Υπάρχουν ποδοσφαιρικές ιστορίες που μοιάζουν να γράφονται από νωρίς με καθαρά γράμματα. Οχι πολλές, αλλά ούτε και λίγες.
Ένα παιδί ξεχωρίζει, ανεβαίνει τα σκαλοπάτια, φτάνει γρήγορα σε μια μεγάλη ομάδα και από εκεί ανοίγει ο δρόμος για την κορυφή ή έστω η καθιέρωση σε ένα καλό επίπεδο. Η ιστορία του Μπόσκο Σούταλο δεν γράφτηκε έτσι. Δεν είχε αυτή την ευθεία πορεία. Η δική του είχε περισσότερες στροφές, κάποιες δύσκολες στάσεις και αρκετές στιγμές που τον ανάγκασαν να κοιτάξει πίσω, πριν ξανακοιτάξει μπροστά.
Ο Σούταλο και ο…Μπάγεβιτς
Ο άλλοτε τεχνικός του ΑΡΗ είχε χαρακτηριστεί ως ο «πρίγκιπας του Νερέτβα», λόγω του ποταμού που περνάει μπροστά από το Μόσταρ το οποίο αποτελεί τη γενέτειρά του. Ένας ποταμός που διασχίζει και την πόλη Μέτκοβιτς της Κροατίας, η οποία αποτελεί και το σημείο εκκίνησης του Σούταλο. Εκεί μεγάλωσε και εκεί έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα. Ακολούθησε η RNK Σπλιτ και στη συνέχεια η Όσιγιεκ, ο σύλλογος που του έδωσε την ευκαιρία να περάσει από το ποδόσφαιρο των μικρών ηλικιών στον επαγγελματικό κόσμο.
Το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα ήρθε τον Οκτώβριο του 2018, όταν ήταν μόλις 18 ετών. Ήταν η πρώτη ένδειξη ότι η εξέλιξή του θα ήταν γρήγορη. Ο Σούταλο δεν χρειάστηκε πολλά χρόνια για να τραβήξει τα βλέμματα. Ένας νεαρός κεντρικός αμυντικός με καλή τεχνική, σωστή αντίληψη του χώρου και χαρακτηριστικά που ταίριαζαν στη σύγχρονη εποχή της θέσης του. Και σε μία χώρα που χρόνια τώρα έχει τη φήμη αλλά και το βάρος της ανάδειξης ποδοσφαιριστών. Μία αξιόπιστη σχολή.
Και τότε ήρθε η Ιταλία
Τον Ιανουάριο του 2020, στα 20 του χρόνια, μετακόμισε στην Αταλάντα. Από την Κροατία βρέθηκε ξαφνικά σε ένα από τα πιο απαιτητικά πρωταθλήματα της Ευρώπης και σε έναν σύλλογο που εκείνη την περίοδο είχε εξελιχθεί σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ομάδες της Serie A. Για ένα παιδί που μέχρι λίγο καιρό πριν έπαιζε στην Όσιγιεκ, η αλλαγή και η μετακόμιση στι Μπέργκαμο ήταν τεράστια.
Ο ίδιος, χρόνια αργότερα, δεν θα προσπαθούσε να παρουσιάσει την εμπειρία ως κάτι εύκολο. «Ήρθα στην Αταλάντα πολύ νέος και άπειρος», θα έλεγε. Ήταν μια παραδοχή που εξηγούσε πολλά. Διότι ο Σούταλο βρέθηκε σε ένα περιβάλλον όπου κάθε λεπτομέρεια μετρά και κάθε λάθος τιμωρείται. Έπρεπε να μάθει γρήγορα, σε μία ομάδα επιπέδου Champions League
Το ντεμπούτο του στη Serie A ήρθε απέναντι στη Νάπολι. Λίγο αργότερα ξεκίνησε βασικός απέναντι στην Κάλιαρι, ενώ τον Ιανουάριο του 2021 πέτυχε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της Αταλάντα, στο Κύπελλο Ιταλίας. Δεν ήταν ακόμη ο παίκτης που θα ήθελε να γίνει, αλλά είχε ήδη βάλει το πόδι του στην πόρτα του κορυφαίου επιπέδου.
H βοήθεια του… Τούντορ
Η επόμενη σελίδα γράφτηκε στη Βερόνα. Το καλοκαίρι του 2021 πήγε δανεικός στην Ελλάς και εκεί συνάντησε τον Ίγκορ Τούντορ. Η συγκεκριμένη σεζόν ήταν σημαντική για την εξέλιξή του, καθώς πήρε παιχνίδια και εμπειρίες σε ένα πρωτάθλημα που πλέον γνώριζε καλύτερα. Συμμετείχε σε 24 αγώνες της Serie A και άρχισε να αποκτά μεγαλύτερη σιγουριά στον ρόλο του, έχοντας και τη στήριξη ενός συμπατριώτη του που βρισκόταν στον πάγκο της ομάδας.
Η εκτίμηση που είχε για τον Τούντορ παρέμεινε και μετά το τέλος της συνεργασίας τους. Όταν μίλησε για τον πρώην προπονητή του, ο Σούταλο είχε πει πως πιστεύει ότι διαθέτει τα προσόντα για να προπονήσει ακόμη και μια ομάδα όπως η Γιουβέντους. Ήταν ένας τρόπος να αναγνωρίσει τον άνθρωπο που του έδωσε σημαντικό χώρο σε μια κρίσιμη στιγμή της καριέρας του.
Η επιστροφή στα πάτρια και η δοκιμασία
Το 2022, όμως, ο Σούταλο αποφάσισε να επιστρέψει στην Κροατία. Η Ντιναμό Ζάγκρεμπ έγινε ο επόμενος σταθμός. Και η επιστροφή αυτή είχε κάτι περισσότερο από ποδοσφαιρική σημασία. Είχε μέσα της την ανάγκη ενός ανθρώπου να ξαναβρεί κάτι που είχε χάσει φεύγοντας τόσο μικρός από την πατρίδα του. «Ήταν ωραίο να επιστρέψω σπίτι μετά από τόσο μικρή ηλικία που έφυγα. Μου έλειπε το ότι δεν είχα παίξει ποτέ στην Κροατία, μου έλειπε και ο τρόπος ζωής», είχε εξηγήσει.
Η φράση αυτή ίσως λέει περισσότερα για τον Σούταλο από οποιοδήποτε αγωνιστικό στατιστικό. Γιατί πίσω από τον ποδοσφαιριστή που κυνηγά την επόμενη μεταγραφή υπήρχε ένας άνθρωπος που είχε φύγει από το σπίτι του πριν προλάβει να το αποχαιρετήσει πραγματικά. Η Ιταλία του έδωσε εμπειρίες και η Ευρώπη του άνοιξε δρόμους, αλλά η Κροατία παρέμενε μέσα του.
Στη Ντιναμό, όλα έμοιαζαν να παίρνουν τον δρόμο τους. Μέχρι εκείνο το βράδυ του Αυγούστου του 2022.
Ένας σοβαρός τραυματισμός στον αστράγαλο τον κράτησε εκτός δράσης για περίπου έναν χρόνο. Ξαφνικά, ένας ποδοσφαιριστής που είχε μάθει να κινείται γρήγορα βρέθηκε αντιμέτωπος με τον χρόνο. Δεν υπήρχαν αγώνες, δεν υπήρχε η ένταση της Κυριακής, δεν υπήρχε η προσμονή της επόμενης συμμετοχής. Υπήρχε μόνο η αποκατάσταση και η υπομονή για να πατήσει ξανά στο γήπεδο. Μία μεγάλη δοκιμασία για κάθε αθλητή.
Ο Σούταλο επέστρεψε, αλλά η καριέρα του δεν ήταν πλέον η ίδια. Οι τραυματισμοί είχαν αφήσει το αποτύπωμά τους και ο ίδιος το αναγνώρισε ανοιχτά. «Μετά τους σοβαρούς τραυματισμούς χρειαζόμουν μια αλλαγή», είπε αργότερα, έχοντας πανηγυρίσει βέβαια και τέσσερις τίτλους με την Ντινάμο Ζάγκρεμπ.
Η πρόκληση του Βελγίου
Η αλλαγή ήρθε με τη Σταντάρ Λιέγης. Το 2024 ο Κροάτης αμυντικός άφησε ξανά την πατρίδα του και πέρασε τα σύνορα, έχοντας μια πρώτη γεμάτη χρονιά με 27 συμμετοχές. Οσο γεμάτη ήταν και η περσινή με τον δανεισμό του στην Κραϊόβα. Νέα χώρα, νέο πρωτάθλημα, νέο περιβάλλον. Μια ακόμη προσπάθεια να ξαναβρεί τον ρυθμό που είχε χάσει.
Αν κοιτάξει κανείς σήμερα τη διαδρομή του, θα δει πολλά διαφορετικά κεφάλαια: Νερέτβα, Σπλιτ, Όσιγιεκ, Αταλάντα, Βερόνα, Ντιναμό, Standard, Cracovia. Πίσω από τα ονόματα των ομάδων, όμως, υπάρχει μία σταθερά. Η ανάγκη του να συνεχίζει.
Και υπάρχει ακόμη ένας δεσμός που δεν έσπασε ποτέ: η Νερέτβα. Ο Σούταλο έχει επιστρέψει στον τόπο του και έχει βρεθεί κοντά σε διοργανώσεις νέων της περιοχής, δείχνοντας ότι η απόσταση που δημιούργησε η καριέρα του δεν εξαφάνισε την καταγωγή του.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας του. Ο Μπόσκο Σούταλο δεν είναι ο ποδοσφαιριστής που ακολούθησε μια τέλεια διαδρομή. Είναι ο ποδοσφαιριστής που έμαθε νωρίς ότι η καριέρα έχει και επιστροφές. Ότι μπορεί να φύγεις από το σπίτι σου στα 20, να παίξεις στη Serie A, να τραυματιστείς, να γυρίσεις στην πατρίδα σου και ύστερα να φύγεις ξανά για να αναζητήσεις αυτό που πιστεύεις ότι σου ανήκει.
Στα 26 του, έχει ήδη ζήσει αρκετά για να ξέρει ότι το ποδόσφαιρο δεν θυμάται πάντα ποιος ξεκίνησε πιο δυνατά. Θυμάται, όμως, εκείνον που αντέχει. Μία ιστορία που έχει ακόμα πολλά κεφάλαια και το επόμενο θα γραφτεί στη Θεσσαλονίκη. Ακόμη ένα νέο περιβάλλον για τον Κροάτη στόπερ, στον οποίο ο ΑΡΗΣ ποντάρει πολλά για την αμυντική γραμμή του. Στην ικανότητά του με τη μπάλα, στην ένταση που… ντύνει το παιχνίδι του. Μία ακόμη… στροφή, με την ελπίδα για τον Σούταλο ότι από εδώ και πέρα θα έχει… μπόλικη ευθεία μπροστά του.
