Από τη συνέντευξη Τύπου και την παρουσίαση του νέου ΔΣ του ΑΣ ΑΡΗΣ, ξεχώρισα και κράτησα τρία πολύ σημαντικά στοιχεία.
Θα ξεκινήσω από αυτό που μου έκανε απόλυτα θετική εντύπωση και ήταν το κλίμα ενότητας και ομοψυχίας που επικράτησε. Με παρούσες τις αντιπροσωπείες των διοικήσεων του ποδοσφαιρικού και του μπασκετικού ΑΡΗ και μέσα σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη συναίσθημα και Αρειανοσύνη, έλαβε χώρα η διαδικασία παραλαβής-παράδοσης της απερχόμενης διοίκησης του Λευτέρη Αρβανίτη, προς τη νέα του Σίμου Αϊβαζίδη.
Όλα έγιναν έτσι όπως πρέπει και κυρίως, έτσι όπως ταιριάζει σε ένα μεγάλο Σύλλογο όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Ο Λευτέρης Αρβανίτης, Επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου πλέον και δίπλα του ο Σίμος Αιβαζίδης, να στέλνουν το ΑΠΟΛΥΤΟ μήνυμα ενότητας, ομοψυχίας και αδελφοσύνης, προς πάσα κατεύθυνση.
Προσπάθησα να σκεφτώ και να θυμηθώ αν έχει ξαναγίνει κάτι ανάλογο στον ΑΡΗ και πότε. Ειλικρινά, δε θυμάμαι, ούτε μου έρχεται κάτι στο μυαλό… Να αποχωρεί δηλαδή μία διοίκηση για να αναλάβει μία άλλη και να λαμβάνει χώρα μια διαδικασία, μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα, ενότητας, ομοψυχίας, αδελφοσύνης και πάνω από όλα, αγνής αγάπης για αυτό τον τεράστιο Σύλλογο που λέγεται ΑΡΗΣ.
Αυτό που έγινε την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου του 2025 αποτελεί μία σπουδαία παρακαταθήκη για το Σύλλογο και αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους. Γιατί επαναλαμβάνω, έστειλαν ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι ο ΑΡΗΣ είναι ενωμένος, ο ΑΡΗΣ είναι δυνατός, αλλά πάνω από όλα, ο ΑΡΗΣ είναι αποφασισμένος, να αφήσει πίσω του όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια που προηγήθηκαν και τον κράτησαν τελματωμένο στη μετριότητα και στην απαξίωση, για να βρει ξανά το φυσικό του ρόλο και τη φυσική του θέση στον ελληνικό αθλητισμό.
Όσον αφορά τη διοίκηση που αποχωρεί και τον Λευτέρη Αρβανίτη, νομίζω όχι άδικα, κρίνεται απόλυτα επιτυχημένη.
Γιατί σε πολύ δύσκολα χρόνια και μέσα σε αντίξοες (από κάθε άποψη) συνθήκες, υπερέβαλε τις δυνάμεις της, έδωσε μάχες παντού και όχι μόνο κατάφερε και κράτησε το Σύλλογο όρθιο και ζωντανό, αλλά έβαλε τις βάσεις για να προκύψουν όλες αυτές οι ιστορικές και σημαντικότατες εξελίξεις.
Ήταν μία διοίκηση η οποία ανέλαβε το 2019 και αμέσως, επωμίστηκε το μεγάλο βάρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ, η οποία είχε φτάσει στο χείλος της καταστροφής. Την ίδια στιγμή, αναλάμβανε έναν Ερασιτέχνη, ο οποίος ήταν κυριολεκτικά στα πρόθυρα της διάλυσης. Αναρίθμητα τα προβλήματα και ένα χρέος τεράστιο, να πνίγει το Σύλλογο.
Ο τιτάνιος αγώνας που είχε ήδη ξεκινήσει από τη διοίκηση του αείμνηστου Γιάννη Ψηφίδη (2015-2019), έπρεπε να συνεχιστεί ακόμη πιο δυναμικά, με στόχο να βρεθεί μία λύση στο πρόβλημα του δυσθεώρητου χρέους που υπήρχε στον Ερασιτέχνη ΑΡΗ.
Το 2019, το χρέος του Ερασιτέχνη ΑΡΗ, μαζί με τα πρόστιμα και τις προσαυξήσεις, ήταν σχεδόν 45 εκατομμύρια! Την ίδια στιγμή, όπου το αντίστοιχο χρέος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ, έφτανε τα 5 εκατομμύρια, σε συνδυασμό βέβαια με τα οκτώ (!!!) ban που υπήρχαν από την FIBA, για οφειλές. Αυτή ήταν η “προίκα” που άφησαν παλαιότερες διοικήσεις. Αδιανόητα πράγματα, με έναν ΑΡΗ σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Από το 2019 λοιπόν, η διοίκηση του Λ. Αρβανίτη ξεκίνησε έναν διαρκή και ανυποχώρητο πόλεμο, με συνεχής μάχες σε όλα τα επίπεδα. Με πολύ τρέξιμο, με συντονισμένες ενέργειες, με σχέδιο και αποφασιστικότητα, με την αμέριστη συμπαράσταση του ατσάλινου λαού μας, αλλά και την ΥΠΕΡΠΟΛΥΤΙΜΗ οικονομική (και όχι μόνο) συνεισφορά επιφανών Αρειανών, δόθηκαν οι μάχες παντού και κρατήθηκε ζωντανός και αγέρωχος ο Σύλλογος μας, για να φτάσουμε στο σήμερα.
Τι γίνεται σήμερα;
Σήμερα ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει αφήσει πίσω του τις φουρτούνες και τις τρικυμίες, που λίγο έλειψε να τσακίσουν το καράβι στα βράχια και πλέον πορεύεται σε γαλήνια νερά, με την παρουσία ενός πανίσχυρου επιχειρηματία όπως είναι ο Ρίτσαρντ Σιάο. Το κοντέρ των χρεών έχει μηδενιστεί και ο Αυτοκράτορας, απεγκλωβισμένος από όλα αυτά τα προβλήματα του παρελθόντος, είναι έτοιμος να πορευθεί ομαλά και απρόσκοπτα, με σταθερά βήματα στο δρόμο για την επιτυχία και την κορυφή.
Το ίδιο ισχύει και για τον Ερασιτέχνη, ο οποίος διανύει κι αυτός μια νέα εποχή, γεμάτη ελπίδα και προσδοκία. Ο Ερασιτέχνης ΑΡΗΣ, μετά τις ιστορικές νομικές επιτυχίες του 2022 (διαγραφή προσαυξήσεων) και του 2025 (υπαγωγή στον εξωδικαστικό) έχει σήμερα απόλυτα ρυθμισμένα και τακτοποιημένα τα χρέη του και πλέον με απεγκλωβισμένους τους τραπεζικούς του λογαριασμούς, μπορεί να λειτουργεί ελεύθερα και χωρίς το φόβο των κατασχέσεων από το Κράτος, σε πάσης φύσεως οικονομική ενέργεια.
Το πιο σημαντικό όμως από όλα, είναι ότι πριν λίγες μέρες ξεπέρασε τις 7.000 εγγεγραμμένα μέλη! Ασύλληπτο νούμερο, που καθιστά τον ΑΡΗ το δεύτερο αθλητικό Σύλλογο στην Ελλάδα, σε αριθμό μελών. Κι όλα αυτά, για έναν Σύλλογο, ο οποίος έχει να πανηγυρίσει έναν τίτλο σε οποιοδήποτε άθλημα, εδώ και εικοσιένα χρόνια (κύπελλο μπάσκετ 2004) ενώ στο ποδόσφαιρο, πενήντα πέντε!!!
Αυτή λοιπόν είναι η σπουδαία κληρονομιά που παραλαμβάνει η νέα διοίκηση του Συλλόγου.
Και κάπου εδώ έρχεται το δεύτερο στοιχείο που ξεχώρισα από την χθεσινή συνέντευξη-παρουσίαση.
Η νέα διοίκηση του ΑΣ.
Αυτό που βλέπουμε λοιπόν, είναι ένα διοικητικό συμβούλιο, στο οποίο υπάρχει μία πολυδιάστατη και πολυσυλλεκτική παρουσία από Αρειανούς, οι οποίοι είναι απόλυτα επιτυχημένοι στους χώρους και στους τομείς όπου δραστηριοποιείται ο καθένας.
Ο Σίμος Αιβαζίδης, ο Άκης Τοσουνίδης, ο Κυριάκος Χαμουζάς, ο Χρήστος Γαλιλαίας, ο Λεωνίδας Μπακούρας, ο Αλέξανδρος Γκαντώνας, ο Τζιάνι Κάλλεν, ο Γιάννης Βουτσινάς, ο Χρήστος Μωραϊτης, ο Νίκος Μπάτζιος, ο Αντώνης Σιούλης, ο Στέλιος Ζόγκας, ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο Θεμιστοκλής Τσιούφας και ο Νίκος Τάκας, εκτός από την αδιαπραγμάτευτη αγάπη για το Σύλλογο, συνθέτουν ένα ΔΣ, με προσωπικότητες που έρχονται από το χώρο της επιχειρηματικότητας και της αγοράς, της επιστήμης και του πολιτισμού, της πολιτικής και της κοινωνίας.
Είναι ένα διοικητικό συμβούλιο, στο οποίο υπάρχουν όλα τα εχέγγυα (οικονομικά και όχι μόνο) που μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε, ότι μέσα από την καθημερινή δουλειά και προσπάθεια, μέσα από συνεχή αγώνα, θα έρθει ένα καλύτερο αύριο.
Αυτό είναι το ζητούμενο και το μεγάλο στοίχημα. Με σχέδιο και προγραμματισμό, με μέθοδο και οργάνωση, ο ΑΡΗΣ να μπορέσει βήμα-βήμα να πατήσει γερά στα πόδια του, για να ξαναβρεί τη θέση και το ρόλο που του ταιριάζει ιστορικά και αναλογικά με τη δυναμική που πρεσβεύει. Κι ο ρόλος αυτός είναι ένας και αδιαπραγμάτευτος: του πρωταγωνιστή και του πρωταθλητή.
Είναι ξεκάθαρο και το λέγαμε εδώ και πολλά χρόνια και πρώτα ο Θεός, αισιοδοξούμε οτι θα γίνει πράξη.
Δυνατός Ερασιτέχνης, σημαίνει δυνατός ΑΡΗΣ!
Αυτό ήταν το μεγάλο στοίχημα και δείχνει να γίνεται πράξη. Πλέον ο Ερασιτέχνης ΑΡΗΣ δυναμώνει κι αυτό θα παρασύρει όλο το Σύλλογο. Ο Ερασιτέχνης δυναμώνει και αυτή είναι η ιστορική ευθύνη της νέας διοίκησης. Να βάλει τις βάσεις, για ένα Σύλλογο άριστα οργανωμένο, που θα καλλιεργεί τον αθλητισμό-πρωταθλητισμό σε όλα τα ηλικιακά επίπεδα και παράλληλα, θα αποτελεί τον ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑ, εν ονόματι της Ιστορίας, της κληρονομιάς και των χιλιάδων οπαδών του ΑΡΗ, στην Ελλάδα και σε όλο τον πλανήτη.
Το τρίτο και τελευταίο στοιχείο που κράτησα, έχει να κάνει με όλα αυτά που ειπώθηκαν για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Τόσο για το φλέγον θέμα που κυριαρχεί στις συζητήσεις των απανταχού Αρειανών και είναι το ιδιοκτησιακό του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ, αλλά και με αυτό της κατασκευής του νέου γηπέδου.
Ήδη χθες με την πολύ προσεκτική επίσημη τοποθέτηση που υπήρξε, τα credits είναι απόλυτα θετικά. Γιατί τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και το μόνο που δεν χρειάζεται είναι υπερβολές και ανούσιες κραυγές… Οι εξελίξεις που δρομολογήθηκαν στο μπάσκετ, αποτελούν τον απόλυτο οδηγό για το τι πρέπει να γίνει και στο ποδόσφαιρο. Αν υπήρχε ένα εγχειρίδιο οδηγιών, για το ΠΩΣ πρέπει να γίνει και ΤΙ πρέπει να γίνει στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ, το ιδανικότερο manual, είναι αυτό που έγινε στο μπασκετ!
Σοβαρά, υπεύθυνα, μεθοδικά, αθόρυβα, με σχέδιο και με απόλυτη μυστικότητα, έγιναν όλα έτσι όπως πρέπει.
Έτσι γίνονται δουλειές. Έτσι όπως έγινε λοιπόν η δουλειά στο μπάσκετ, έτσι θα γίνει και στο ποδόσφαιρο.
“Ο καπνός υπάρχει…”, όπως είπε και ο Προέδρος. Είναι θέμα χρόνου η φωτιά, να γίνει πυρκαγιά.
Μετά το μπάσκετ και τον Ερασιτέχνη, ζυγώνει η μέρα που θα δούμε και το ποδόσφαιρο να παίρνει το δρόμο που θέλουμε και ονειρευόμαστε.
Μέχρι τότε όμως, η στήριξη στην ομάδα, το γεμάτο γήπεδο και η εικόνα της ενότητας και της συσπείρωσης, αποτελούν ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ. Οι εικόνες των γεμάτων κερκίδων, από έναν λαό πληγωμένο, αλλά πάντα πιστό και ορκισμένο στρατιώτη στο πλευρό της αγαπημένης του ομάδας, αποτελούν το χρυσό κλειδί, που θα ανοίξει διάπλατα τις πόρτες για την επόμενη μέρα και του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ.
