Δεν είναι εύκολο σπορ να είσαι οπαδός του ΑΡΗ. Ούτε όταν βλέπεις την ομάδα φέτος σε αυτή την κατάσταση, ούτε όταν βρίσκει κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο για να σου βγάλει την ψυχή.
Το φοβόμασταν αυτό που έγινε με το γκολ της ΑΕΛ Novibet. Δεδομένα. Η ομάδα είναι σε τέτοια κατάσταση που σχεδόν κάθε επίθεση του αντιπάλου σφίγγει τις γροθιές μας. Δεν μπορούμε ρε διάολε ακόμα την εμπιστευτούμε. Η φάση του πέναλτι αποτελεί την πλήρη επιβεβαίωση, έστω και αν το σφύριγμα του Πολυχρόνη αποτελεί “εφεύρεση”. Και ας φωνάζουν οι Θεσσαλοί δίχως να μας έχει εξηγήσει κάποιος ακόμα πού αδικήθηκαν…
Και εκεί που πήραμε τον δρόμο… στο διάολο όλοι μαζί, μέσα σε δύο λεπτά επιστρέψαμε! Οχι για να χαμογελάσουμε, αλλά για να ηρεμήσουμε έστω και για μερικά βραδιά. Δεν περιποιεί, άλλωστε, τιμή για τον ΑΡΗ να κερδίζει έτσι τη Λάρισα και με τέτοια εικόνα. Με παίκττη παραπάνω από το 46′. Το βασικό ζητούμενο,όμως, ήταν η νίκη με οποιοδήποτε κόστος
Πρόκειται για τη μία κουβέντα που ανοίγει μετά τον χθεσινό αγώνα και με την αποστολή του ΑΡΗ να κρίνεται πετυχημένη. Κέρδισε. Είναι απλά, όμως, μία μικρή ανάσα. Δεν βγήκε από την αγωνιστική κρίση. Χρειάζεται κι άλλες.
Αν και είχε το προβάδισμα από το 27’ και αριθμητικό πλεονέκτημα από το 46’, κατάφερε να μπλέξει μόνος του. Αντί να «κλειδώσει» το αποτέλεσμα, άφησε ανοικτά παράθυρα που η ΑΕΛ εκμεταλλεύτηκε, με τη διαιτησία να βάζει το χεράκι της.
Ακόμη κι έτσι, η συγκεκριμένη φάση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για τον Άρη, ο οποίος λίγο έλειψε να χάσει ένα παιχνίδι που είχε «στρωμένο» από νωρίς. Τελικά, το πείσμα παικτών όπως οι Ρόουζ και Φαντιγκά —που δεν παράτησαν την τελευταία φάση— και κυρίως η ψυχραιμία του Ντούντου, κράτησαν όρθια την ομάδα στο πιο δραματικό σημείο του αγώνα. Εκεί όπου μετά την ισοφάριση, το «Κλεάνθης Βικελίδης» είχε ήδη ξεσπάσει και ο ΑΡΗΣ κινδύνευε με πολλά περισσότερα από μία ακόμη αγωνιστική χωρίς νίκη.
Ενα μισάωρο και τον Πέρεθ
Το παιχνίδι είχε ξεκινήσει ιδανικά για περίπου μισή ώρα. Ο ΑΡΗΣ έδειχνε ενέργεια, είχε σωστές αντιδράσεις στο κέντρο ώστε να «σβήσει» το τρανζίσιον της ΑΕΛ και τροφοδοτούσε διαρκώς τον Πέρεθ, που ήταν μόνιμη απειλή για τον Μελίσσα.
Ο Ισπανός θύμισε πόσο πολύ έλειψε το προηγούμενο διάστημα. Μαζί με Φαντιγκά και Ράτσιτς αποτέλεσαν ό,τι πιο αξιόλογο είχε ο ΑΡΗΣ σε μια βραδιά όπου η εμφάνιση δεν ήταν εντυπωσιακή — αλλά ούτε αυτό ζητούσε η περίσταση. Η ομάδα χρειαζόταν απλώς τη νίκη, μια ανάσα μέσα σε μια παρατεταμένη κρίση που δεν έχει τελειώσει και απαιτεί σημαντική βελτίωση στο δημιουργικό κομμάτι, σταθερή αγωνιστική ταυτότητα και φυσικά αποτελέσματα.
Όσο για χθες, τα περιθώριά του ήταν περιορισμένα. Ξεκίνησε με μια καλή ενδεκάδα, αλλά ο πάγκος ήταν «άδειος» λόγω των πολλών τραυματισμών, σε σημείο που αναγκάστηκε να πάρει μαζί τον ανέτοιμο Μισεουί, ο οποίος ουσιαστικά δεν μπορούσε να βοηθήσει. Μία κατάσταση για την οποία φιλοδοξεί ότι θα αλλάξει εν όψει των δύο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Ματς πολύ πιο απαιτητικά από το χθεσινό. Ο ΑΡΗΣ θα τα βρει σκούρα εάν επιδείξει την ίδια εικόνα. Οπότε, έχει μερικά 24ωρα μπροστά του για να βάλει την… στολή των ντέρμπι και να βρει ιδανικά τα αποτελέσματα που θα συμβάλλουν καθοριστικά στην αντιστροφή του κλίματος που παραμένει βαρύ.
