Τρία λεπτά που το “χάλασε”…. και 90 λεπτά για να το σώσει 

Δεν ήταν έκπληξη η εικόνα του ΑΡΗ στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με την Αράζ. Δεν ήταν καν ανησυχητική. Φυσιολογική θα την χαρακτηρίζαμε, όταν μιλάμε για μία ομάδα η οποία πήγε στο Μπακού με 11 νέα πρόσωπα και άλλα τρία να περιμένουν στη Θεσσαλονίκη.

Η ανετοιμότητα των “κιτρινόμαυρων” ήταν το στανταράκι που έπρεπε να διαχειριστούν και το γνώριζε πρώτος απ’ όλους ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Ο Έλληνας τεχνικός ξέρει την κατάσταση της ομάδας του, τις ανάγκες της σειράς με την Αράζ και τί έπρεπε να προτάξουν οι ποδοσφαιριστές του. Σοβαρότητα και ποιότητα. Πάνω στο δεύτερο πάτησε άλλωστε για να παρατάξει την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα, με κάποιους παίκτες ωστόσο να μην τον δικαιώνουν, αδυνατώντας να ισορροπήσουν την έλλειψη ετοιμότητας με την εμπειρία και τις παραστάσεις τους.

Η έλλειψη ομοιογένειας ήταν εμφανής στους συνδυασμούς που δεν έβγαιναν. Ο Ράτσιτς και ο Γένσεν άφησαν τον Μόντσου να παλεύει μόνος στον άξονα, είτε με τον Φαμπιάνο είτε με τον Πέρεθ όταν έκλεινε εσωτερικά. Αυτοί οι τρεις ήταν ίσως και οι διακριθέντες της ομάδας, μαζί με τις επεμβάσεις του Αθανασιάδη που κράτησε τον ΑΡΗ στις αδράνειες της κιτρινόμαυρης άμυνας μέχρι το 50′.

Παράλληλα ο ΑΡΗΣ είχε πρόβλημα και στην επίθεση, το οποίο αποτυπώνεται στο ότι η πρώτη τελική του ήρθε στο 39ο λεπτό (!).

Ακόμα κι έτσι όμως, μιλάμε για πράγματα που είναι κάπως αποδεκτά -όχι εντελώς- για την εποχή και δεν προκαλούν έκπληξη όταν η ομάδα δεν κρίνεται ακόμα ανέτοιμη.

Ακόμα κι έτσι ο ΑΡΗΣ κατάφερε να αυτοσυντηρηθει και να βρει εκείνη τη στιγμή που θα άλλαζε τη ροή του αγώνα προς το μέρος του. Η στιγμή που ήρθε από την είσοδο του Γιαννιώτα αντί της λάθος -όπως αποδείχθηκε- επιλογή του Ουζουνίδη να ρίξει τον Γένσεν στο αρχικό σχήμα.

Άλλωστε αυτά τα ματς είναι των στιγμών που θα έχεις για να… δηλώσεις την πίστη σου στο δόγμα “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”. Έτσι είναι τα προκριματικά του καλοκαιριού, πόσο μάλλον για καινούργιες ομάδες όπως ο ΑΡΗΣ, ο οποίος για 75 λεπτά έκανε αυτό ακριβώς το πράγμα.

Ο ΑΡΗΣ δικαιολογείται εν μέρει για την εικόνα του έως το 75′. Είναι όμως απαράδεκτο να καταρρέει σε τρία λεπτά και ενώ έχει φέρει το ματς εκεί ακριβώς που το ήθελε

Η ομάδα εκτέθηκε τόσο στο σετ παιχνίδι όσο και στους χώρους όπου η Αράζ ξέρει να αποδίδει καλύτερα. Εκτέθηκε από τα ατομικά λάθη κάποιων παικτών και την πνευματική του αφέλεια να μην μαζευτεί, να πάρει το 0-1 και να φύγει με το “διπλό” για τη Θεσσαλονίκη. Για μία ομάδα με τόσο ποιότητα και εμπειρία, δεν δικαιολογείται. Οπως επίσης φάνηκε να χρειάζεται νωρίτερα κάποια φρέσκα πόδια από τον πάγκο και ο Ουζουνίδης έπρεπε να κάνει νωρίτερα 1-2 αλλαγές.

Μέσα σε τρία λεπτά ο ΑΡΗΣ έχασε την ευκαιρία να βρεθεί με το μισό πόδι… και βάλε στον 3ο προκριματικό. Έβαλε στον εαυτό του μία πίεση που καλείται να διαχειριστεί και να σώσει την πατρίδα την άλλη εβδομάδα. Ακόμη μία φορά που τα τελευταία χρόνια θα κληθεί να ανατρέψει αποτέλεσμα στην Ευρώπη. Αυτή τη φορά ο αντίπαλος είναι πιο βατός και με μόλις ένα γκολ διαφορά.

Μακάρι να ισχύσει αυτό που τόνισε ο Ουζουνίδης, κάνοντας λόγο για άλλη ομάδα και άλλο ματς. Δεν είναι εύκολο…

 Οντως, με τον κόσμο στο “Βικελίδης” θα είναι αλλιώς. Το θέμα όμως είναι να κάνουν  ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές αυτά που πρέπει. Οχι να… κρύψουν τη μπάλα, αφού για την ώρα κρίνεται αδύνατο. Να βγάλουν όμως ποιότητα, σοβαρότητα και τσαγανό. Τα… συστατικά της εποχής, δηλαδή, ώστε να μην ζήσει ο ΑΡΗΣ το απόλυτο κάζο σε μία χρονιά μεγάλης επένδυσης. Ούτε να φτάσουμε σε παρατάσεις, ούτε τίποτα. Σε 90 λεπτά να τελειώνουμε…