Σκοπίμως καθυστέρησα να γράψω κάτι. Βλέπετε ήθελα πρώτα να καθαρίσει το μυαλό, να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου και ταυτόχρονα να «μαζέψω» όλα αυτά τα αποκαΐδια μιας προπαγάνδας που έχει στηθεί, στα πρότυπα του Γκέμπελς. Ξέρετε εκείνου του τύπου του Γερμανού επί Χίτλερ, που έκανε το άσπρο μαύρο.
Η αρχή της ιστορίας μας πηγαίνει μερικά λεπτά πριν από τον αγώνα του ΑΡΗ με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Τότε που από τα μεγάφωνα του γηπέδου άρχισε να παίζει μια ροκιά σε μια περίεργη γλώσσα, που δυστυχώς δεν μπορούσα να καταλάβω. Έπιασα όμως 3-4 φορές τη λέξη Παρτιζάν, οπότε προφανώς και αντιλήφθηκα περί τίνος επρόκειτο. Ρώτησα και μου είπανε φίλοι μου που επισκέπτονται πιο συχνά από εμένα το συγκεκριμένο γήπεδο, ότι το τελευταίο διάστημα αυτό γίνεται και πως δεν είχε καμία σχέση με το γεγονός ότι το ματς που ακολουθούσε θα το σφύριζε ένας Σέρβος διαιτητής, για τον οποίο στη χώρα του έχουν γράψει ότι είναι υποστηρικτής της συγκεκριμένης ομάδας. Οπότε το αφήνω αυτό εδώ διότι παραλίγο κι εγώ να πέσω σε λούμπα και να γράψω κάτι θεωρώντας ότι το τραγούδι της Παρτιζάν έπαιξε για συγκεκριμένο λόγο, κάτι που τελικά δεν ισχύει. Ας πάμε λίγο παρακάτω.
Αντιλαμβάνομαι, όπως φαντάζομαι κι αρκετοί από εσάς το παραμύθι έχει δράκο κι ανεξάρτητα από το ποια χρώματα φοράει, έχει συγκεκριμένο πλάνο και τακτική και μάλιστα, τις περισσότερες φορές το ίδιο θύμα. Είναι ένα έργο που έχει «παιχθεί» πολλάκις κι ενδεχομένως πια να μην προκαλεί ουδεμία έκπληξη. Ταυτόχρονα βέβαια, η επικοινωνιακή προσπάθεια να στραφούν όλες οι ευθύνες «εσωτερικά», σε μια ακόμη απόπειρα δημιουργίας εσωστρέφειας, έχει αρχίσει λίγα λεπτά μετά το σφύριγμα της λήξης και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Κι αυτό γιατί, τώρα που κατά κάποιο τρόπο καταστάλαξαν οι φωνές ή αν θέλετε, σε επίσημο τόνο, σταμάτησαν να φωνάζουν, εμείς πρέπει να συνεχίσουμε το έργο μας και να πούμε την τελευταία κουβέντα. Σαν τα μικρά παιδιά δηλαδή.
Διαβάσαμε για ευνοημένο ΑΡΗ που αδίκησε ακόμη και τον Ολυμπιακό, παραμονές μεταξύ τους αγώνα. Διαβάσαμε και ακούσαμε για fake φωτογραφία του ποδιού του Ρόουζ, αναλύσεις επί αναλύσεων για τις, και καλά, αμφισβητούμενες φάσεις. Όσοι τα είπαν καλά, έπαιξαν δυνατά, όσοι πάλι όχι, έχασαν την ευκαιρία τους να γίνουν θεματάκι με φωτογραφία. Την ίδια στιγμή συνεχίζεται συντονισμένα η προσπάθεια να στραφεί όλη η προσοχή αλλού κι όχι στο πραγματικό πρόβλημα. Θα πρέπει λοιπόν ο ΑΡΗΣ να λύσει τα προβλήματά του, ο Χιμένεθ να κάνει πιο σωστά την ενδεκάδα και οι αλλαγές του στα ματς να είναι αυτές που πρέπει. Και η διοίκηση να προστατέψει την ομάδα κτλ. Βέβαια, δεν άκουσα ή δεν διάβασα πουθενά το πόσο κατάντια μπορεί να είναι για μία ίσως καλύτερη, τη δεδομένη στιγμή, ομάδα, να χρειάζεται έναν Σέρβο κι έναν Ιταλό για να νικήσει, έναν από τους πιο προβληματικούς ΑΡΗ των τελευταίων ετών. Σε πολλά επίπεδα.
Συμπαθάτε με δεν θα το κάνω τώρα, αυτή τη στιγμή. Προτιμώ να συνεχίσω να φωνάζω και να γκρινιάζω, παρά να μπω στην διαδικασία της εσωστρέφειας. Διότι πραγματικά «μουλαρώνω» όταν μου λένε τι κάνω. Όταν προσπαθούν να μου το επιβάλλουν και μάλιστα με πλάγιους τρόπους, όχι στα ίσια και παλικαρίσια. Το τι θα κάνω εγώ και πώς θα το διαχειριστώ είναι δικό μου θέμα. Θα ασχοληθώ με ό,τι γουστάρω και θα κατηγορήσω όποιον θέλω πάντα με επιχειρήματα. Κι άμα μου τη δώσει μπορεί να βάλω και κανένα τραγούδι της Παρτιζάν να ακούσω, όπως τις προάλλες στην Τούμπα.
