Το ποδόσφαιρο, για όσους έζησαν τις πιο αγνές του εποχές, μοιάζει σήμερα διαφορετικό. Πιο τεχνοκρατικό και με λιγότερο συναίσθημα. Κυριάρχουν οι “κρύες” αποφάσεις ή το χρήμα. Σε όλο τον κόσμο και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση.
Κι όμως, παρά το «πέπλο» του χρήματος που απλώνεται πάνω από το άθλημα, το ποδόσφαιρο εξακολουθεί να διατηρεί την ικανότητά του να γράφει ιστορίες. Μια τέτοια ιστορία “ύφανε” και ο ΑΡΗΣ με τον Χουλιάν Κουέστα για επτά χρόνια.
Ο Ισπανός τερματοφύλακας είναι επίσημα από χθες παίκτης της Αντάλιασπορ και θα κάνει καιρό να συνηθίσει άλλα χρώματα πάνω του. Η πορεία του στον ΑΡΗ έφτασε κοντά στο να καταλήξει σε μια ποδοσφαιρική ιστορία “κόντρα στη μόδα της εποχής”. Να κλείσει την καριέρα του με τη φανέλα της ομάδας που σημάδεψε την καριέρα του. Στο συγκινητικό αποχαιρετιστήριο μήνυμά του το παραδέχθηκε ξεκάθαρα: “Όταν έφυγα από την Ισπανία, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μια ομάδα και μια πόλη θα μου χάριζαν τόσα πολλά, σε αθλητικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο”.
Ο Κουέστα δεν ήταν απλώς τερματοφύλακας του ΑΡΗ. Συνδέθηκε με την επιστροφή του συλλόγου στη φυσική του θέση από το 2018, όταν αποτέλεσε ένα από τα πρώτα κομμάτια στο “παζλ” της νέας εποχής. Τότε που εμφανίστηκε στο πρώτο στάδιο της προετοιμασίας στα 3-5 Πηγάδια και πολλοί, βλέποντας έναν ψηλό και κάπως άχαρο τύπο, ήταν επιφυλακτικοί μαζί του.
Για χρόνια αποτέλεσε θεμέλιο της σταθεροποίησης του Άρη στην πρώτη πεντάδα της Super League. Είχε και τις κακές του στιγμές, βέβαι, αλλά ποιός δεν έχει;
Αγωνίστηκε με τραυματισμούς στον ώμο, σπασμένο δάχτυλο, ακόμα και με ενέσεις. Έβαζε το “εγώ” του πιο χαμηλά από την ομάδα, γιατί είχε δεθεί με το κλαμπ και τον κόσμο του. Δεν είναι τυχαίο ότι πανηγύρισε διαδικτυακά τη νίκη επί του Βόλου, ενώ βρισκόταν ήδη στην Τουρκία για να ολοκληρώσει τη μεταγραφή του.
Η διοίκηση, ωστόσο, αντιμετώπισε διαφορετικά την περίπτωσή του. Με ψυχρή λογική και μακριά από συναισθηματισμούς, αποφάσισε την αλλαγή δεδομένων στη θέση του τερματοφύλακα πριν καν ολοκληρωθεί η περσινή χρονιά. Η άμεση απόκτηση των Μάικιτς και Αθανασιάδη έδειξε ότι το κεφάλαιο Κουέστα είχε κλείσει. Ο ίδιος το επιβεβαίωσε: “Δεν ήταν ποτέ δική μου απόφαση να φύγω. Δεν υπήρχαν αθλητικοί ή οικονομικοί λόγοι. Πάντα σκεφτόμουν να τελειώσω την καριέρα μου εδώ. Ωστόσο, αναγκάστηκα να φύγω”.
Σήμερα, στα 34 του, υπογράφει στην Αντάλιασπορ το μεγαλύτερο συμβόλαιο της καριέρας του, με απολαβές που αγγίζουν το 1 εκατ. ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια Ένα “χρυσό” κλείσιμο που δύσκολα θα αρνιόταν οποιοσδήποτε ποδοσφαιριστής. Κι όμως, αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, ο ρομαντικός Χουλιάν μπορεί να το είχε αφήσει στην άκρη. Γιατί η καρδιά του έμεινε στη Θεσσαλονίκη.
Στο τέλος, όμως, ο ρομαντισμός δεν μπόρεσε να νικήσει το “μοντέρνο ποδόσφαιρο”. Ο Κουέστα φεύγει ως μια μορφή που συνδέθηκε με τον ΑΡΗ όσο λίγοι ξένοι. Μία επιλογή της διοίκησης η οποία θα κριθεί αγωνιστικά σε βάθος χρόνου και από την απόδοση των επιλογών που υπάρχουν στον “άσο”. Σίγουρα ήταν λάθος ο χειρισμός στην υπόθεση του Κουέστα και ο τρόπος που έφυγε μετά από επτά χρόνια στο κλαμπ. Σε καμία περίπτωση, όμως, ο κάθε Κουέστα δεν είναι πάνω από το κλαμπ. Το κεφάλαιο έκλεισε και ο ΑΡΗΣ οφείλει να προχωρήσει στην επόμενη μέρα του.
