Ο ΑΡΗΣ δέχτηκε ένα ακόμα ισχυρό «πλήγμα» την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, μετά τον ντροπιαστικό αποκλεισμό του από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και την Αράζ, στο χθεσινό παιχνίδι με τον Παναιτωλικό στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Ο ορισμός του αυτοκαταστροφικού, είναι αυτό που κάνει ο ΑΡΗΣ τη σεζόν που διανύουμε. Αρχικά, πετάει στα «σκουπίδια» μια μεγάλη ευκαιρία να προχωρήσει στην Ευρώπη και να φτάσει στη League Phase, με μια πολύ καλή κλήρωση.
Στη συνέχεια εμφανίζει κάποια σημάδια βελτίωσης στο φιλικό παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης και στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος με τον Βόλο και έχει να κάνει ένα πράγμα μόνο στην προσπάθεια του να αντιστρέψει το κλίμα. Ένα. Να κερδίσει τον Παναιτωλικό, να κάνει το δύο στα δύο στο «Κλεάνθης Βικελίδης» και να δώσει έναν τόνο αισιοδοξίας. Να δείξει ότι έχει σφυγμό.
Αντίθετα, τα κάνει όλα μαντάρα. Με εξαίρεση το πρώτο 25λεπτο που είδαμε μια ομάδα που είχε όρεξη και προσπάθησε να παίξει ποδόσφαιρο, με κορυφαίο τον Πέρεθ. Μετά τον τραυματισμό του Ισπανού εξτρέμ, τίποτα. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο , εμφανίστηκε στον αγωνιστικό χώρο ένα σύνολο χωρίς αγωνιστικό προσανατολισμό.
Η έξοδος του Ράτσιτς από τον αγωνιστικό χώρο αποδείχτηκε «βούτυρο στο ψωμί» των φιλοξενούμενων, καθώς «έκοψε» την ομάδα στα δυο. Ο Σέρβος μπορεί να μην έχει φτάσει ακόμα στο 100%, αλλά έκανε και δουλειά που δεν φαινόταν και έγινε ξεκάθαρο από την εικόνα του ΑΡΗ μετά την αλλαγή του.
Ακατανόητη και η επιμονή στην παρουσία του Ντιαντί από αριστερά, ακόμα και μετά τον τραυματισμό του Πέρεθ. Μεγάλες οι ευθύνες των παικτών και του Ουζουνίδη, που όλα είναι ανοικτά, σε ό,τι αφορά την παραμονή του.
Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, όμως, το φέρει ο Θόδωρος Καρυπίδης. Πάντα έτσι γίνεται. Αυτός που παίρνει τις αποφάσεις έχει και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Δικές του, άλλωστε, είναι οι επιλογές στο αγωνιστικό τμήμα, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον, τον προπονητή.
Δεν είναι αμέτοχος, φυσικά και ο Ρέγιες. Ο ίδιος άλλωστε, είχε, πει ότι αναλαμβάνει το αγωνιστικό «κομμάτι» και θα έχει την ευθύνη. Άρα, έχει μερίδιο και στην μέχρι τώρα αποτυχία. Δεν υπάρχει, επίσης, πλέον και η δικαιολογία που είχε ακουστεί στα ματς με την Αράζ περί ανετοιμότητας. Τελείωσε και ο Αύγουστος…
Εν αναμονή σημαντικών αποφάσεων βρισκόμαστε στον ΑΡΗ, ενώ είναι απόλυτα δικαιολογημένη η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου. Η ίδια, η ομάδα, εξάλλου, έφερε τον εαυτό της στη δύσκολη αυτή θέση…
