Το πρώτο προς σημείωση είναι ότι ο ΑΡΗΣ έχει ένα ματς λιγότερο για το φινάλε μιας σεζόν που είναι για… σβήσιμο από τη μνήμη μας.
Άλλα δύο ματς για να φύγει η χρονιά και να έρθει ένα αίσθημα μιας κάποιας ανακούφισης, πριν ασχοληθούμε επισταμένα με την επόμενη μέρα.
Από εκεί και πέρα… εκνευρισμός. «Γιατιί» θα ρωτήσει κάποιος εύλογα.
Διότι η η εικόνα που βγάζει η ομάδα σταδιακά από το φινάλε της κανονικής διάρκειας και με αποκορύφωμα τα πλέι οφ, είναι σαν μια εβδομαδιαία υπενθύμιση ενός ακόμη λάθους από το κλαμπ φετος. Ότι αν είχε κινηθεί πιο έγκαιρα, είτε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά είτε το υπόλοιπο μιας αποτυχημένης χρονιάς απ τον περασμένο Ιανουάριο δεν θα ήταν τόσο βαρύ. Τόσο ψυχοφθόρο. Δεν θα περιμέναμε τέσσερις μήνες να τελειώσει απλά η σεζόν.
Η εικόνα του ΑΡΗ στα δύο τελευταία ματς μπορεί να μην θεωρείται αξιόπιστη από κάποιους, εξαιτίας της κατάστασης του αντιπάλου. Η εξέλιξη της ομάδας ωστόσο δεν αποτελεί φαινόμενο των δύο τελευταίων αγώνων. Ήρθε σταδιακά και απλά τώρα αποτυπώνεται πιο καθαρά, αποδεικνύοντας ότι η φετινή αποτυχημένη σεζόν δεν είναι μόνο θέμα ρόστερ αλλά και της λάθος διαχείρισης του έμψυχου δυναμικού από τους προπονητές.
Αυτή δεν έχει να κάνει μόνο με το τακτικό κομμάτι ή εκείνο της φυσικής κατάστασης. Εχει να κάνει με την δέουσα προσοχή ως προς τη διαχείρηση των παικτών ώστε όλοι να είναι ετοιμοπόλεμοι. Μπορεί ο Μανόλο Χιμένεθ να έβρισκε μόνιμα καταφύγιο στους τραυματίες, αλλά από ένα σημείο και μετά αυτός είχε την ευθύνη όταν έβαζε άπαντες να προπονούνται στο ίδιο υψηλό τέμπο. Ένα από τα πολλά αρνητικά.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου δεν είναι ο Γκουαρντιόλα. Και ούτε λέμε ότι είναι ικανός απαραίτητα να διαχειριστεί τον ΑΡΗ μακροπρόθεσμα. Κάνει όμως τα προφανή. Ρίχνει βάρος στις αδυναμίες της ομάδας και με δουλειά την έχει σουλουπώσει μέσα σε δύο μήνες. Έχει αρχή, μέση και τέλος.
Σε ατομικό επίπεδο, δεν περιμένουμε αυτά τα ματς να κρίνουμε παίκτες. Άλλωστε σχεδόν όλοι έχουν κριθεί από το κλαμπ. Ακόμα και ο θετικός κατά τα άλλα Πέρεθ . Για τον Κουαμέ ωστόσο, η χθεσινή εμφάνιση αφήνει χαραμάδα αισιοδοξίας για του χρόνου. Συν ότι μαζί με τον Καντεβέρε αποδεικνύουν ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο επιβιώνει ο αθλητικός φορ.
Το χθεσινό απλά κάνει λίγο πιο υποφερτό αυτό που έχουμε ζήσει φέτος. Το βασικό συναίσθημα δεν αλλάζει. Δεν θα αλλάξει ακόμα και με την 5η θέση που είναι στο χέρι του ΑΡΗ με δύο νίκες. Ας περάσουν και αυτά τα ματς, για να δούμε πως θα κινηθεί η ομάδα από την επόμενη Δευτέρα.
