Το ζήτημα για τον ΑΡΗ στην Τρίπολη ήταν πρωτίστως να κερδίσει. Μετά έρχονταν όλα τα υπόλοιπα και κυρίως η εμφάνισή του, με την οποία δεν απογοήτευσε. Μια σοβαρή εμφάνιση στο ξεκίνημα μιας παράλογης κατάστασης την οποία αποφάσισαν οι… λίγοι του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ενα 5-8 που για ακόμη μια φορά δικαίως έκανε τον Μαρίνο Ουζουνίδη να το καυτηριάσει δικαίως, αποτελώντας μια παράλογη κατάσταση.
Στο τέλος της ημέρας βέβαια δεν αλλάζει κάτι. Μακάρι από του χρόνου. Για την ώρα ο ΑΡΗΣ είναι υποχρεωμένος να το διαχειριστεί όπως το ξεκίνησε χθες στην Τρίπολη.
Δεν είχε κανένας την απαίτηση από την ομάδα να παίξει μπάλαρα, ειδικά με αυτό το ρόστερ και σε μία ιδιαίτερη χρονιά όπως η φετινή. Ένα εξίσου σημαντικό ζητούμενο όμως μαζί με αυτό της νίκης ήταν να πείσει με τη συνολική της παρουσία. Να στείλει το μήνυμα από την 1η αγωνιστική των πλέι οφ ότι δεν έχει τη διάθεση να ρισκάρει παραπάνω απ’ ότι έπραξε στα παιχνίδια εκτός των ντέρμπι. Και το έκανε.
Ο ΑΡΗΣ σε κανένα σημείο του αγώνα δεν έβγαλε ανασφάλεια και φόβο ότι μπορεί να καταρρεύσει, όπως έχουμε δει κάμποσες φορές φέτος. Ακόμα και σε εκείνο το 15λεπτο που ο Αστέρας φαινόταν περισσότερο, παρότι με παίκτη λιγότερο.
Αυτό πολύ πιο λιτά λέγεται “σωστή νοοτροπία”. Αυτή για την οποία έδωσε μάχη ο Μαρίνος Ουζουνίδης ώστε να περάσει στο γκρουπ κατά τη διάρκεια της διακοπής. Οπως φάνηκε, οι παίκτες δεν άκουγαν απλά αλλά την αφομοίωσαν όπως έδειξαν με την εμφάνισή τους στο “Θεόδωρος Κολοκοτρώνης”.
Ο προπονητής εστίασε ορθώς στο αποτέλεσμα και λιγότερο στην εικόνα. Είναι τα πλέι οφ της σκοπιμότητας και της ουσίας για τον ΑΡΗ, ώστε να ξεμπερδεύει με μία κατάσταση που είναι άδικη και είναι ο μόνος στο γκρουπ 5-8 που δεν την θέλει. Η εικόνα όμως είχε σημάδια εξέλιξης, όπως η δημιουργία από τον άξονα και το ευχάριστο παράδοξο της παραγωγής φάσεων απέναντι σε οργανωμένη άμυνα παρά στο ανοικτό γήπεδο το οποίο ο ΑΡΗΣ δεν βρήκε όταν είχε την ευκαιρία, καθώς δυσκολευόταν να αναπτυχθεί όταν οι γραμμές του Αστέρα ήταν ψηλά.
“Κλειδί” ήταν παράλληλα η ατομική απόδοση του Σιφουέντες. Ο 25χρονος μέσος ήλεγχε σχεδόν τα πάντα στο χώρο του κέντρου. Ο Μεντίλ δίνει σταθερά πράγματα που έλειπαν από τις πίσω γραμμές όπως και ο Μπράμπετς που μαζί με τον Σαβέριο βοήθησαν τον ΑΡΗ να βρει σημεία αναφοράς στο σκοράρισμα σε ένα απόγευμα που ο Μορόν ήταν λειτουργικός αλλά όχι παραγωγικός.
Ηταν μία αισιόδοξη αρχή σε μία διαδικασία που έχει ακόμα πέντε ματς και έναν ΑΡΗ ο οποίος καλείται να κερδίσει τον ΟΦΗ. Έτσι θα έχει αντίκρισμα το χθεσινό και παράλληλα θα αποδείξει τόσο στον εαυτό του όσο και στους υπόλοιπους ότι δεν ήταν τυχαίο ή η αξιοποίηση μίας συγκυρίας κόντρα σε έναν ανίπαλο με αλλαγές και το μυαλό στο Κύπελλο.
Ο ΑΡΗΣ πήρε ώθηση ψυχολογικά, ψιλοζέστανε τον κόσμο και πλέον έχει μπροστά του δύο εντός έδρας ματς ως το Πάσχα που με συνδυασμό αποτελεσμάτων μπορεί να τελειώσει ουσιαστικά με την 5η θέση ή έστω να ισχυροποιήσει ακόμα περισσότερο τη θέση του.
