Η πρεμιέρα του πρωταθλήματος έδωσε στον ΑΡΗ κάτι που ίσως αποδειχθεί πολύ πιο χρήσιμο από μια εύκολη νίκη: έναν καθρέφτη. Και αυτός ο καθρέφτης στην Καρδίτσα δεν ήταν καθόλου κολακευτικός.
Το 74-68 από την Καρδίτσα δεν είναι καταστροφή επειδή ήρθε στην πρώτη αγωνιστική. Είναι όμως καμπανάκι, γιατί ο ΑΡΗΣ δεν έχασε απλώς ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Σε αρκετά σημεία του αγώνα έδειξε να μην μπορεί να διαχειριστεί ούτε τον ρυθμό ούτε την πίεση ούτε τις απαιτήσεις που ο ίδιος ο οργανισμός έχει βάλει φέτος πάνω του.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία.
Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι όπως θα περίμενε κανείς από μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει. Προηγήθηκε 12-20 στο πρώτο δεκάλεπτο, έφτασε ακόμη και στο +10 στις αρχές της δεύτερης περιόδου και έδειξε να ελέγχει την κατάσταση. Μετά, όμως, άρχισε να χάνει το μυαλό του. Η Καρδίτσα επέστρεψε, πίεσε, έβαλε το παιχνίδι στο δικό της τέμπο και από εκεί και πέρα ο ΑΡΗΣ άρχισε να κυνηγά περισσότερο το ματς παρά να το ελέγχει.
Τα νούμερα είναι αμείλικτα. 21 λάθη για 19 ασίστ, μόλις 5/22 τρίποντα και 16/36 δίποντα. Και το χειρότερο δεν είναι μόνο ο αριθμός των λαθών, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ήρθαν. Σε ένα παιχνίδι που ο αντίπαλος έκανε επίσης 18 λάθη, ο ΑΡΗΣ δεν μπόρεσε να τα μετατρέψει σε πλεονέκτημα.
Ο Ρόμπινσον-Ερλ έκανε εξαιρετική δουλειά με 25 πόντους και 8 ριμπάουντ. Ο Λιντέλ πρόσθεσε 14. Οι δυο τους, όμως, πέτυχαν μαζί 39 από τους 68 πόντους του ΑΡΗ. Και αυτό είναι ένα ακόμη ζήτημα που θα πρέπει να λύσει ο Σπανούλης: η ομάδα του χρειάζεται περισσότερες επιθετικές λύσεις και μεγαλύτερη συνέπεια από τα υπόλοιπα κομμάτια της πεντάδας.
Γιατί στο τέλος, όταν το παιχνίδι πήγε στην πραγματική του κρίση, ο ΑΡΗΣ δεν είχε καθαρό μυαλό.
Στο 63-63 δεν βρήκε την κατοχή που θα τον έβαζε ξανά μπροστά. Η Καρδίτσα πήγε στο 71-64, ο ΑΡΗΣ έκανε διαδοχικά λάθη και ακόμη κι όταν ο Ρόμπινσον-Ερλ τον κράτησε ζωντανό, δεν υπήρξε η μεγάλη αντίδραση. Ένα airball του Τολιόπουλου και το 21ο λάθος ουσιαστικά έβαλαν τέλος στην προσπάθεια.
Και κάπου εδώ έρχεται η πιο σημαντική παράμετρος της βραδιάς: ο ίδιος ο Βασίλης Σπανούλης.
Ο προπονητής του ΑΡΗ δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει τίποτα. Μίλησε για «ντροπή» στην εικόνα της ομάδας, για φόβο και ανασφάλεια, ενώ έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα ότι όποιος δεν μπορεί να αγωνιστεί υπό πίεση δεν θα μπορέσει να συνεχίσει. Παράλληλα ανέλαβε και ο ίδιος ευθύνη, χαρακτηρίζοντας την εικόνα προσωπική του επιλογή μαζί με το τεχνικό επιτελείο.
Αυτό ίσως είναι και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ήττας.
Ο ΑΡΗΣ δεν χρειάζεται πανικό. Χρειάζεται αντίδραση.
Η σεζόν είναι μεγάλη και η πρώτη αγωνιστική δεν μπορεί να καθορίσει ούτε τον χαρακτήρα ούτε την πορεία μιας ομάδας που χτίστηκε για να διαχειριστεί πολλές απαιτήσεις. Μπορεί όμως να αποκαλύψει πολύ νωρίς πού χρειάζεται δουλειά. Και η Καρδίτσα αποκάλυψε αρκετά.
Ο ΑΡΗΣ πρέπει να μάθει να παίζει ως φαβορί. Να αντέχει όταν ο αντίπαλος επιστρέφει. Να μην πανικοβάλλεται όταν το παιχνίδι στραβώνει. Να παίρνει καλύτερες αποφάσεις όταν η μπάλα καίει. Και κυρίως, να μην εξαρτάται από δύο παίκτες για να βρει επιθετική λύση.
Η ήττα στην Καρδίτσα είναι λοιπόν ένα άσχημο αποτέλεσμα, αλλά μπορεί να γίνει χρήσιμο μάθημα. Αρκεί να το διαβάσει σωστά.
Γιατί το πρωτάθλημα δεν χάθηκε στην Καρδίτσα.
Αλλά εκεί ο ΑΡΗΣ πήρε την πρώτη σοβαρή προειδοποίηση ότι το όνομα, το μπάτζετ και οι προσδοκίες δεν κερδίζουν παιχνίδια. Τα παιχνίδια τα κερδίζει η ομάδα.
