Το “πρέπει” της νίκης συνοδεύει τον ΑΡΗ από το ξεκίνημα της σεζόν και πόσο μάλλον από τη στιγμή που άρχισε να “πετάει” βαθμούς. Δηλαδή από εκείνο το ματς στα τέλη του Σεπτέμβρη κόντρα στον Πανσερραϊκό.
Ένας μήνας και κάτι δίχως νίκη ή αλλιώς πέντε διαδοχικές αγωνιστικές. Βαρύ, ακόμα και για μία ομάδα που βρίσκεται σταθερά σε μία προβληματική κατάσταση από το ξεκίνημα της σεζόν, με μοναδική εξαίρεση τις πρώτες εβδομάδες της θητείας του Μανόλο Χιμένεθ.
Είναι, πραγματικά, από εκείνες τις φορές που δεν… σηκώνει και πολλή ανάλυση για ένα παιχνίδι του ΆΡΗ. Ένας ΑΡΗΣ που βαδίζει σε ένα τεντωμένο σχοινί από το ξεκίνημα της σεζόν, παλεύοντας να βρει ισορροπία. Κάτι στο οποίο δεν θα τον βοηθήσει σίγουρα οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα πέραν της νίκης στην αυριανή αναμέτρηση με τον Αστέρα Τρίπολης.
Το ζητούμενο δεν είναι η εικόνα βελτίωσης, αν και εφόσον υπάρξει τότε θα κάνει πιο εύκολο το έργο των παικτών του Χιμένεθ. Το ζητούμενο είναι όσοι παίξουν να φέρουν τη νίκη που θα αποτελέσει ανάσα με φόντο την 4άδα και παράλληλα θα βοηθήσει τον ΑΡΗ να μην περάσει μία δύσκολη -απ’ όλες τις απόψεις- διακοπή για τρίτη φορά φέτος.
Με το ελαφρυντικό των τραυματισμών να μην έχει πλέον την ίδια βαρύτητα, η ευθύνη όλων είναι μεγαλύτερη. Άπαντες πρέπει να αποφασίσουν πώς θα προχωρήσουν από εδώ και πέρα. Με μία νίκη που θα… καλμάρει κάπως τα πράγματα και θα δώσει την ευκαιρία στον προπονητή να κορυφώσει τη δουλειά του σε μία ακόμα διακοπή.Ή αν θα συνεχίσουν να ρισκάρουν με την πορεία της σεζόν και με ένα κλίμα το οποίο είναι ήδη βαρύ.
Δεν είναι ούτε το ματς της χρονιάς, ούτε κρίνεται το “αύριο” του ΑΡΗ από αυτό. Δεν… σηκώνει όμως άλλο αποτέλεσμα πέρας της νίκης. Δεν υπάρχει ρε αδελφέ άλλος δρόμος. Δεν γίνεται ο ΑΡΗΣ να μην κερδίσει αύριο.
Για να το κάνει αυτό -να πάμε και στο καθαρά αγωνιστικό- πρέπει να ακολουθήσει μία συνταγή που δεν διαφέρει πολύ από εκείνη με ανάλογους αντιπάλους. Η… προίκα της εικόνας με τον Ολυμπιακό δεν είναι άσχημη, τώρα όμως πρόκειται για ένα αρκετά διαφορετικό ματς. Τώρα ο ΑΡΗΣ πρέπει να δημιουργήσει και όχι να καταστρέψει. Τώρα πρέπει να πάρει περισσότερα ρίσκα αμυντικά. Να πιέσει. Να κάνει, ίσως, ένα ματς όπως με τον Πανσερραϊκό, με διαφορά την αποτελεσματικότητα την οποία δεν είχε τότε ώστε να φτάσει στους τρεις βαθμούς της νίκης.
Εάν ο Χιμένεθ ακολουθήσει τη “συνταγή” του Καραϊσκάκης, θα έχει μία aggressive ομάδα. Είναι ερωτηματικό, όμως, το κατά πόσο θα πάρει δημιουργία δίχως παίκτες όπως ο Μορουτσάν ή ο Πέρεθ που δεν φαίνεται να είναι ακόμα έτοιμος για να πάρει φανέλα βασικού.
Ένα ματς στο οποίο ο Μόντσου πρέπει να πάρει περισσότερες επιθετικές ευθύνες και στο οποίο ιδανικά πρέπει να αξιοποιηθούν οι στατικές φάσεις απέναντι σε μία κοντή ομάδα. Εμένα μου… γυρίζει στο μυαλό ο Σούντμπεργκ για anytime, αλλά στο τέλος ας το βάλει και ο Διούδης.
Το σκάσαμε το χαμόγελο με το μπάσκετ. Μακάρι να έρθει και μία νίκη στο ποδόσφαιρο ώστε να ζευγαρώσουν και να κλείσει το Σαββατοκύριακο με το 2/2…
