Ο ΑΡΗΣ προβλημάτισε για ακόμα μια φορά με την παρουσία του στο χθεσινό (23/11) εκτός έδρας ντέρμπι με την ΑΕΚ. H αλήθεια είναι ότι με την πίεση που δημιουργεί το αρνητικό σερί των εφτά αγώνων, πλέον, χωρίς νίκη σημασία έχει το αποτέλεσμα, όμως, το χειρότερο είναι ότι και η εικόνα της ομάδας δεν άφησε περιθώρια αισιοδοξίας.
Αν σε ένα τομέα έχει βελτιωθεί η ομάδα, είναι στην άμυνα. Ή για την ακρίβεια, έχει «συμμαζευτεί». Απέναντι σε έναν αντίπαλο, βέβαια, που οι παίκτες του φάνηκε να έχουν και αυτοί πίεση και δεν είχαν καλή τελική πάσα ή εκτελέσεις. Για να είμαστε, όμως, ειλικρινείς, στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα φάνηκε ότι οι γηπεδούχοι ήταν μια και δύο ταχύτητες πάνω.
Ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε, ίσως, να πάρει αποτέλεσμα, χωρίς το λάθος που έγινε στη φάση του γκολ. Αλλά και βάση των πιθανοτήτων να το πάρει κανείς, όταν παίζεις συνέχεια μαζική άμυνα, κάποια στιγμή είναι πιθανόν να γίνει το λάθος και να το πληρώσεις, όπως συνέβη στην κεφαλιά του Ζίνι.
Ο Χιμένεθ φυσικά και δεν φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Πήρε μια κατάσταση που ήταν προβληματική και την ομάδα υπό πίεση, κυρίως χάρη στις επιλογές που έγιναν από τη διοίκηση και κατ’ επέκταση τον τεχνικό διευθυντή και τον πρώην προπονητή.
Όπως, όμως, είπαμε ότι συμμάζεψε την άμυνα, έτσι και είναι ξεκάθαρο, ότι μετά από διακοπή δυο εβδομάδων, δεν υπήρχε η παραμικρή βελτίωση στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Αν εξαιρέσει κανείς τις δυο φάσεις, με το δοκάρι του Παναγίδη και την ευκαιρία του Πέρεθ, δεν είδαμε κάτι άλλο. Υπήρξαν στιγμές που οι παίκτες δεν μπορούσαν να αλλάξουν πάνω από δυο -τρεις πάσες συνεχόμενες.
Ναι, υπάρχουν προβλήματα απουσιών. Για την ακρίβεια, αγγίζει τα όρια του μεταφυσικού αυτό που γίνεται την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο με τους τραυματισμούς στον ΑΡΗ. Με νέα «θύματα» αυτή τη φορά, τους Αλφαρελά και Σούντμπεργκ. Πραγματικά, οι παίκτες τραυματίζονται με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο.
Δεν υπάρχουν, όμως, πλέον δικαιολογίες. Είναι δεδομένο και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνεται συνεχώς, ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να μεταβεί ομαλά σε μια άλλη ιδιοκτησιακή κατάσταση. Μέχρι τότε, όμως, η ομάδα θα πρέπει να έχει αξιοπρεπή αγωνιστική παρουσία. Με τη συγκεκριμένη εικόνα δεν δείχνει και δεν πείθει ότι μπορεί να κάνει την υπέρβαση. Γι’ αυτό θα πρέπει, άπαντες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους, με πράξεις και όχι με λόγια.
