Ο αποκλεισμός από την Ευρώπη πονάει. Πονάει γιατί ο ΑΡΗΣ έχει μάθει να ζει με απαιτήσεις, να κυνηγά στόχους, να μην συμβιβάζεται. Όμως ας είμαστε ειλικρινείς: το ευρωπαϊκό εισιτήριο δεν χάθηκε χθες, όταν ο ΟΦΗ σήκωσε το Κύπελλο. Είχε χαθεί πολύ νωρίτερα, μέσα σε μια σεζόν που δεν βρήκε ποτέ σταθερό βηματισμό.
Η ομάδα δεν κατάφερε να πλησιάσει την τετράδα, δεν μπόρεσε να κάνει την υπέρβαση στο Κύπελλο, δεν έδειξε συνέπεια στις στιγμές που πραγματικά μετρούσαν. Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα μιας βραδιάς, αλλά μιας ολόκληρης διαδρομής.
Μια χρονιά που ξεκίνησε με ερωτηματικά και τελείωσε με απογοήτευση
Το καλοκαίρι έγινε ριζική ανανέωση. Νέο ρόστερ, νέες ισορροπίες, νέες απαιτήσεις. Στη διαδρομή άλλαξαν προπονητές, άλλαξαν ρόλοι, άλλαξαν προσδοκίες. Αυτό που δεν άλλαξε ποτέ ήταν η αίσθηση ότι ο ΑΡΗΣ έψαχνε συνεχώς να βρει τον εαυτό του. Κι όταν ψάχνεις τον εαυτό σου, δύσκολα κυνηγάς στόχους υψηλού επιπέδου.
Το ότι ο ΑΡΗΣ μένει εκτός Ευρώπης είναι πλήγμα. Για το πρεστίζ, για τα έσοδα, για την ψυχολογία, για τον κόσμο που γεμίζει το γήπεδο ακόμα και στις δύσκολες στιγμές.
Όμως μέσα σε αυτό το πλήγμα υπάρχει και κάτι άλλο: ένα μάθημα. Μια υπενθύμιση ότι οι λάθος επιλογές πληρώνονται, η αστάθεια κοστίζει, η έλλειψη συνέχειας δεν συγχωρείται. Αν κάτι πρέπει να κρατήσει ο οργανισμός ΑΡΗΣ από αυτή τη σεζόν, είναι ότι δεν υπάρχει περιθώριο για επανάληψη των ίδιων λαθών.
Τα Playoffs δεν είναι αγγαρεία — Είναι υποχρέωση
Από τη στιγμή που χάθηκε η Ευρώπη, τα Playoffs μοιάζουν… βαριά. Όμως κανείς μέσα στην ομάδα δεν έχει το δικαίωμα να τα αντιμετωπίσει έτσι. Ο ΑΡΗΣ οφείλει να τερματίσει πέμπτος. Όχι γιατί αλλάζει κάτι ουσιαστικά. Αλλά γιατί αυτό επιβάλλει η ιστορία του, η φανέλα του, ο κόσμος του. Η αξιοπρέπεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Ό,τι κι αν συμβαίνει στο παρασκήνιο, όποιες κι αν είναι οι συζητήσεις, οι φήμες, οι πιθανές εξελίξεις, ο ΑΡΗΣ δεν έχει την πολυτέλεια να πατήσει «pause».
Ο σχεδιασμός της νέας χρονιάς πρέπει να ξεκινήσει τώρα με καθαρό πλάνο, με σωστές επιλογές, με σταθερότητα, με στόχο μια σεζόν που θα φέρει μόνο χαρές. Γιατί αυτό το χρωστάει ο σύλλογος στον κόσμο του. Σε έναν κόσμο που δεν σταμάτησε ποτέ να στηρίζει, ακόμα και όταν η ομάδα δεν του έδωσε όσα άξιζε.
Η επόμενη χρονιά πρέπει να είναι η απάντηση
Ο ΑΡΗΣ έχει περάσει ξανά δύσκολες χρονιές. Έχει ξανασηκωθεί. Θα το κάνει και τώρα. Αρκεί να μάθει από όσα έγιναν, να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη και να χτίσει πάνω σε σταθερές βάσεις. Η Ευρώπη χάθηκε. Η αξιοπρέπεια όμως όχι. Και η επόμενη μέρα μπορεί —και πρέπει— να είναι καλύτερη.
