Πραγματικά δεν ξέρω τι σχόλιο μπορεί να κάνει κάποιος γι’ αυτό που είδαμε και χθες (14/2) στον Βόλο. Σε ένα παιχνίδι τεράστιας βαθμολογικής σημασίας, χωρίς το παραμικρό περιθώριο για απώλειες, ο ΑΡΗΣ δεν τα κατάφερε. Είναι κυρίως, μάλιστα, ο τρόπος με τον οποίο ήρθε αυτή η εκνευριστική ισοπαλία με 1-1. Νομίζεις ότι τα έχεις δει τα πάντα, αλλά δυστυχώς η ομάδα βρίσκει πάντα έναν τρόπο να σε εκπλήσσει. Και όχι ευχάριστα…
Ο ΑΡΗΣ ήταν τραγικός, ακόμα και με έντεκα παίκτες. Ακόμα και έτσι, όμως, θα έπρεπε να κερδίσει το παιχνίδι, αφού του «έκατσε» η φάση με το αυτογκόλ του Κάργα και πήρε το προβάδισμα, κυρίως χάρη στην ποιότητα του Κουαμέ, που έκανε εκπληκτικό «σπάσιμο» της μπάλας στον Ντούντου. Όχι, όμως, δεν κέρδισε, αλλά θα πρέπει να αισθάνεται και τυχερός που δεν έχασε, με την εξέλιξη που είχε το ματς.
Χρειάστηκε, μάλιστα, ο Αθανασιάδης να κάνει μια σπουδαία επέμβαση, χαρίζοντας ουσιαστικά τον έναν βαθμό στον ΑΡΗ. Φυσικά, δεν σημαίνει τίποτα ο ένας βαθμός, καθώς η νίκη ήταν μονόδρομος στο συγκεκριμένο παιχνίδι, όμως με την εικόνα που είχε ο αγώνας σε κάνει να λες: «Πάλι καλά». Για τέτοια τρέλα συζητάμε.
Έχω πει πολλά πράγματα θετικά για τον Χιμένεθ, κυρίως για την ικανότητα, σε δύσκολες στιγμές, να διαχειρίζεται τα αποδυτήρια. Ανεξάρτητα από το αν τον θεωρεί κάποιος καλό ή κακό προπονητή, είναι προσωπικότητα. Αλλά η χθεσινή απόφασή του να βγάλει τον Φρίντεκ, χωρίς να έχει πρόβλημα τραυματισμού, είναι ακατανόητη.
Δεν ήταν καλός ο Τσέχος, αλλά είναι κανονικός αριστερός μπακ. Δεν γίνεται να βγαίνει χωρίς να υπάρχει εναλλακτική και να παίζει η ομάδα με δεξί μπακ τον Γένσεν, που είναι χαφ. Αντίθετα, ήταν σωστές οι επιλογές των Αλφαρελά και Δώνη, αλλά και του Καντεβέρε στα τελευταία λεπτά.
Απίστευτα, πραγματικά, και τα λάθη που έγιναν. Ο Σούντμπεργκ πηγαίνει με προτεταμένο χέρι στο πέναλτι, ενώ ακόμα χειρότερο ήταν αυτό που έκανε ο Χόνγκλα. Έναν λόγο, αν μπορεί να σκεφτεί κάποιος, για το αχρείαστο φάουλ που έκανε στη μεσαία γραμμή. Δηλαδή, δεν γίνονται αυτά. Με δέκα παίκτες ο ΑΡΗΣ αυτό που έκανε ήταν να προσπαθήσει να μη χάσει. Όπως και έγινε.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν παίκτες που διαλέγουν παιχνίδια. Είναι όμως ξεκάθαρο ότι η ομάδα δεν πείθει τον κόσμο της ότι μπορεί να πετύχει, έστω, τον μίνιμουμ αυτό στόχο της εξόδου στην Ευρώπη. Αυτό είναι ευθύνη του ποδοσφαιρικού τμήματος, του ιδιοκτήτη, του τεχνικού διευθυντή, του προπονητή και των παικτών.
