Την ώρα που γράφονται αυτές οι λέξεις, ο Οτμάν Μπουσαΐντ πιθανό να κλείνει τις βαλίτσες του ή να βρίσκεται σε κάποια αίθουσα αναμονής αεροδρομίου με τελικό προορισμό τη Θεσσαλονίκη.
Η αποόφαση για τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, έχει παρθεί. Ωστόσο δεν γίνεται να μην υπάρχουν σκέψεις, να μην υπάρχει η προσμονή για το άγνωστο, τον νέο προορισμό μίας καριέρας που δεν είναι γεμάτη highlights, αλλά δεν τη λες και “φτωχή” από πλευράς παραστάσεων.
Ο Μπουσαΐντ έχει προλάβει στα 25 χρόνια ζωής του να αγωνιστεί στο top επίπεδο και παράλληλα να ζήσει την χλιδή του Ντουμπάι. Την αίγλη και τα ελκυστικά χρήματα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Παρότι φέτος δεν είχε ρόλο στην Αλ Νασρ, κάλλιστα καθόταν πάνω στο συμβόλαιό του ή σε κάποιο άλλο προς εκείνα τα μέρη. Πήρε, όμως, την απόφαση να επιστρέψει στο ελληνικό πρωτάθλημα να επανέλθει σε ένα καλύτερο επίπεδο. Να βρει στην Ελλάδα τις εμφανίσεις που θα του ανοίξουν μεγαλύτερες πόρτες. Εκείνες που ονειρευόταν όταν το ποδόσφαιρο αποτέλεσε τη βασική διέξοδό του από τη δυύσκολη καθημερινότητα ενός παιδιού που μεγάλωσε στο Βέλγιο ως μέλος μίας οικογένειας μεταναστών.
Προϊόν μίας φημισμένης ακαδημίας
Ο Οτμάν Μπουσαΐντ δεν μπήκε ποτέ στο ποδόσφαιρο από τη μεγάλη πόρτα. Δεν υπήρξε παιδί-θαύμα, δεν κουβάλησε τίτλους πριν καν ενηλικιωθεί, δεν τον συνόδευε ο θόρυβος των προσδοκιών. Το δικό του ταξίδι ξεκίνησε ήσυχα, σχεδόν αθόρυβα – όπως και ο ίδιος. Ηταν η διέξοδος από τα προβλήματα μίας οικογένειας μεταναστών και παράλληλα η ανάγκη για να συνεισφέρει οικονομικά.
Ξεκίνησε ακαδημίες της JMG. Ένα φημισμένο ποδοσφαιρικό σχολείο που έχει αναδείξε παίκτες όπως οι Γιάγα Τουρέ, Ζερβίνιο, Κόλε Τουρέ. Εκεί, έμαθε πρώτα να σκέφτεται. Να παίζει με το κεφάλι πριν παίξει με τα πόδια. Να καταλαβαίνει πού πρέπει να σταθεί, με τη δουλειά να συνεχίζεται στη Λιρς. Ο τότε πρόεδρος των Βέλγων είχε το franchise της ακαδημίας στο Βέλγιο και έτσι τον ξεχώρισε ανάμεσα σε πολλά παιδιά.
Ο παίκτης των σιωπηλών στιγμών
Ο Μπουσαΐντ είναι ποδοσφαιριστής των μικρών, καθοριστικών λεπτομερειών. Εκείνων που αλλάζουν τη ροή ενός αγώνα χωρίς να το καταλαβαίνει κανείς αμέσως. Ένα κοντρόλ υπό πίεση. Μια σωστή απόσταση από τον αντίπαλο.
Όσοι τον γνωρίζουν μιλούν για έναν χαρακτήρα ήσυχο, εσωστρεφή, με σεβασμό στο σύνολο. Ετσι τον έμαθαν από το σπίτι του, έτσι και στις ακαδημίες. Δεν είναι τυχαίο ότι δύσκολα θα βρεθούν δηλώσεις του από το παρελθόν. Κάτι σαν… εργάτης με μπόλικο, όμως, ταλέντο. Για αυτό και καθιερώθηκε στην Ολλανδία παρά τη σωματοδομή του. Δεν έγινε ποτέ πρωτοσέλιδο αλλά ήταν χρήσιμος.
Δεν ήταν ποτέ του σταρ. Τη μπάλα όμως… τη μιλάει. Και για αυτό κατέληξε στα Εμιράτα. Αυτό ψάχνουν. Παίκτες ικανοί να προσφέρουν θέαμα. Συν τον ρόλο που έπαιξε ο τότε Ολλανδός προπονητής της Αλ Νασρ, Άλφρεντ Σρέιντερ, ο οποίος αποχώρησε και αυτό δυσκόλεψε τη ζωή του παίκτη στα ΗΑΕ.Για αυτό και φέτος δεν αγωνίστηκε καθόλου.
Το ζήτημα είναι να δώσει και την ουσία ποιυ αναζητάει ο ΑΡΗΣ επιθετικά, σε σημείο που του έχει δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα φέτος. Ολες οι μεταγραφές έχουν ρίσκο. Έτσι και του Μπουσαΐντ, ο οποίος επιστρέφει στην Ευρώπη σε καλή ηλικία και με κίνητρο. Κάτι που θα πρέπει να αποδείξει και στα ελληνικά γήπεδα.
