Τα φιλικά παιχνίδια του καλοκαιριού δεν προσφέρονται για ασφαλή συμπεράσματα. Το αποτέλεσμα σπάνια είναι ο βασικός δείκτης αξιολόγησης για έναν προπονητή, καθώς αυτό που πραγματικά τον ενδιαφέρει είναι αν η ομάδα εφαρμόζει όσα δουλεύει καθημερινά στις προπονήσεις, αν οι ποδοσφαιριστές αφομοιώνουν τη φιλοσοφία του και αν η συνολική εικόνα παρουσιάζει σταθερή βελτίωση.
Ο ΑΡΗΣ, μέχρι στιγμής, έχει κάθε λόγο να χαμογελά. Οι νίκες στα φιλικά είναι καλοδεχούμενες, όχι επειδή γεμίζουν το… παλμαρέ του καλοκαιριού, αλλά επειδή συνοδεύονται από πειστικές εμφανίσεις. Η ομάδα δείχνει να αποκτά αυτοματισμούς, να έχει καλύτερες αποστάσεις στο γήπεδο, ένταση στο παιχνίδι της και κυρίως να παρουσιάζει μια αγωνιστική ταυτότητα που αρχίζει να ξεχωρίζει.
Κανείς, φυσικά, δεν θα πανηγυρίσει επειδή ο ΑΡΗΣ κέρδισε ένα ή δύο φιλικά. Άλλωστε, η ιστορία του ποδοσφαίρου είναι γεμάτη από ομάδες που εντυπωσίασαν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, αλλά δυσκολεύτηκαν όταν άρχισαν οι επίσημες υποχρεώσεις. Οι προπονητές βλέπουν πολύ περισσότερα από το τελικό σκορ. Παρακολουθούν τις αντιδράσεις των παικτών, την πειθαρχία στο πλάνο, τη συνέπεια στις οδηγίες και την πρόοδο κάθε ποδοσφαιριστή ξεχωριστά.
Υπάρχει όμως και ένας άλλος παράγοντας, ίσως ακόμη πιο σημαντικός αυτή την περίοδο. Το κλίμα στα αποδυτήρια.
Ο ΑΡΗΣ δείχνει να αποπνέει ηρεμία. Και σας το λέω εγώ, που ήμουν και στην Ιταλία, ζώντας την ομάδα για ένα δεκαήμερο καθημερινά και από κοντά. Δεν υπάρχουν εσωστρέφεια, γκρίνιες. Οι νέοι ποδοσφαιριστές έχουν ενσωματωθεί γρήγορα, οι παλιοί έχουν αγκαλιάσει το νέο πρότζεκτ και καθημερινά βγαίνει προς τα έξω η εικόνα μιας ομάδας που λειτουργεί σαν σύνολο. Και το είδατε και χθες στο τέλος του ματς, με τη μεγάλη αγκαλιά παικτών και παιδιών.
Αυτό δεν είναι ούτε αυτονόητο ούτε δεδομένο. Είναι μια βάση που χτίζεται με κόπο από όλους. Και πολλές φορές αποδεικνύεται πιο σημαντική από μία ακόμη καλή εμφάνιση σε φιλικό παιχνίδι. Γιατί όταν τα αποδυτήρια είναι υγιή, οι δυσκολίες αντιμετωπίζονται πιο εύκολα, οι κρίσεις ξεπερνιούνται γρηγορότερα και η ομάδα παραμένει ενωμένη όταν έρθουν τα πραγματικά δύσκολα.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι να συνεχίσει ο ΑΡΗΣ να κερδίζει στα φιλικά. Είναι να διατηρήσει αυτή την αγωνιστική συνέπεια και, κυρίως, αυτή την εσωτερική ισορροπία. Η σεζόν είναι μεγάλη και θα φέρει πίεση, άσχημα αποτελέσματα, τραυματισμούς και στιγμές αμφισβήτησης. Εκεί θα φανεί αν οι βάσεις που μπαίνουν σήμερα είναι πραγματικά στέρεες.
Για την ώρα, πάντως, υπάρχουν δύο πολύ αισιόδοξα μηνύματα. Το πρώτο αφορά την εικόνα του ΑΡΗ μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Το δεύτερο, και ίσως σημαντικότερο, αφορά όσα συμβαίνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες των αποδυτηρίων. Αν αυτά τα δύο συνεχίσουν να συμβαδίζουν, τότε οι φίλοι της ομάδας έχουν κάθε λόγο να πιστεύουν ότι ο φετινός ΑΡΗΣ μπορεί να παρουσιάσει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό από ένα καλό καλοκαίρι.
