){kind=icon}
Ο ΑΡΗΣ διανύει τη διακοπή της άμυνας…. Μία περίοδος στην οποία οφείλει να βελτιώσει το βασικό του -πλέον- -πρόβλημα, από τη στιγμή που περιόρισε σημαντικά εκείνο της επίθεσης.
Το μηδέν παθητικό κόντρα στον Παναιτωλικό αποτελεί βήμα προόδου. Προφανώς και υπήρχαν θέματα στον άξονα και κυρίως στο διάστημα 20′-45′ και όποτε οι κιτρινόμαυροι περιόρισαν το πρόβλημα ήταν για δύο λόγους. Από τη μία η σωστή τοποθέτηση των χαφ και από την άλλη ο Κριστιάν Κουαμέ.
Οι άμυνες του Ιβοριανού κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικές στο 4-4-2 και ειδικά όταν οι Ράτσιτς-Χόνγκλα έχουν την τάση να παίρνουν αρκετά μέτρα στο γήπεδο. Και όταν το έκαναν κόντρα στον Παναιτωλικό, ο Παναιτωλικός πέρασε πιο εύκολα τη μπάλα στην περιοχή του Βέλιο. Για αυτό και η εντολή του Γρηγορίου στο ημίχρονο να μένει ο ένας πίσω για να υπάρχει ισορροπία, συμμάζεψε σημαντικά την κατάσταση.
Επιστρέφοντας στον Κουαμέ, ο Αφρικανός δεν πέτυχε κάποιο γκολ, ούτε κατέγραψε κάποια ασίστ. Είχε όμως σημαντική -λόγω και θέσης- συνεισφορά στην αμυντική λειτουργία. Κάτι που αποτυπώνεται σε νούμερα αλλά και στις κινήσεις του στο γήπεδο.
To heatmap του Κουαμέ – Πηγή: fotmob.com
Ο Ιβοριανός πάτησε σε όλο το μήκος του γηπέδου, παίρνοντας πολλές φορές και το πλάτος. Δεν περιορίστηκε στον ρόλο του δεύτερου φορ, έκλεψε για να ξεκινήσει το πρώτο γκολ ενώ πολλές φορές γύρισε και το μισό του ΑΡΗ. Πέντε αμυντικές ενέργειες, τέσσερις ανακτήσεις κατοχής και οκτώ κερδισμένες μονομαχίες συνθέτουν μία αρκετά χρήσιμη εμφάνιση. Το πρόβλημα όμως με την δική του περίπτωση είναι η συνέπεια που… δεν έχει στο αμυντικό κομμάτι και η οποία είναι απαραίτητη ώστε ο ΑΡΗΣ να κρατήσει το 4-4-2 και παράλληλα να βελτιωθεί αμυντικά.
