Για τέσσερα σερί παιχνίδια ο ΑΡΗΣ δεν σε… τρέλαινε με την απόδοσή του. Κέρδιζε όμως… Κέρδιζε με αυτή τη μία φάση που εκμεταλλευόταν, με τη σοβαρότητα και την εξυπνάδα του. Και ας σε “κοίμιζε” λίγο η παρουσία του στο γήπεδο.
Στο χθεσινό ματς με τον Πανσερραϊκό ήταν ένας άλλος ΑΡΗΣ που μας σήκωσε πολλές φορές από τις καρεκλές μας με τη σωρεία κλασσικών ευκαιριών τις οποίες δημιούργησε και το ωραίο ποδόσφαιρο που έπαιζε κατά διαστήματα. Κλάσεις ανώτερη από τα προηγούμενα ματς. Κι όμως δεν κέρδισε… Άντε να το εξηγήσεις τώρα αυτό… Αυτή είναι όμως και η απρόβλεπτη ομορφιά του ποδοσφαίρου ή η αδικία του σε σχέση με το έτερο μεγάλο άθλημα, δηλαδή το μπάσκετ. Στη μπάλα,δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος και ως γνωστόν είναι π…. όπως είχε πει και μία ψυχή.
Η ομάδα… πασπάλησε την δεδομένη προσπάθειά τής σε κάθε ματς με την καλύτερη φετινή της εμφάνιση επιθετικά φέτος. Ο Χιμένεθ είχε συμμαζέψει σημαντικά την άμυνα, αλλά το πρόβλημα της δημιουργίας και της εκτέλεσης παρέμενε. Ένα δεδομένο που δημιουργούσε φυσιολογικό προβληματισμό απέναντι στο… πούλμαν που έστησε ο Πανσερραϊκός. Οπως αναμενόταν άλλωστε.
Παρόλα αυτά, ο ΑΡΗΣ είχε εκτελεστικό πλουραλισμό αλλά όχι την ευστοχία που χρειαζόταν για να ξεπεράσει την ισοφάριση του Ιβάν. Η μοναδική καλή στιγμή του Πανσερραϊκού, με τον Κριστιάνο Μπάτσι να βρίσκεται μάλλον σε άλλο γήπεδο αφού είδε παραπάνω φάσεις για την ομάδα του και δήλωσε ότι ήρθε στο “Βικελίδης” να κερδίσει!
Ο ΑΡΗΣ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του ματς και με δύο εξαιρετικά διαστήματα επιθετικά. Αρχικά στο 15′-30′ και ακολούθως στο 75′-90′. Στο τελευατίο τέταρτο αποτυπώνεται και η διάρκεια την οποία έχει πλέον η ομάδα με τον Χιμένεθ.
Ο Ανδαλουσιανός έδωσε παραπάνω μέτρα στον Μόντσου και παρουσίασε ένα 4-3-3 με δύο εσωτερικούς μέσους. για να βγάλει παραπάνω παίκτες στα μεσοδιαστήματα και μέση στην περιοχή. Ο Ισπανός έχει κάνει ένα από τα καλύτερα ματς του στα κιτρινόμαυρα και μαζί με τον Ράτσιτς ήταν οι κορυφαίοι του πρώτου μέρους. Συνολικά, στην κουβέντα μπαίνει και ο Τεχέρο ως ο ορισμός του φουλ μπακ που κόβει και επιτίθεται.
Λίγοι ήταν, άλλωστε, εκείνοι που υστέρησαν σε ένα βράδυ που ο ΑΡΗΣ δεν κέρδισε για συγκερκριμένους λόγους. Πρώτον, ήταν άστοχος… στο νήμα. Και δεύτερον, με περισσότερες επιλογές επιθετικά τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Γιαννιώτας και Μισεουί βοήθησαν ερχόμενοι από τον πάγκο και έδωσαν κλασσικές ευκαιρίες στον ΑΡΗ. Ο ένας όμως δεν είναι εξτρέμ και ο άλλος προερχόταν από τραυματισμό.
Το χειροκρότημα του κόσμου είναι η αναγνώριση της προσπάθειας. Ο κόσμος άλλωστε αυτό θέλει. Να βλέπει τους παίκτες να παλεύουν ως το τέλος, ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα. Και αυτό είδε κόντρα στον Πανσερραϊκό.
Δεν παύει βέβαια να είναι γκέλα και μάλιστα μεγάλη. Δύο ακόμα “πεταμένοι” βαθμοί στο “Κλεάνθης Βικελίδης” και ειδικά απέναντι στον Πανσερραϊκό. Πέντε βαθμοί στο σύνολο, τους οποίους η ομάδα θα πρέπει να βρει αλλού, αφού απαγορεύεται σε τέτοια ματς να μην κερδίζεις όταν θες να κάνεις πρωταθλητισμό. Τουλάχιστον, έχει να πατήσει σε μία διαρκή βελτίωση για τη συνέχεια, η οποία γεμίζει σιγά-σιγά με όλο καιπερισσότερη αισιοδοξία το κλαμπ, πόσο μάλλον όταν θα επιστρέψουν και οι τραυματίες.
