Οι δύο εβδομάδες του Μανόλο Χιμένεθ στον ΑΡΗ είναι λίγες για ριζικές αλλαγές. Αποδεικνύονται όμως αρκετές για αυτές τις μικρές “πινελιές” που έχουν διαφοροποιήσει κάπως την εικόνα της και κυρίως την αποτελεσματικότητά της.
Μία από τις πιο… χτυπητές διαφοροποιήσεις είναι τα δεύτερα ημίχρονα που… έχει πλέον η ομάδα. Προ Χιμένεθ, ο ΑΡΗΣ κατέβαζε στροφές μετά το 45′ με κίνδυνο να το πληρώσει. Οπως και έγινε στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό.
Μία βασική διαφορά που παρατηρείται στα τρία ματς του Ισπανού τεχνικού είναι η διάρκεια που “βγάζει” η ομάδα. Δεν… πέφτει. Αντιθέτως, κρατάει το τέμπο της ή και το ανεβάζει. Το κάνει διότι προχωράεισε καλύτερο καταμερισμό δυνάμεων όσον αφορά το πρέσινγκ και παράλληλα είναι ξεκάθαρη η καλύτερη διαχείρηση η οποία υπάρχει από τον πάγκο κατά τη διάρκεια των αγώνων.
Κόντρα στον Βόλο,ο ΑΡΗΣ είχε 8 τελικές στο πρώτο μέρος 0,60 xGoals. Στο δεύτερο είχε 4 τελικές με 0.46 xGoals
Κόντρα στον Παναιτωλικό, είχε δέκα τελικές και έξι στην εστία στο πρώτο μέρος και 0,36 xGoals. Το τελευταίο νούμερο ανέβηκε στο 0,42 μετά το 45′ αλλά με οκτώ τελικές και μόλις δύο στην εστία. Συν ότι και στα δύο δεύτερα ημίχρονα αυτών των αγώνων, δέχθηκε περισσότερες τελικές από τα πρώτα.
Η διαφορά στο παιχνίδι με τον Ατρόμητο δεν ήταν τόσο αισθητή. Τρεις τελικές στο πρώτο και τέσσερις στο δεύτερο, με πολύ χαμηλό συνετελεστή xGoals και στα δύο. Χθες, όμως, ο ΑΡΗΣ τριπλασίασε στο δεύτερο μέρος τις τελικές του πρώτου (4 και 11), με xGoals στο 1,13 από το 0,16. Νούμερα στα οποία έπαιξε ρόλο και η κόκκινη του Χουχούμη.
Βάζοντας στην άκρη όλα αυτά τα νούμερα, υπάρχει το γυμνό μάτι στο οποίο αποτυπώνεται η αλλαγή. Ο ΑΡΗΣ έχει διάρκεια στα πόδια του αλλά και στη νοοτροπία ότι πάση θυσία πρέπει να βρει ένα γκολ ως το τέλος. Είτε παίζει καλά είτε όχι. Και στα δύο τελευταία παιχνίδια τού έχει γίνει ακριβώς αυτό.
