Η άμυνα έχει απορροφήσει την προσοχή των ανθρώπων του ΑΡΗ μέχρι στιγμής, κρίνοντας ότι οι προσθήκες στα μετόπισθεν επείγουν σε σχέση με εκείνες της επίθεσης.
Με τον Τομ Ντέλε-Μπασίρου οι «κιτρινόμαυροι» έκλεισαν για την ώρα το μέτωπο του κέντρου, το οποίο θα ανοίξει μόνο και εφόσον υπάρξει κάποια αποχώρηση -ιδανικά του Γαλανόπουλου- και την ίδια στιγμή υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές που κάνουν… κλικ όπως αυτή του Μανώλη Σιώπη.
Η γραμμή κρούσης είναι εκείνη για την οποία γίνεται η λιγότερη κουβέντα μέχρι στιγμής, πλην της περίπτωσης του Ντάνιελ Μαντσίνι που εν τέλει επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του στον ΑΠΟΕΛ.
Από τη μία, δεν έχει κι άδικο να μην βιάζεται. Ποσοτικά, υπάρχουν επιλογές. Ειδικά στην κορυφή της επίθεσης υπάρχουν τυπικά τέσσερις λύσεις, οπότε για την ώρα δεν γίνεται ουσιαστική κουβέντα περί ενίσχυσης. Τα εξτρέμ, ωστόσο, είναι μία άλλη ιστορία.
Γκαρέ, Γιαννιώτας, Δώνης, Ντούντου, Μπουσαΐντ και αισίως ο Σανούσι. Έξι επιλογές, που τυπικά καθιστούν τον ΑΡΗ πλήρη στα «φτερά». Για αυτό και δεν δείχνει να βιάζεται όσον αφορά τις δύο κινήσεις που έχει στο πλάνο του για αυτή τη θέση και θέλει ιδανικά η μία από αυτές να είναι ο Μαντσίνι.
Ο Δώνης… μπήκε στο πλάνο, ο Γιαννιώτας θα ανανεώσει ενώ υπάρχει φυσικά και ο Γκαρέ. Από εκεί και πέρα όμως ο ΑΡΗΣ θα ήθελε ιδανικά να απεμπλακεί από τον Ντούντου που καταλαμβάνει θέση ξένου ενώ γίνεται προσπάθεια να λυθεί και το συμβόλαιο του Οτμάν Μπουσαΐντ.
Επί της ουσίας, το πραγματικό νούμερο των επιλογών στα εξτρέμ είναι μικρότερο απ’ ότι φαίνεται και για αυτό ο ΑΡΗΣ θέλει να προχωρήσει σε δύο προσθήκες. Μία για τα δεξιά και μία για τα αριστερά.
Το… κάδρο της ενίσχυσης μπροστά θα ολοκληρώσει και η δεδομένη προσθήκη που θα γίνει στη θέση του επιτελικού μέσου, για την οποία ο ΑΡΗΣ θέλει να κάνει την καλύτερη δυνατή επιλογή. Έναν παίκτη με ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα καλύψει το κενό του Μάνου Γκαρθία.
