Ένα από τα χειρότερα παιχνίδια του την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο έκανε ο ΑΡΗΣ στη Λάρισα. Δεν είναι απλό να ξεχωρίσεις κάποιο στη συγκεκριμένη κατηγορία, δυστυχώς, γιατί δεν είναι ούτε ένα, ούτε δύο. Έχουν στερέψει οι δικαιολογίες, έχουν στερέψει τα λόγια.
Στα δύο πρώτα παιχνίδια του νέου έτους, είναι η αλήθεια, πήγαμε να δούμε κάτι διαφορετικό. Όχι κάτι αμάν αμάν, να τρελαθείς αλλά έδειξε μια βελτίωση η ομάδα, αυτό το έβλεπαν όλοι. Ήρθε στη συνέχεια το πλήγμα του αποκλεισμού από το Κύπελλο, μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό. Δεν ήταν αυτός που έπρεπε ο ΑΡΗΣ αλλά δημιούργησε τρεις – τέσσερις καλές ευκαιρίες.
Περιμένεις ότι ο αποκλεισμός θα ταρακουνήσει την ομάδα, που θα έπρεπε να βρει κίνητρο. Ήταν υποχρεωμένη να βρει κίνητρο. Για επαγγελματίες παίκτες μιλάμε. Ξεκινάει, λοιπόν, το παιχνίδι με την ΑΕΛ και ο ΑΡΗΣ πραγματοποιεί τραγική εμφάνιση. Γίνεται η πρώτη ομάδα που κατάφερε η αντίπαλος της να κερδίσει στην έδρα της.
Δέχεται ένα γκολ λόγω αφέλειας και έλλειψη συγκέντρωσης μόλις στο 3ο λεπτό και στη συνέχεια δεν μπορεί να αντιδράσει. Έχει κατοχή της μπάλας κοντά στο 74% και αλλάζει συνέχεια πάσες, χωρίς να γίνεται απειλητική για την αντίπαλη εστία. Μια φάση, όλος ο ΑΡΗΣ, στις καθυστερήσεις. Ο Τεχέρο σπρώχνει τον αντίπαλο και δίνει εύκολο φάουλ και πολύτιμα δευτερόλεπτα. Έλλειψη ψυχολογίας και «καθαρού» μυαλού. Όχι ότι θα γινόταν και τίποτα. Έτσι όπως έπαιζε ο ΑΡΗΣ και τέσσερα ημίχρονα να έπαιζε δεν έβαζε γκολ.
Πολλά λάθη και από τον Χιμένεθ στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Ειδικά σε ό,τι αφορά την έξοδο του Μορόν, ενώ η ομάδα είναι πίσω στο σκορ. Ο χειρότερος παίκτης να είναι, μπορεί να σου κάνει το γκολ από το πουθενά. Δεν είχαν λογική κάποιες επιλογές του. Παρόλα αυτά συνεχίζω να πιστεύω ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή, με τα δεδομένα που υπάρχουν, είναι ο κατάλληλος προπονητής για τον Άρη.
Είναι διαχρονικό, δυστυχώς, στον ΑΡΗ, όμως, ισχύει και τη συγκεκριμένη περίοδο. Η ομάδα δεν μπορεί να συμβαδίσει με τους οπαδούς της. Που ήταν το μόνο που θύμισε ΑΡΗ και στη Λάρισα. Ξεκάθαρα ο βασικός υπαίτιος για την κατάσταση στο αγωνιστικό είναι ο ιδιοκτήτης, ενώ ούτε ο Ρέγες είναι άμοιρος ευθυνών. Η ομαλή μετάβαση στην επόμενη μέρα στο ιδιοκτησιακό καθεστώς είναι ο μοναδικός δρόμος. Θα πρέπει, όμως, να προκύψει η νέα κατάσταση…
