Άμυνα και επίθεση αποτελούν τα δύο άκρα μίας ομάδας μέσα στο γήπεδο. Για αυτό και η μεσαία γραμμή κρίνεται πάντα ως η πιο νευραλγική, αφού είτε θα τις συνδέσει είτε θα τις… απομακρύνει.
Στην περίπτωση του ΑΡΗ, βέβαια, δεν είναι μόνο το κέντρο που μπορεί να χωρίσει αυτές τις δύο γραμμές. Είναι και η διαφορά βάθος, ποιότητας και εξέλιξης που υπάρχει ανάμεσα σε άμυνα και επίθεση.
Το χθεσινό φιλικό βοήθησε να αναδειχθεί περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτή τη διαφορά, κυρίως μέσα από τη διαχείριση του Μιχάλη Γρηγορίου.
Από τη στιγμή που υπάρχει το φιλικό με τη Νάπολι σε λίγα 24ωρα, εκ των πραγμάτων έπρεπε να αναλωθεί στις δεύτερες επιλογές του για τη μεγαλύτερη διάρκεια του χθεσινού αγώνα. Η τετράδα της άμυνας με Χαρούπα, Κάμτση, Βοριαζίδη και Αντωνιάδη ήταν μονόδρομος ως επιλογή, καταδεικνύοντας πιο φωναχτά από ποτέ το μεγάλο πρόβλημα επιλογών και έλλειψης ποιότητας στα μετόπισθεν της ομάδας. Οχι ότι αυτά τα παιδιά δεν έχουν μέλλον ή ότι δεν στάθηκαν καλά. Οι δύο στους τέσσερις όμως είναι μέσοι.
Μέσα από την αντίστροφη του πλάνου, ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε με το πρόβλημα και το πλήρωσε αμυντικά στο πρώτο ημίχρονο. Μπορεί επιθετικά να μην σκόραρε, αλλά έστω απείλησε και ήταν δραστήριος. Αμυντικά, όμως, τα κενά ήταν εμφανή σε πρόσωπα, ποιότητα… Και για να είμαστε σωστοί, ούτε η πρώτη γραμμή άμυνας συνέβαλε όσο θα έπρεπε για να μην περνάει η μπάλα στο μισό της ομάδας.
Στα άλλα φιλικά ο ΑΡΗΣ ξεκινούσε πολύ καλά και μετέπειτα έμπαινε σε ένα καθεστώς διαχείρισης με τους… καρπούς του καλού διαστήματος που είχε. Αυτή τη φορά τα πράγματα αντιστράφηκαν, για αυτό αναδείχθηκε περισσότερο τόσο η έλλειψη βάθους όσο και η διαφορά που κάνουν όσοι ήρθαν από τον πάγκο μετά το 65′.
Έγινε ξεκάθαρο για ακόμη μία φορά ότι ο ΑΡΗΣ… είναι καλά από τη μέση και μπροστά. Βάθος, ποιότητα που είναι βασικά για να αποδίδει το πλάνο του προπονητή. Μία ομάδα που ξέρει πώς να φτάσει στην περιοχή και από εκεί και πέρα είναι θέμα στιγμής για να σκοράρει. Βγάζει φάσεις και βάζει παίκτες μέσα στη φάση, όπως ήταν χθες ο Ράφα Μιρ.
Μπορεί να είναι νωρίς, αλλά όλοι βρεθήκαμε χθες σε μία συζήτηση που αναφέραμε πόσο παικτάρα φαίνεται ότι είναι από τις πρώτες του επαφές με τη μπάλα, από τον τρόπο που χειρίζεται το κορμί του ή τις τοποθετήσεις του στην περιοχή. Ολα αυτά με… 2,5 προπονήσεις. Ο Γρηγορίου δεν ήθελε απλά να του δώσει χρόνο, αλλά να τον τσεκάρει μαζί με τον Καντεβέρε. Για αυτό και βγήκε ο Αλφαρέλα. Εάν ο Μιρ είναι υγιής και δουλέψουν λίγο και οι γύρω του για αυτόν, το να πούμε ότι θα έχει μίνιμουμ 15 γκολ δεν είναι καθόλου υπερβολή.
Η επίθεση ,τον δρόμο της τον βρίσκει. Ακόμη 1-2 κομμάτια λείπουν. Το θέμα ήταν και παραμένει η άμυνα… Πέντε προσθήκες δεν είναι λίγες και ο ΑΡΗΣ δεν έχει κάνει ακόμα τις μισές, τη στιγμή που σε δύο εβδομάδες αρχίζει το πρωτάθλημα. Η εβδομάδα αυτή θα… φύγει μάλλον έτσι, αν και κινητικότητα υπάρχει τα τελευταία δύο 24ωρα. Στον ΑΡΗ περιμένουν ακόμα και σήμερα απαντήσεις, ελπίζοντας ότι δεν θα χρειαστεί να περάσουν στην επόμενη εβδομάδα. Μπορεί οι ώρες μέχρι το βράδυ να φαντάζουν λίγες, αλλά σε μία μεταγραφική περίοδο είναι κάμποσες.
