){kind=icon}
Μια ημέρα σαν σήμερα, πριν από 25 χρόνια, στις 10 Νοεμβρίου 2001, γράφτηκε μια από τις πιο συγκινητικές σελίδες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Ήταν η ημέρα που ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα αποχαιρέτησε την ενεργό δράση στη κατάμεστο «Bombonera». Στο τελευταίο παιχνίδι του, ανάμεσα στην Εθνική Αργεντινής και μια Μικτή Κόσμου, γεμάτη αστέρες όπως οι Ρομάριο, Στόιτσκοφ, Ματέους, Καντονά και Ρικέλμε.
Ο Μαραντόνα κατά τη διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου, έβγαλε τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής για να αποκαλύψει ότι από κάτω φορούσε τη φανέλα της Μπόκα Τζούνιορς με το όνομα του νεαρού τότε Χουάν Ρομάν Ρικέλμε, δείχνοντας ποιον θεωρούσε διάδοχό του στην ομάδα. Στο γήπεδο βρισκόταν και ο Πελέ, ο οποίος χειροκροτούσε όρθιος τον Ντιέγκο, ενώ οι κάμερες κατέγραφαν οπαδούς κάθε ηλικίας να κλαίνε απαρηγόρητοι
Το τελικό σκορ ήταν 6-3 υπέρ της εθνικής Αργεντινής.
Στο τέλος του αγώνα, με δάκρυα στα μάτια και φανερά συγκινημένος από την αποθέωση, πήρε το μικρόφωνο και εκφώνησε έναν λόγο που έμεινε στην ιστορία, αφήνοντας ως παρακαταθήκη την αθάνατη ατάκα: «La pelota no se mancha» (Η μπάλα δεν λερώνεται).
Η ομιλία του: «Δεν ξέρω πώς να πληρώσω όλη αυτή την αγάπη. Περίμενα τόσο πολύ αυτό το παιχνίδι και τώρα τελείωσε. Δεν θέλω ποτέ να τελειώσει αυτή η γιορτή, ποτέ να μην τελειώσει η αγάπη που μου δίνετε. Θέλω να ευχαριστήσω, εξ ονόματος των παιδιών μου, της γυναίκας μου, των γονιών μου, όλους τους ποδοσφαιριστές που ήρθαν σήμερα εδώ και έκαναν τόσα χιλιόμετρα για να παίξουν και να δώσουν χαρά στον κόσμο. Το ποδόσφαιρο είναι το πιο όμορφο και το πιο υγιές άθλημα στον κόσμο. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς. Επειδή έσφαλε ένας, δεν πρέπει να πληρώνει το ποδόσφαιρο. Εγώ έκανα λάθη και το πλήρωσα, αλλά… η μπάλα δεν λερώνεται. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Σας κουβαλάω όλους μέσα στην ψυχή μου, στο σώμα μου, στο αίμα μου. Σας ευχαριστώ για όλα, καλό δρόμο για τα σπίτια σας και να προσέχετε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη μέρα.»
