Τις τελευταίες μέρες η λέξη αξιοπρέπεια παίζει παντού. Στα ραδιόφωνα, στα social, στις παρέες, στα καφενεία. «Να παίξει ο ΑΡΗΣ για την αξιοπρέπειά του στα τελευταία τέσσερα ματς». «Να δείξει ότι σέβεται τον κόσμο». «Να τελειώσει τη χρονιά όρθιος».
Σωστά όλα αυτά — αλλά κάπου η λέξη άρχισε να φθείρεται. Να γίνεται κάτι άλλο. Να γίνεται συνώνυμο με το υπομονή. Αυτή την καταραμένη λέξη που κυνηγάει τον Αρειανό εδώ και δεκαετίες.
Γιατί ναι, ο ΑΡΗΣ οφείλει να δείξει ότι ενδιαφέρεται. Αλλά κυρίως οφείλουν να το δείξουν οι παίκτες. Αυτοί που μπαίνουν στο γήπεδο. Αυτοί που φέτος πήραν αποφάσεις μέσα στο χορτάρι — και συχνά δεν τις πήραν καλά. Όπως και όσοι αποφάσιζαν έξω από αυτό.
Ο κόσμος δεν ασχολείται με το αγωνιστικό — και δεν έχει άδικο Συναναστρεφόμενος Αρειανούς, φίλους, συγγενείς, βλέπω το ίδιο πράγμα: κανείς δεν μιλάει για μπάλα. Κανείς δεν συζητάει για τακτική, για ενδεκάδες, για φόρμα, για αντιπάλους. Και πώς να το κάνει; Η ομάδα ολοκληρώνει μια πλήρως αποτυχημένη χρονιά. Μια χρονιά που δεν έδωσε ούτε χαρά, ούτε προοπτική, ούτε ελπίδα. Μια χρονιά που έσβησε το ενδιαφέρον πριν καν φτάσουμε στα playoffs.
Έτσι, κάθε Αρειανή κουβέντα αρχίζει και τελειώνει στο ίδιο σημείο: Τι θα γίνει με το ιδιοκτησιακό; Και δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε. Το «θέλω» του κόσμου για αλλαγή έχει γίνει εργαλείο. Το εκμεταλλεύονται πολλοί και διάφοροι, που κάθε μέρα «φέρνουν» κι έναν νέο υποψήφιο επενδυτή. Γιατί; Για clicks. Για likes. Όχι για τον ΑΡΗ. Την ίδια ώρα, οι πραγματικά εμπλεκόμενοι — ΠΑΕ, ΑΣ και ο… υποψήφιος νέος επενδυτής — τηρούν σιγή ιχθύος. Και η σιωπή, όταν η ομάδα βράζει, είναι θόρυβος.
Σήμερα με τον ΟΦΗ: Το ελάχιστο που απαιτείται
Ο ΑΡΗΣ παίζει σήμερα με τον ΟΦΗ. Και ναι, το ματς είναι αδιάφορο βαθμολογικά. Αλλά δεν είναι αδιάφορο για την εικόνα, για το συναίσθημα, για το τι μένει στο τέλος. Αυτοί που θα μπουν στο γήπεδο έχουν υποχρέωση να κάνουν το καθήκον τους. Όχι για να σώσουν τη χρονιά — αυτή δεν σώζεται. Αλλά ως ελάχιστο δείγμα σεβασμού προς τον κόσμο. Και μετά προς τους ίδιους τους εαυτούς τους.
Και κάτι ακόμη, πιο σκληρό αλλά πιο τίμιο: Όποιος δεν γουστάρει να παίξει αυτά τα τέσσερα ματς, ας το πει. Ας βγει μπροστά. Ας μην κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες, τραβήγματα, «ενοχλήσεις» και γενικόλογα.
Η αξιοπρέπεια δεν είναι σύνθημα — Είναι στάση
Η αξιοπρέπεια δεν είναι hashtag. Δεν είναι ατάκα για ραδιόφωνο. Δεν είναι παρηγοριά για μια χρονιά που χάθηκε. Είναι στάση. Είναι συμπεριφορά. Είναι το πώς τελειώνεις, όταν όλα έχουν πάει στραβά. Ο κόσμος του ΑΡΗ έχει κάνει υπομονή. Πάρα πολλή. Και δεν χρωστάει άλλη. Τώρα είναι η σειρά της ομάδας — παικτών, προπονητών, διοικούντων — να δείξει ότι καταλαβαίνει. Ότι σέβεται. Ότι δεν αφήνει τη σεζόν να τελειώσει με κατεβασμένα χέρια.
Αν δεν μπορούν να δώσουν χαρά, ας δώσουν τουλάχιστον αλήθεια. Αν δεν μπορούν να δώσουν προοπτική, ας δώσουν σεβασμό. Αν δεν μπορούν να δώσουν αποτελέσματα, ας δώσουν αξιοπρέπεια — την πραγματική, όχι την κουρασμένη.
