Πριν δύο εβδομάδες ήρθε ένας άνθρωπος που ανέλαβε να καθοδηγήσει ένα καράβι που είχε μπει από νωρίς σε ταραχώδη νερά στο ξεκίνημα του φετινού ταξιδιού του.
Δύο εβδομάδες μετά, οι πληγές από τη “θύελλα” δεν έχουν φύγει, όμως κλείνουν. Και για πρώτη φορά φέτος ο ΑΡΗΣ αποπνέει έναν συγκρατημένο άνεμο αισιοδοξίας.
Το χθεσινό “διπλό” επί της Κηφισιάς ολοκλήρωσε μία εβδομάδα τριών εκτός έδρας αγώνων, για τους οποίους ούτε οι πιο αισιόδοξοι θα περίμεναν ότι η ομάδα θα πετύχει το απόλυτο των νικών. Τρία “διπλά” με δυσκολοκατάβλητες ομάδες και μετά από όσα είχαν προηγηθεί. Δεν το λες και λίγο…
Οπως στα δύο προηγούμενα ματς, έτσι και χθες ο ΑΡΗΣ δεν έθελξε. Πίσω…μπετό και μπροστά πάλι πρόβλημα στη δημιουργία. Περίμενε τη στιγμή τού καρτερικά, όπως και πριν μερικά βραδιά στο Κύπελλο. Τότε, ήταν ο Μορόν. Χθες ήταν η σειρά του Μισεουί να “ντυθεί” ήρωας της τελευταίας στιγμής και να δώσει στον ΑΡΗ μία νίκη κόντρα σε ποδοσφαιριστές… και διαιτητές.
Δυστυχώς η η διαιτησία ήταν πολύ πιο άσχημη από την αγωνιστική εικόνα. Ένας διαιτητής και ένας VARίστας που κόντεψαν τα τινάξουν το ματς στον αέρα και να στερήσουν από τον ΑΡΗ μία δίκαιη νίκη. Δύο καθαρά πέναλτι τα οποία δεν δόθηκαν και ένας Γιαμουτζίδης που έκανε τα πάντα για να κρατήσει την Κηφισιά στο ματς. Και δεν μας χρύσωσε το χάπι με το ακυρωθέν γκολ ή την κόκκινη. Το αυτονόητο υπέδειξε και μάλιστα όχι μόνος του, αφού έπρεπε να τον καλέσει ο Κουμπαράκης… και να τον σώσει.
Είναι πολύ μεγαλύτερο το credit όταν κερδίζεις και τη διαιτησία. Αυτό έκανε ο ΑΡΗΣ χθες, ακόμα και με τις γνωστές του δυσλειτουργίες, που ισορροπούνται όμως από εκείνα που έχουν βελτιώσει με το… άγγιμα του Χιμένεθ.
Το συμμάζεμα αμυντικά είναι δεδομένο το δείχνουν οι αριθμοί, κατεβάζοντας την παραγωγικότητα των αντιπάλων σε μονοψήφιο αριθμών τελικών. Χθες, η Κηφισιά έκανε τέσσερις και το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι οι τρεις ήταν μέσα από την περιοχή.
Ένας ΑΡΗΣ που για ακόμη ένα ματς όχι μόνο δεν… έσβησε μετά το 45΄αλλά ανέβασε ρυθμό και για ακόμη μία φορά πήρε βοήθειες από τον πάγκο. Οπως είπε και ο Μισεουί, ο προπονητής βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να βοηθήσει στη διάρκεια του ματς. Άρα κάνει καλή διαχείριση εν ώρα αγώνα, το οποίο είναι ίσως πιο σημαντικό και από την προετοιμασία του ματς.
Είναι πολύ σημαντικό ότι ο ΑΡΗΣ κερδίζει δίχως να είναι πολύ καλός. Είναι όμως σοβαρός,έξυπνος,υπομονετικός… και πεισματάρης. Μικρά αλλά σημαντικά στοιχεία τα οποία διαφοροποιηθεί ο Χιμένεθ, όπως και τη νοοτροπία της ομάδας που εμφανέστατα έχει έρθει πιο κοντά σε αυτή την δύσκολο περίοδο την οποία πέρασε. Μία διαχείριση μέσα από την οποία παίρνει πράγματα από παίκτες όπως ο Ρόουζ και κυρίως ο Πιόνε Σίστο, ο οποίος μπήκε χθες και ανέβασε μία ταχύτητα παραπάνω την επίθεση του ΑΡΗ, έχοντας από δίπλα τον Γιαννιώτα. Είναι ο ίδιος παίκτης που πριν έναν μήνα ήταν εκτός πλάνων και τώρα αποτελεί ίσως τον πιο φορμαρισμένο εξτρέμ της ομάδας.
Προφανώς και η εποχή Χιμένεθ είναι ακόμα…στα σπάργανα. Υπάρχιε δρόμος μπροστά και απαιτείται η ταπεινότητα για την οποία έκανε λόγος ο Ισπανός. Ο ΑΡΗΣ όμως ατενίζει την συνέχεια με μία ηρεμία που του είχε λείψει και με το κίνητρο να κρατήσει αυτό που “χτίζει” την τελευταία εβδομάδα.
