Μια χρονιά που (δυστυχώς) όλοι περιμένουν απλά να τελειώσει

Υπάρχουν παιχνίδια μέσα σε μια σεζόν όπου νιώθεις πως η ομάδα σου άξιζε κάτι παραπάνω. Το ματς στις Σέρρες, όμως, δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Παρότι ο ΑΡΗΣ άγγιξε τη νίκη στο φινάλε με το δοκάρι του Γιαννιώτα, η συνολική εικόνα του δεν άφησε περιθώρια για μεγάλες απαιτήσεις.

Την προηγούμενη εβδομάδα η κουβέντα περιστράφηκε γύρω από την ατυχία. Δύο χαμένα πέναλτι, μηδέν γκολ, μηδέν ανταμοιβή. Όταν ούτε από τα έντεκα μέτρα δεν μπορείς να βρεις δίχτυα, κάτι βαθύτερο δεν λειτουργεί. Είναι σαν να κουβαλάει η ομάδα ένα βάρος που δεν την αφήνει να τελειώσει παιχνίδια, όσο κι αν προσπαθεί.

Στις Σέρρες, ο άνθρωπος που κράτησε τον ΑΡΗ ζωντανό ήταν ένας: ο Γιώργος Αθανασιάδης. Ο έμπειρος τερματοφύλακας έκανε ό,τι περνούσε από τα χέρια του – και κάτι παραπάνω. Επεμβάσεις σε κρίσιμα σημεία, σταθερότητα όταν όλα έδειχναν να γέρνουν προς τον Πανσερραϊκό, ψυχραιμία μετά την αποβολή του Τεχέρο. Αν δεν ήταν εκείνος, το παιχνίδι θα είχε πάρει εντελώς διαφορετική τροπή.

Κι όμως, το ίδιο έργο ξανά. Για ακόμη μία φορά ο ΑΡΗΣ τελείωσε ματς με παίκτη λιγότερο. Δεν είναι λεπτομέρεια, δεν είναι «ατυχία». Είναι ένα μοτίβο που διαλύει ρυθμό, πλάνο και αυτοπεποίθηση. Και για μια ομάδα που ήδη δυσκολεύεται να παράξει φάσεις, κάθε αποβολή μοιάζει με βράχο δεμένο στα πόδια της.

Το αποτέλεσμα; Μια εικόνα που επαναλαμβάνεται σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Μια εικόνα που πλέον απειλεί ακόμη και τη θέση της ομάδας στο γκρουπ 5–8.

Κι όμως, μια στιγμή θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα. Το δοκάρι του Γιαννιώτα στο 93’ ήταν η μοναδική πραγματική ευκαιρία να φύγει ο Άρης με κάτι παραπάνω από τις Σέρρες. Αν έμπαινε, θα μιλούσαμε αλλιώς σήμερα. Αλλά ακόμη κι έτσι, η ουσία δεν θα άλλαζε. Θα άλλαζε μόνο ο αριθμός στη βαθμολογία.

Γιατί το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Η δημιουργία παραμένει φτωχή, η ανάπτυξη αργή, η εκτέλεση προβληματική. Δεν είναι τυχαίο πως ο ΑΡΗΣ  έχει πλέον από τις χειρότερες επιθέσεις του πρωταθλήματος.  Και τα αποτελέσματα το επιβεβαιώνουν: μόλις μία νίκη μέσα στο 2026 στο πρωτάθλημα. Ένας αριθμός που τα λέει όλα.

Το τι μπορεί να αλλάξει από εδώ και πέρα είναι μια συζήτηση που μάλλον δεν έχει νόημα αυτή τη στιγμή. Το μόνο που μετράει είναι το επόμενο παιχνίδι. Να κερδηθεί. Να εξασφαλιστεί το 5–8. Και μετά βλέπουμε.

Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς: αυτή η χρονιά είναι από εκείνες που όλοι θέλουν απλώς να τελειώσουν.

Κάνουν όπισθεν και μπαίνουν ανάποδα σε λωρίδα του Περιφερειακού (vid)
Προηγούμενο άρθρο Κάνουν όπισθεν και μπαίνουν ανάποδα σε λωρίδα του Περιφερειακού (vid)
Επόμενο άρθρο Super League: Το σημερινό πρόγραμμα (vids)
Super League: Το σημερινό πρόγραμμα (vids)