Ναι, ο ΑΡΗΣ ταξίδεψε στην Αθήνα με αρκετά προβλήματα. Ναι, η παράδοσή του με γηπεδούχο τον Ολυμπιακό μόνο καλή δεν είναι. Ναι, υπάρχει διαφορά ποιότητας. Γιατί όμως να μην το “χτυπήσει” απόψε;
Γιατί ακόμα και εμείς οι ίδιοι να βυθιζόμαστε στη λάθος νοοτροπία του “πολλά με λίγα”, “ποτισμένοι” από την απογοήτευσή μας για τον τρόπο με τον οποίο κυλάει η φετινή σεζόν;
Πώς μπορούμε να απαιτούμε σωστή νοοτροπία από την ομάδα, όταν δεν την έχουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι; Οχι απλά να πιστέψουμε ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να φύγει με αποτέλεσμα απόψε από το Φάληρο, αλλά να το απαιτήσουμε κιόλας!
Ολα ξεκινούν από τη νοοτροπία
Πριν ειπωθεί το οτιδήποτε για την αγωνιστική ανάγνωση του παιχνιδιού, το πρώτο ζητούμενο και απόψε -όπως πάντα- είναι η νοοτροπία. Σκρολάροντας αργά χθες το βράδυ στο διαδίκτυο, έπεσε το μάτι μου σε κάποιες δηλώσεις ενός προπονητή πριν χρόνια. Αναφερόμενος κυρίως στην άμυνα και κατά δεύτερο λόγο σε όλα τα υπόλοιπα, έλεγε χαρακτηριστικά ότι “τα πάντα ξεκινούν από την νοοτροπία και μετά ακολουθεί το ταλέντο”. Οπότε, για τον ΑΡΗ απόψε -και πάντα- όλα ξεκινούν από την νοοτροπία που θα δείξει στο “Καραϊσκάκης”. Και ας χάσει, οκ. Αρκεί να δείξει σωστή νοοτροπία. Να πιστέψει ότι μπορεί να πάρει κάτι. Οπως ο Σούντμπεργκ είχε δηλώσει μετά το Αιγάλεω δίχως δεύτερη σκέψη “πάμε για να νικήσουμε στον Ολυμπιακό”.
Σε αυτά ματς καλύπτεις τη χασούρα
Αυτή η νοοτροπία του Σουηδού είναι-και πρέπει να είναι- ευαγγέλιο για όλους απόψε και σε κάθε παιχνίδι. Πόσο μάλλον απόψε που ο ΑΡΗΣ έχει την ευκαιρία να καλύψει μέρος της χασούρας που μετράει κόντρα σε Παναιτωλικό, Πανσερραϊκό και ΟΦΗ.
Οι βαθμοί που χάνονται στα ματς “εντός προγράμματος”, ρεφάρονται μόνο σε παιχνίδια όπως το αποψινό. Οχι πχ σε εκείνο της άλλης εβδομάδας με τον Αστέρα Τρίπολης. Στο “Καραϊσκάκης”, στη Λεωφόρο, στη Φιλαδέλφεια, στην Τούμπα. Ματς που είναι ξεχωριστά και πάντα ανοικτά προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Οπότε, ο ΑΡΗΣ πρέπει να βρει απόψε κίνητρο και μέσα από αυτό το σκεπτικό
Ποιοτικός αντίπαλος, αλλά όχι άτρωτος
Ο Ολυμπιακός είναι ένα “κλικ”πάνω από οποιαδήποτε ελληνική ομάδα. Θες ρυθμό; Θες ποιότητα; Είναι. Δεν είμαι όμως άτρωτος και πόσο μάλλον τώρα που το πίσω μέρος του μυαλού του υπάρχει το κρίσιμο ματς της Τρίτης (04/11) με την Αϊντχόφεν για το Τσάμπιονς Λινγκ.
Ο Ολυμπιακός ζει μέσα από το πρέσινγκ του, οπότε ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να αποφύγει τις επιπολαιότητες στο δικό του μισό. Να παίξει safe, να αποφύγει το build up-που δεν έχει έτσι κι αλλιώς-σε αυτό το ματς και από εκεί και πέρα να κάνει όσα χρειάζονται για να αποδώσει επιθετικά. Εκεί, δηλαδή, που υπάρχει το μεγάλο του πρόβλημα.
Για να έχει ελπίδες ο ΑΡΗΣ πρέπει να αμυνθεί καλά, όχι όμως να αφήσει τη μπάλα μόνιμα στα πόδια του Ολυμπιακού. Θα πρέπει να τον πιέσει αφού οι Πειραιώτες δεν είναι καλή στο “χτίσιμο” από πίσω αλλά ούτε και στο σετ παιχνίδι. Δυσκολεύονται και εκεί ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να περιμένει ένα κλέψιμο, ένα λάθος για να βγει γρήγορα στους χώρους. Άμεσο παιχνίδι, γρήγορες μεταβάσεις. Μία διαδικασία στην οποία παίκτες-κλειδιά μπορούν να αποδειχθούν οι Μόντσου-Ράτσιτς και φυσικά ο Αλφαρελά τον οποίο ο Χιμένεθ αναμένεται να ξεκινήσει επειδή ποντάρει στην ταχύτητά του. Να τρέξει στα πολλά μέτρα και να πιέσει φυσικά μπροστά.
Σαφώς και το διαθέσιμο υλικό δεν είναι όπως θα το ήθελε ο Χιμένεθ. Οι πλευρές του έχουν ελλείψεις και παρότι η ενδεκάδα… βγαίνει, το ζήτημα θα είναι η διαχείριση του ματς. Εκεί δεν έχει το απαιτούμενο βάθος και για αυτό ο τρόπος που θα κυλήσει το πρώτο ημίχρονο θα παίξει μεγάλο ρόλο.
