Η μέχρι τώρα πορεία του ΑΡΗ έχει αφήσει θετικότερο αποτύπωμα σε σχέση με την εικόνα που παρουσίαζε πριν από μερικές εβδομάδες. Οι Κιτρινόμαυροι έχουν βρει καλύτερο αγωνιστικό ρυθμό, έχουν ανακτήσει μέρος της χαμένης τους αυτοπεποίθησης και έχουν βελτιώσει τη θέση τους στη βαθμολογία. Ωστόσο, το πραγματικό τεστ για την ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου δεν βρίσκεται σε όσα έχει ήδη καταφέρει, αλλά σε αυτά που καλείται να αντιμετωπίσει από την επανέναρξη του πρωταθλήματος.
Η αναμέτρηση στην Τρίπολη στις 23 Νοεμβρίου αποτελεί το πρώτο βήμα ενός ιδιαίτερα απαιτητικού κύκλου, ο οποίος ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστικός για τη συνέχεια της σεζόν. Από τη 12η έως και τη 16η αγωνιστική, ο ΑΡΗΣ θα βρεθεί απέναντι σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ηρακλή, σε μια σειρά αγώνων που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για απώλειες συγκέντρωσης. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που θα αναδείξει τις πραγματικές δυνατότητες του συνόλου, αλλά και το κατά πόσο έχει αποκτήσει την απαιτούμενη σταθερότητα για να ανταποκριθεί σε υψηλές απαιτήσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, η διακοπή έρχεται σε ένα κομβικό σημείο. Ο Γρηγορίου έχει μπροστά του τον χρόνο να παρέμβει σε συγκεκριμένες αδυναμίες, χωρίς να χρειάζεται να αναζητήσει συνολικά μια νέα αγωνιστική κατεύθυνση. Ο ΑΡΗΣ έχει αρχίσει να βρίσκει λύσεις στο επιθετικό τρίτο, σκοράρει με μεγαλύτερη συχνότητα και δείχνει να αξιοποιεί καλύτερα τις ευκαιρίες του. Το επόμενο βήμα, όμως, είναι να αποκτήσει την ίδια αποτελεσματικότητα και στην ανασταλτική του συμπεριφορά.
Εκεί εντοπίζεται και η μεγαλύτερη εκκρεμότητα. Η αμυντική λειτουργία δεν έχει φτάσει ακόμη στο επίπεδο που απαιτείται, με τις αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και την αντιμετώπιση των επιθέσεων του αντιπάλου στον ανοιχτό χώρο να αποτελούν ζητήματα προς επίλυση. Ακόμη και η ευρεία επικράτηση απέναντι στον Παναιτωλικό δεν έκρυψε όλες τις αδυναμίες. Το σκορ ήταν ξεκάθαρο, όμως σε ορισμένες στιγμές του πρώτου μέρους οι φιλοξενούμενοι βρήκαν χώρους και δημιούργησαν συνθήκες που θα μπορούσαν να είχαν προκαλέσει μεγαλύτερη ανησυχία.
Άλλωστε, ο ίδιος ο προπονητής του ΑΡΗ αναγνώρισε μετά το παιχνίδι ότι η προσπάθεια για μεγαλύτερη επιθετική παραγωγή είχε επιφέρει έναν βαθμό αμυντικής ανισορροπίας. Είναι μια παραδοχή που δείχνει και την κατεύθυνση της δουλειάς που πρέπει να γίνει τις επόμενες ημέρες.
Η σημερινή συνθήκη έχει, πάντως, ελάχιστη σχέση με εκείνη της προηγούμενης διακοπής. Τότε ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να συνέλθει από διαδοχικά αρνητικά αποτελέσματα, ενώ σημαντικό μέρος των νεοαποκτηθέντων δεν είχε προλάβει να ενσωματωθεί πλήρως. Χρειάστηκε χρόνος για να αποκτήσει η ομάδα συνοχή, να βελτιώσει τη φυσική και αγωνιστική της κατάσταση και να εντάξει τα νέα πρόσωπα στην καθημερινότητά της. Η συνέχεια έδειξε ότι αυτή η διαδικασία απέδωσε, με τέσσερις νίκες στο πρωτάθλημα και την ήττα στη Λιβαδειά να αποτελεί τη μοναδική βαθμολογική απώλεια σε αυτό το διάστημα, ενώ στο Κύπελλο η εικόνα απέναντι στον Παναθηναϊκό ήταν σαφώς πιο ανταγωνιστική.
Τώρα, όμως, οι απαιτήσεις αλλάζουν επίπεδο. Ο ΑΡΗΣ δεν χρειάζεται μόνο να επιβεβαιώσει ότι έχει αφήσει πίσω του το προβληματικό ξεκίνημα, αλλά να αποδείξει ότι μπορεί να διατηρήσει την αγωνιστική του πρόοδο απέναντι σε αντιπάλους με διαφορετική δυναμική και υψηλότερο βαθμό δυσκολίας. Η παραγωγικότητα στην επίθεση είναι ένα σημαντικό κεκτημένο, αλλά χωρίς αμυντική συνέπεια και σωστή διαχείριση των αγώνων δύσκολα θα αποκτήσει διάρκεια.
