Ο ΑΡΗΣ Betsson δεν μπόρεσε να πάρει την πρόκριση στην φάση των νοκ-άουτ αγώνων του Eurocup, πληρώνοντας τα λάθη που έγιναν στην αρχή της σεζόν και όχι μόνο. Ζητούμενο άπαντες να μάθουν από την φετινή εμπειρία και του χρόνου θα κάνουν το βήμα παραπάνω…
Γράφει ο Σταμάτης Μουρελής
Καταρχήν όλοι θα πρέπει να διαχωρήσουμε τον ΑΡΗ Betsson των προηγούμενων δύο ετών με το φετινό. Νέος ιδιοκτήτης, νέα πρόσωπα στα πόσα λήψεις αποφάσεων, νέος προγραμματισμός, νέες προτεραιότητες. Και με αρκετή δόση… απειρίας το φετινό οικοδόμημα το οποίο ξεκίνησε με συγκεκριμένους στόχους. Μία καλή πορεία στην διοργάνωση, ώστε να χτίσει πάνω σε αυτή για το μέλλον. Μία παρουσία στην δεύτερη εν τάξει ευρωπαική διοργάνωση για λόγους πρεστίζ αλλά και εμπορικούς μιας και το «brand name» θα μπορούσε να ανεβάσει την εμπορική του αξία, κάτι που έγινε σε βάθος χρόνου, μέσω και της εκπληκτικής παρουσίας του κόσμου και της μοναδικής ατμόσφαιρας που δημιοργούθηκε στο Παλέ και έκανε τον γύρο του κόσμου ουκ ολίγες φορές.
Στο καθαρά αγωνιστικό προφανώς και η ομάδα… πλήρωσε την εποχή Καράιτσιτς, η οποία βέβαια ξεκίνησε με δύο νίκες, οι οποίες όπως αποδείχθηκαν μάλλον «έκρυψαν» το πρόβλημα ή καλύτερα τα προβλήματα που είχε εκείνη η ομάδα. Έλλειψη αθλητικότητας, σκληράδας ως συνόλου μέσα στο παρκέ, μη διαχωρισμός ρόλων. Η έλευση Μίλιτσιτς και οι κινήσεις που έγιναν, αρχικά με Νουά και Άντζουσιτς και στην συνέχεια με Κώστα Αντετοκούνμπο, βοήθησαν τον ΑΡΗ Betsson να δείξει μία καλύτερη μεν εικόνα, να πάρει κάποιες νίκες αλλά να μην μπορέσει να φτάσει στην πρόκριση. Γιατί προφανώς και η εποχή… Μίλιτσιτς έχει τα δικά της προβλήματα και κενά. Και έκλεισε με μία άσχημη εικόνα, μιας και η εμφάνιση κόντρα στην Κλουζ δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε, συνολικά γιατί ατομικά ξεχωρίζω την εμφάνιση του Τζόουνς, όχι μόνο από τους πόντους του αλλά και από το πάθος που έβγαλε.
Το ζητούμενο δεν ήταν φυσικά φέτος ο ΑΡΗΣ Betsson να πάρει την πρόκριση και να διεκδικήσει τον τίτλο. Το ζητούμενο για μένα ήταν να κάνει μία αξιοπρεπή πορεία, να μπορέσει να χτίσει έναν κορμό μέσω και της ευρωπαικής συμμετοχής και να μάθουν άπαντες κυρίως σε διοικητικό και κατ’ επέκταση σε αγωνιστική, επίπεδο από τα λάθη που έγιναν. Ώστε του χρόνου άπαντες να είναι σοφότεροι και να έχουν πιο γρήγορα αντανακλαστικά στη λύση των προβλημάτων που θα παρουσιαστούν.
Τι κρατάει ο ΑΡΗΣ Betsson από την φετινή παρουσία στο Eurocup;
Τη στήριξη του κόσμου, όχι μόνο στο Παλέ αλλά ειδικά στα εκτός έδρας παιχνίδια όπου ο Αρειανός… τραβήχθηκε γα την δει την αγαπημένη του ομάδα. Είτε στο μακρινό Κλαιπέντα, στο εμπορικό και πιο προσβάσιμο Αμβούργο, στο Βρότσλαβ και στην Λουμπλιάνα, και τελευταία στο Κλουζ με την συγκλονιστική κερκίδα επί 40 λεπτά, αναγκάζοντας τους Ρουμάνους να τραβάνε βίντεο και να χειροκρουτούν.
Την… οπαδοποίηση του Ρίτσαρντ Σιάο ο οποίος σε σχέση με τον άνθρωπο που είδαμε στον αγώνα με το Αμβούργο, χθες διαπιστώσαμε πως ο «ιός» έχει αρχίσει να μπαίνει μέσα του και πλέον να αντιλαμβάνεται περισσότερο σε ποια ομάδα ήρθε να επενδύσει. Και δείχνει διατεθειμένος να επισπεύσει την διαδικασία, τουλάχιστον στο αγωνιστικό, σε σχέση με τον αρχικό του προγραμματισμό περί πενταετίας. Αυτό δεν σημαίνει πως του χρόνου θα κάνει μπάτζερ 20 εκ. ευρώ, αλλά πως αυτό που είναι να έρθει σε 3-4 χρόνια, μπορεί να έρθει σε λιγότερο.
Την παρουσία του στα μπασκετικά δρώμενα του ευρωπαικού μπάσκετ, το οποίο αλλάζει και ο ΑΡΗΣ Betsson πρέπει να είναι κομμάτι της νέας εποχής. Μία νέα εποχή η οποία όπως φαίνεται θα τρέξει από την Euroleague, οπότε το γεγονός πως οι «κίτρινοι» είναι στην πλευρά της από μόνο του αποτελεί κέρδος και βάση για να αξιοποιηθεί η σχέση των δύο πλευρών στο μέλλον.
Τα καλύτερα έρχονται αυτό είναι το σημαντικό που κρατάμε, σύμφωνα πάντα με τον Ρίτσαρντ Σιάο. Λάθη έγιναν και θα γίνουν. Θα υπάρχουν οι ωραίες βραδιές αλλά και οι… άσχημες, αυτό ισχύει για όλους. Το θέμα είναι να έχεις αντίδραση και γερές βάσεις.
Γιατί το δικό μας ταξίδι τώρα ξεκινάει…
