Για να προσεγγίσεις το χθεσινό ματς του ΑΡΗ στον Βόλο, δεν χρειάζεται να σταθείς τόσο στην επίτευξη του στόχου. Αυτή έτσι κι αλλιώς ήταν δεδομένη από την προηγούμενη εβδομάδα, όσο φιλότιμες και αν ήταν οι προσπάθειες της καλοδουλεμένης Νίκη Βόλου ή των… παικτών του ΑΡΗ για να τους δώσουν εξτρά ελπίδες.
Η χαλαρότητα των περισσότερων παικτών ήταν κάτι λίγο-πολύ αναμενόμενο και προς τιμήν του ο Μάντζιος δεν κρύφτηκε πίσω από βάσιμα δεδομένα όπως η κούραση ή οι ελλείψεις επιλογών. Το τόνισε διότι είναι ο πρώτος που δεν του αρέσει και το έχει θίξει κι άλλες φορές εντός της ομάδας, έστω και αν υπάρχει ακόμα και το πάτημα του εκτενούς ροτέισον στο οποίο προχώρησε αναγκαστικά και στον βαθμό που μπορούσε.
Είναι ένα από τα πράγματα από τα οποία μπορούμε να πιαστούμε για το χθεσινό ματς. Στα θετικά μπαίνει σίγουρα ο Σαβέριο, τα παραπάνω λεπτά του Μάνου Γκαρθία…
Κανένας δεν θα θυμάται τί έγινε στον Βόλο. Αυτό που μετρούσε ήταν η πρόκριση και ο ΑΡΗΣ τα κατάφερε στο φινάλε ενός πολύ δύσκολου και φορτωμένου μήνα.
Στο μυαλό μου γυρίζει βέβαια και ένα άλλο θέμα με αφορμή και το χθεσινό παιχνίδι… πακέτο με αυτό κόντρα στην Κηφισιά. Το κέντρο της ομάδας και πόσο άδειο φαίνεται ότι λείπει ο Νταρίντα ή όταν ο Τζούρασεκ δεν έχει τα ανεβάσματά του.
Αυτοί οι δύο διαθέτουν περισσότερο από κάθε άλλο την κάθετη κίνηση με ή χωρίς τη μπάλα. Κυρίως ο Τσέχος και λιγότερο ο Κροάτης. Χθες το έκανε περισσότερο ο Βέλεθ από την πίσω ζώνη και.. κανένας με την έξοδο του Ισπανού στο ημίχρονο.
Για αυτό ο Μάντζιος θέλει να πάει πίσω τον Νταρίντα και δεν έχει άδικο. Ισως όμως να χρειαζόταν κάτι ακόμα, τη στιγμή που Ρουπ και Πάρδο είναι σχεδόν δεδομένο ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν. Για αυτό ο ΑΡΗΣ ψάχνει κάτι για τον άξονά του αλλά δίχως το επιθυμητό αποτέλεσμα μέχρι στιγμής.
Τουλάχιστον στο φορ η δουλειά έγινε, έστω και αρκετά καθυστερημένα, με τον Καρίμ Ανσαριφάρντ να κλείνει στις καθυστερήσεις και να προσφέρει στον προπονητή μία ανάσα ανακούφισης μετά από τόσους μήνες.
Οταν δικαίως γινόταν κουβέντα για τον 34χρονο Καρλίτος από τη Λαμία, δεν καταλαβαίνω την αμφισβήτηση μίας μερίδας για τον Ιρανό ο οποίος είναι… killer και σε καμία περίπτωση παροπλισμένος.
Ναι μεν φέτος είχε περιορισμένο χρόνο στην Ομόνοια αλλά ήταν ενεργός, όπως ενεργός είναι και με το εθνόσημο. Ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της τελευταίας 10ετίας στην Ελλάδα, με την ικανότητα να σκοράρει με κάθε πιθανό τρόπο, να δημιουργήσει μόνος του και φυσικά με μία “Α” προσωπικότητα.
Για την εποχή που διανύουμε, τις επιλογές που υπάρχουν πλέον και την πίεση του χρόνου, ο Ανσαριφάρντ είναι παραπάνω από καλή επιλογή. Κάτι που φυσικά πρέπει να επιβεβαιωθεί και μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι μιλάμε για ένα τρίμηνο και μετά… βλέπουμε. Ένας ενεργός παίκτης που ξέρει το πρωτάθλημα, τον ΑΡΗ και δεν χρειάζεται διάστημα προσαρμογής. Κάτι σαν τον Ρόουζ και τον Φετφατζίδη δηλαδή.
Ο ΑΡΗΣ ήθελε φορ… χθες από τη στιγμή που άργησε, Και το ήθελε για να κάνει τη δουλειά του ως το καλοκαίρι. Μετά βλέπουμε. Τώρα, έχει έναν παίκτη που θα καλύψει το… τίποτα πίσω από τον Μορόν, θα του δώσει ανάσες και με την ικανότητα να προσφέρει παραπάνω από αυτό. Δηλαδή γκολ.
Στα φορ λοιπόν ο ΑΡΗΣ έχει πλέον ένα αρκετά καλό δίδυμο. Μένει να δούμε εάν τις τελευταίες ώρες των μεταγραφών ή έστω στους ελεύθερους θα καλύψει άλλες δύο ανάγκες ή αν θα πορευτεί ως έχει.
