Eίναι όλο λάθος αυτό που συμβαίνει φέτος… Και δυστυχώς τα λάθη διαδέχονται νέα λάθη. Και ξανά λάθη. Σαν αυτά που στιγμάτισαν για τον ΑΡΗ τη χθεσινή αναμέτρηση στο Πανθεσσαλικό.
Ένα ματς το οποίο δεν επιδέχεται μεγάλης ανάλυσης για τον τρόπο που εξελίχθηκε, περισσότερο όμως για όσα έγιναν ώστε να φτάσει στο σημείο να λένε πολλοί, «πάλι καλά που πήραμε τον βαθμό». Και όχι άδικα…
Η επίθεση ήταν πάλι το μεγάλο πρόβλημα… Οχι η αποτελεσματικότητα, αλλά στη… γέννησή της. Στην σταθερά αδούλευτη ανάπτυξη του ΑΡΗ που σταματούσε στην άμυνα του Βόλου στο μεσαίο μπλοκ. Οι Θεσσαλοί άφησαν κενά, πίεσαν και είχαν κυκλοφορία στα μεσοδιαστήματα. Δεν απειλούσαν αλλά είχαν περισσότερη παρουσία στο τελευταίο τρίτο ή στην περιοχή του Αθανασιάδη. Τόσο στο 0-0 όσο και μετάτο 0-1 που για τον ΑΡΗ ήταν λες και βρήκε πορτοφόλι πέφτοντας από τον Λευκό Πύργο.
Ελπίδα με ένα αυτογκόλ, καταστροφή σε πέντε λεπτά και αλλαγές δίχως νόημα
Το αυτογκόλ του Κάργα ήρθε σε μία αγωνιστική συνθήκη που έπρεπε η ομάδα να ψάξει παραπάνω. Δηλαδή, στο ανοικτό γήπεδο και μετο 50% της φάσης να είναι η εξαιρετική ενέργεια του Κουαμέ να βγάλει στο χώρο τον Ντουντού.
Ηταν μία χαραμάδα φωτός μέσα στο… σκοτάδι που βρισκόταν ποδοσφαιρικά ο ΑΡΗΣ. Ένα γκολ δίχως τελική προσπάθεια και μία συνθήκη που ήθελε απλά διαχείριση. Να χαμηλώσει στο γήπεδο, να ρίξει το τέμπο και να φτάσει στη νίκη έστω με το στανιό. Ούτε αυτό κατάφερε όμως, με εκείνο το αυτοκαταστροφικό πεντάλεπτο.
Νωρίτερα, βέβαια, προηγήθηκαν αλλαγές δίχως νόημα. Διότι όλοι αναρωτιόμαστε τί σκεφτόταν ο Χόνγκλα στη δεύτερη κίτρινη; Τί σκεφτόταν όμως ο Χιμένεθ βγάζοντας τον Φρίντεκ για να βάλει τον δεξί μπακ αριστερά (τον Φαντιγκά) και το 10ρι του δεξιό μπακ; Να βγάλει τον κινητικό Ντούντου; Οκ, του Πέρεθ ήταν σωστή, αν και δεν θα έπρεπε να ξεκινήσει το ματς ο ντεφορμέ Ισπανός εξτρέμ.
Δίχως λόγο χάλασε η ισορροπία της τετράδας στην άμυνα και ο ΑΡΗΣ επέτρεψε τον Βόλο να τον βρει δύο φορές στο ανοικτό γήπεδο. Μία στο χέρι και άλλη μία στην χαζή αποβολή του Χόνγκλα. Από εκεί και μετά… πάλι καλά που ήταν ο Αθανασιάδης και κράτησε τον ΑΡΗ για ακόμη ένα ματς.
Τώρα είναι αργά για αλλαγή… αλλά δεν είναι κιόλας
Το ότι ο Χιμένεθ αποτελούσε ακατάλληλη επιλογή, είχε φανεί από καιρό. Τότε που το προφανές πρόβλημα άρχιζε να ξεκαθαρίζει και ήταν η επίθεση. στην οποία εμφανώς δεν μπορεί να βοηθήσει ο Ανδαλουσιανός λόγω της δικής του ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας. Μία απόσταση που δυστυχώς-και λανθασμένα- σκεπάστηκε από τους τραυματισμούς. Μία δικαιολογία την οποία ο Χιμένεθ έχει επικαλεστεί ουκ ολίγες φορές, αλλά χθες ισχυρίστηκε ότι δεν χρειάζεται δικαιολογίες… Ακόμα μία άστοχη τοποθέτηση του 61χρονου προπονητή, για τον οποίο φυσικά την ευθύνη φέρει πρωτίστως ο Καρυπίδης και μετέπειτα ο Ρέγες.
Οσο ο Χιμένεθ παραμένει στην ομάδα, δεν θα αλλάξει κάτι όταν δεν έχει γίνει αυτό πέντε μήνες τώρα. Ένα διάστημαστο οποίο ο ΑΡΗΣ έχει μόλις τέσσερις νίκες στο πρωτάθλημα.
Η αλλαγή θα έπρεπε να γίνει καιρό πριν. Τώρα ίσως να είναι και αργά. Εκτός εάν η διοίκηση θέλει να μην ρισκάρει παραπάνω με τις πιθανότητες που υπάρχουν για την 5η θέση. Βαθμολογικά, είναι ρεαλιστικές. Η εικόνα της ομάδας, ωστόσο, τις κάνει να φαντάζουν μακρινές καιρό τώρα. Συν ότι σε μία αλλαγή προπονητή παίζει ρόλο η διαθεσιμότητα και τί πλάνο υπάρχει για το καλοκαίρι. Πράγματα για τα οποία τα βλέμματα στρέφονται στον Ρέγες, που ίσως ήρθε η ώρα να μιλήσει τόσο με πράξεις όσο και με λόγια.
Προφανώς και η ομάδα έχει συνέχεια, ακόμα και μετά το χθεσινό. Προφανώς και πρέπει να βρει νίκες, αντιδράση. Το πρόβλημα είναι ότι παρατεταμένα δεν δείχνει ικανή ως σύνολο να το πράξει. Να φτάσει δηλαδή έστω στην 5η θέση και να αποφύγει την ολοκληρωτική αποτυχία σε μία σεζόν που δεν περιλαμβάνει τη λέξη «επιτυχία» μέσα της. Και ούτε θα αλλάξει αυτό έως το καλοκαίρι, ό,τι και να γίνει.
