Ο Μανόλο Χιμένεθ αποτελεί παρελθόν… Τυπικά όχι, αλλά ουσιαστικά ναι. Ο Μιχάλης Γρηγορίου έχει πιάσει δουλειά και μαζί με την έλευσή του ξεκινάει η τελευταία «ζαριά» του ΑΡΗ για την 5η θέση.
Αυτή, βασικά, ξεκίνησε με την αργοπορημένη απόφαση της απομάκρυνσης του Χιμένεθ. Οσο πιο νωρίς γινόταν, τόσο θα ήταν αυξημένες οι πιθανότητες της ομάδας για την 5άδα. Το μίνιμουμ milestone κάθε σεζόν, για το οποίο υπάρχουν ακόμα ρεαλιστικές πιθανότητες χάρη στο δια δύο. Οχι όμως με βάση την εικόνα του γκρουπ όλο αυτό το διάστημα. Εκτός εάν η αλλαγή προπονητή αποδειχθεί τόσο επιδραστική.
Οτι θα… τραντάξει τα αποδυτήρια, θα τα τραντάξει. Πάντα γίνεται αυτό όταν μπαίνει στα αποδυτήρια ένας νέος προπονητής. Και με τον Χιμένεθ έγινε. Το ζητούμενο είναι η διάρκεια που δεν είχε με τον Ανδαλουσιανό και κατά πόσο θα επιτευχθεί με τον Γρηγορίου στην τελική ευθεία της σεζόν.
Πρόκειται για ένα κομμάτι της αποστολής την οποία ανέλαβε. Κανένας δεν θα τον κατηγορήσει εάν δεν οδηγήσει τον ΑΡΗ στην 5η θέση. Εάν το κάνει, όμως, θα κερδίσει αρκετά. Και αυτό το κίνητρο είναι ο σύμμαχος του 52χρονου τεχνικού. Βλέπει τον ΑΡΗ ως το step up στην καριέρα του. Για όσο κρατήσει… Οπως το είδε ο Παντελίδης, όπως το είδε ο Μάντζιος που είναι ο πιο πετυχημένος της εποχής Καρυπίδη. Ακόμα και ο Τερζής. Μην κοιτάτε την εξέλιξή τους. Με όλους ο ΑΡΗΣ έπαιξε κάτι. Παρουσίασε κάτι. Πέτυχε κάτι. Άλλοι λιγότερο και άλλοι πολύ παραπάνω όπως ο Μάντζιος. Σε αντίθεση με μεγάλα… φανταχτερά ονόματα που δεν είδαν τον ΑΡΗ ως βήμα εξέλιξης για αυτούς.
Στη φάση που βγήκε ο ΑΡΗΣ στην αγορά για να βρει προπονητή -αφού πρώτα καθυστέρησε να απομακρύνει τον Χιμένεθ- δεν υπήρχαν και πολλές επιλογές προπονητών που θα αναλάμβαναν με αυτές τις συνθήκες και έως το τέλος της σεζόν. Λύση εκ των έσω δεν υπήρχε και η όλη κατάσταση φανέρωσε το έλειμμα σε αυτό το κομμάτι για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια. Έτσι, λοιπόν, ο ΑΡΗΣ πήγε στη λύση ενός προπονητή που ήταν άμεσα διαθέσιμος, ενεργός όλα αυτά τα χρόνια στην 1η κατηγορία και άνθρωπος… ειδικών αποστολών. Ένας άνθρωπος που όσες φορές έτυχε να τον ακούσω ή να μιλήσω μαζί του, προσεγγίζει σωστά το ποδόσφαιρο και το αναλύει το ίδιο σωστά.
Μία τελευταία… ζαριά, αφού εκείνη του Χιμένεθ δεν έβγαινε πουθενά. Δεν μπορεί ο ΑΡΗΣ να παίξει χειρότερα. Μόνο καλύτερα. Το θέμα είναι εάν θα φτάσει το «τόσο όσο» χρειάζεται για να πετύχει έναν στόχο που φαντάζει δύσκολος αλλά όχι απαγορευτικός.
Η άλλη χρήση του Γρηγορίου είναι… ο χρόνος. Παρότι σχεδόν όλα είναι λάθος στον φετινό ΑΡΗ, η απόφασή του να πάει σε αυτή τη λύση είναι σωστή. Κερδίζει χρόνο για να κάνει την καλύτερη δυνατή επιλογή για το επόμενο καλοκαίρι. Μία σημαντική απόφαση με δύο «οδούς».
Πρώτα η ελληνική αγορά, όπου η επιλογή είναι προφανής και βρίσκεται στα υπόψιν. Δηλαδή ο Νίκος Παπαδόπουλος. Η άλλη «οδός» είναι το εξωτερικό. Και εφόσον ο ΑΡΗΣ την ακολουθήσει, η επιλογή πρέπει να ανήκει ολοκληρωτικά στον Ρέγες. Να πάρει την ευθύνη, αφού δεν έχει λογική να υπάρχει τεχνικός διευθυντής έναν χρόνο και να μην έχει επιλέξει έναν προπονητή. Οχι τόσο τώρα, αλλά περισσότερο όταν έφυγε ο Ουζουνίδης. Ή να παρέμβει έστω εγκαίρως τόσο με τον Έλληνα τεχνικό οσο και με τον Χιμένεθ, όταν έβλεπε ότι η ομάδα δεν πήγαινε πουθενά…
Ολα αυτά βέβαια, με την προϋπόθεση ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει συμφωνήσει ήδη προφορικά με προπονητή για το καλοκαίρι. Κάτι το οποίο δεν είναι και απίθανο, ειδικά εάν αυτός έχει ομάδα. Και εάν ισχύει, προφανώς και δεν μπορεί να το παραδεχθεί ούτε η μία πλευρά ούτε η άλλη. Οπότ, άλλοι δύο μήνες… και κάτι υπομονή, για να δούμε πώς θα ξεκινήσει το επόμενο καλοκαίρι αγωνιστικά. Διοικητικά -που θα το σκεφτούν όλοι- είναι ακόμα νωρίς και δεν υπάρχει και κάτι ώστε να πούμε παραπάνω πράγματα από όσα είναι ήδη γνωστά.
