Αν κάποιος ήθελε ένα ματς που να συμπυκνώνει όλη τη φετινή τρέλα του ΑΡΗ, το χθεσινό 3-2 απέναντι στον Βόλο θα του έφτανε και θα του περίσσευε. Ανατροπές, ένταση, διαιτησία που για πολλοστή φορά φέτος πήγε να τινάξει τα πάντα στον αέρα, «ομορφιές» από γνωστό… θιασάρχη και στο τέλος μια νίκη που μοιάζει με οξυγόνο για την ψυχολογία και για το κυνήγι της 5ης θέσης.
Ένα πρώτο ημίχρονο… déjà vu
Ο ΑΡΗΣ μπήκε όπως έπρεπε: πίεση, ενέργεια, καθαρό πλάνο. Το 1-0 του Χόνγκλα ήταν η φυσική εξέλιξη της εικόνας. Κι όμως, μέσα σε πέντε λεπτά, το ματς γύρισε ανάποδα. Όχι επειδή ο Βόλος έκανε κάτι τρομερό, αλλά επειδή η διαιτησία αποφάσισε να γράψει ξανά το δικό της σενάριο.
Φάσεις που σήκωσαν συζήτηση, σφυρίγματα που έγειραν την πλάστιγγα, ανοχή σε μαρκαρίσματα, και μια συνολική εικόνα που θύμισε ότι ΑΡΗΣ φέτος έχει πληρώσει πολύ περισσότερα απ’ όσα του αναλογούν. Το 1-2 του ημιχρόνου ήταν μια ακόμη υπενθύμιση ότι ακόμη κι έτσι όπως είναι ομάδα, σε μια από τις χειρότερες σεζόν των τελευταίων ετών, θα πρέπει να «κυνηγηθεί».
Η αντίδραση που έπρεπε να έρθει — και ήρθε
Ο Ράτσιτς ισοφάρισε πριν καλά-καλά κρυώσει το δεύτερο μέρος και από εκεί και πέρα ο ΑΡΗΣ έπαιζε με το ένστικτο της επιβίωσης. Πίεση, φάσεις, επιμονή.
Και στο 75’, ο Καντεβέρε —ο άνθρωπος που έψαχνε ένα γκολ για να ξεμπλοκάρει— βρήκε τη στιγμή του. Το 3-2 ήταν λύτρωση για τον ίδιο, για την ομάδα, για τον κόσμο.
Μπέος: Το ίδιο έργο, άλλη μέρα
Δεν θα ήταν Βόλος χωρίς το γνωστό σκηνικό. Παρεμβάσεις, φωνές, πίεση προς τους διαιτητές, μια συνολική παρουσία που περισσότερο θυμίζει reality παρά παράγοντα τοπικής αυτοδιοίκησης, που δηλώθηκε στο Φύλλο Αγώνα και καθόταν στον πάγκο ομάδας. Το περιβάλλον γύρω από τον αγώνα ήταν ξανά τοξικό, ξανά φορτισμένο, ξανά στα όρια του γραφικού. Και κάπως έτσι, το ποδόσφαιρο γίνεται δεύτερο θέμα. Αλλά ο ΑΡΗΣ, τουλάχιστον χθες, δεν άφησε κανέναν να του πάρει αυτό που άξιζε.
Ο Αθανασιάδης και η απόκρουση της χρονιάς
Στο 96’, ο Κάργας πήγε να γράψει το απόλυτο σοκ. Κεφαλιά, τρομερή αντίδραση του Αθανασιάδη, δοκάρι, σωτηρία. Ο τερματοφύλακας του Άρη κράτησε όρθια την ομάδα και πήρε μέχρι και το “μπράβο” του αντιπάλου.
Μετά από μήνες χωρίς νίκη, μετά από πίεση, μετά από αδικίες, μετά από γκρίνια, ο ΑΡΗΣ ξαναμπήκε στο παιχνίδι. Η 5η θέση δεν είναι εύκολη, αλλά είναι ανοιχτή. Και το χθεσινό τρίποντο δεν ήταν απλώς βαθμολογικό. Ήταν ψυχολογικό, ήταν συμβολικό.
