσες από τον Ατρόμητο (506) και δέκα παραπάνω κερδισμένες μονομαχίες από χθες. Με την ενέργεια και την επιμονή του, ισορρόπησε για αρκετά από αυτά που δεν του βγήκαν ποδοσφαιρικά. Αυτό δηλαδή που έπρεπε να κάνει και χθες, όμως έπεσε πάλι μετά από καιρό θύμα της κακής νοοτροπίας αρκετών παικτών.
Ενδεχομένως κάποιοι να νόμιζαν ότι η νίκη θα έρθει όπως έγινε στο ματς του “Βικελίδης”. Ηταν δεδομένο όμως ότι χθες θα ήταν πιο δύσκολα και ο Ατρόμητος πιο πεισμωμένος. Εύχομαι να παρουσιάσει την ίδια εικόνα και κόντρα στον Αστέρα. Μην δούμε ξανφικά νωθρότητα και πολλές αλλαγές…
Στα δικά μας πάλι, ο ΑΡΗΣ έπαιζε σαν να έχει τελειώσει ήδη η 5η θέση και ο Ατρόμητος σαν να τη διεκδικεί ακόμα… Ισως τα πλέι οφ να αποτελούν, έτσι όπως εξελίσσονται, μία μικρογραφία της κανονικής διάρκειας. Δύο αγωνιστικές με καλό ποδόσφαιρο, νίκες και αμέσως μετά δύο ματς με εντελώς διαφορετική εικόνα.
Η διαφορά με αγώνες της regular season είναι ότι ο ΑΡΗΣ τουλάχιστον δεν χάνει, έχοντας τρεις νίκες και μία ισοπαλία. Απλά η όλη κουβέντα γίνεται λόγω του δια δύο και του ντεμαράζ νικών από τον Αστέρα στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές.
Αδικο μεν, πραγματικότητα δε… Ο ΑΡΗΣ γνώριζε καιρό πριν ότι πρέπει να ζήσει με αυτή την κατάσταση και να την ξεπεράσει αναίμακτα. Τώρα για να το τελειώσει πρέπει να… ταρακουνηθεί λίγο και να αφήσει την κακή νοοτροπία του στην άκρη εν όψει του “Γεντί Κουλέ”, ώστε να αποφύγει τα χιτσοκικά και γκρανκινιολικά φινάλε την τελευταία αγωνιστική με τον Αστέρα στο “Βικελίδης”.
