Προφανώς και ο Μαρίνος Ουζουνίδης δεν έχει άδικο να τα… βάζει με την ομάδα του για το γεγονός ότι δεν κέρδισε στο Περιστέρι και κυρίως για την εικόνα που παρουσίασε. Δεν άξιζε να χάσει, πήρε τον βαθμό της ισοπαλίας, με λίγο καλύτερη εικόνα ωστόσο θα μπορούσε να είχε κερδίσει και το ματς.
Επί της ουσίας πάντως, ακόμη και νίκη στην Αθήνα, το πράγμα θα είχε και συνέχεια, αφού ο Αστέρας Τρίπολης συνεχίζει να παίρνει ματς και σε κάθε περίπτωση, βαθμολογικά τουλάχιστον η πέμπτη θέση παραμένει ανοικτή.
Προσωπικά δεν αφουγκράζομαι την κάποιου τύπου καταστροφολογία, που έκανε ξανά την εμφάνισή της, γιατί η ομάδα δε νίκησε στο Περιστέρι. Έχει κάνει τρεις νίκες και μία ισοπαλία μακριά από τη Θεσσαλονίκη, απέναντι σε αντιπάλους, που φέτος του δημιούργησαν πολλά προβλήματα. Βέβαια, ΑΡΗΣ και χαλαρά είναι δύο έννοιες που σπάνια πάνε… παρέα, μιας και, όπως λέει κι ένας γνωστός μου, αν δεν έχει άγχος, ΑΡΗΣ δεν είναι. Παρ’ ολ’ αυτά η κατάσταση είναι απολύτως ελεγχόμενη. Άλλωστε το χειρότερο σενάριο θέλει να παίξεις την πέμπτη, την τελευταία αγωνιστική μέσα στο Χαριλάου. Το καλύτερο; Πας, κερδίζεις στην Κρήτη και τελειώνεις.
Θεωρώ ότι τα ματς με τον Ατρόμητο ήταν εξόχως σημαντικά για εξαγωγή συμπερασμάτων από τον Ουζουνίδη για την επόμενη χρόνια. Δίχως να χρειάζεται να μπούμε από τώρα σε λεπτομέρειες, έχω την εντύπωση ότι ο προπονητής του ΑΡΗ ξέρει τι μπορεί να περιμένει και από ποιον.
ΥΓ: Όλα τα μωρά στην πίστα το Σάββατο για να μπει ένα ακόμη μπλόκο μπας και πετάξουν τον ΑΡΗ εκτός 5ης θέσης. Λογικά στο ΑΡΗΣ-Αστέρας θα βάλουν τον διαιτητή που έπαιξε πριν από μερικές ημέρες τις Κ19 των δύο ομάδων.
