Η συντριβή στη Νέα Φιλαδέλφεια ήρθε να αλλάξει απότομα το κλίμα που είχε δημιουργηθεί γύρω από τον ΑΡΗ τις προηγούμενες εβδομάδες. Η ομάδα είχε μπει στο πρωτάθλημα με θετικές εμφανίσεις, είχε παρουσιάσει στοιχεία προόδου και πήγε στην έδρα της ΑΕΚ με την πεποίθηση ότι μπορούσε να διεκδικήσει κάτι περισσότερο από μία απλή ανταγωνιστική παρουσία.
Η αναμέτρηση, ωστόσο, εξελίχθηκε με δύο διαφορετικά πρόσωπα για τους «κιτρινόμαυρους». Ειδικά στα πρώτα 30 λεπτά ο ΑΡΗΣ ήταν κακός. Κακός ειδικά επιθετικά, όχι τόσο αμυντικά. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχε η αίσθηση πως με μία καλύτερη επιθετική προσέγγιση θα μπορούσε να ξαναμπεί στη διεκδίκηση. Αυτό συνέβη μέχρι ένα σημείο, καθώς από τα τέλη του πρώτου μέρους και στο πρώτο τέταρτο του δεύτερου έδειξε κάποια σημάδια ζωής. Έβαλε τη μπάλα κάτω, είχε καλύτερες άμυνες στο μεσαί τρίτο αλλά του έλειπε η τελική ενέργεια.
Το τελευταίο μισάωρο ήταν το μεγάλο πρόβλημα. Ο ΑΡΗΣ έχασε τη συγκέντρωσή του, σταμάτησε ουσιαστικά να αντιδρά και παρουσίασε μία εικόνα που δεν συνάδει με όσα είχε δείξει στα προηγούμενα παιχνίδια. Αυτή η πνευματική κατάρρευση ήταν και ο βασικός λόγος που ένα παιχνίδι το οποίο μέχρι εκείνο το σημείο παρέμενε ανοιχτό, κατέληξε σε διασυρμό.
Το 5-0, πάντως, δεν αποτυπώνει απόλυτα την εικόνα της αναμέτρησης μέχρι το δεύτερο γκολ. Η ΑΕΚ είχε τα δικά της καλά διαστήματα, όπως και ο ΑΡΗΣ, ενώ η διαφορά των πέντε τερμάτων προέκυψε κυρίως από όσα ακολούθησαν μετά το 2-0. Εκεί ο ΑΡΗΣ έμοιαζε να έχει χάσει κάθε επαφή με το παιχνίδι και θύμισε περισσότερο… φάντασμα παρά την ομάδα που είχε δείξει χαρακτήρα και αντίδραση στην Τρίπολη, όταν κατάφερε να επιστρέψει απέναντι στην Καλαμάτα από μία πολύ δύσκολη κατάσταση.
Η ανωτερότητα της ΑΕΚ σε ποιότητα και αγωνιστική ετοιμότητα είναι δεδομένη και δεν μπορεί να μην συνυπολογιστεί. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί δικαιολογία για τον τρόπο με τον οποίο ο ΑΡΗΣ εγκατέλειψε την προσπάθεια μετά το δεύτερο γκολ.
Εδώ βρίσκεται και μία από τις βασικές διαφορές σε σχέση με προηγούμενες αναμετρήσεις. Τα λάθη που έγιναν κόντρα στον ΟΦΗ μπορεί να μην κόστισαν στον ίδιο βαθμό, όμως απέναντι σε έναν αντίπαλο όπως η ΑΕΚ τιμωρούνται άμεσα. Ο ΑΡΗΣ δεν κατάφερε να τα περιορίσει και το πλήρωσε ακριβά.
Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η απουσία ομοιογένειας στο κέντρο της άμυνας, καθώς Σούταλο και Γένσεν αγωνίστηκαν για πρώτη φορά μαζί. Παράλληλα, η επιλογή του build up στα πρώτα περίπου 30 λεπτά δεν λειτούργησε όπως θα ήθελε ο ΑΡΗΣ, με αποτέλεσμα να χαθούν αρκετές κατοχές χωρίς ιδιαίτερη πίεση προς την αντίπαλη άμυνα. Όταν η ομάδα άρχισε να παίζει περισσότερο στο ανοικτό γήπεδο, έδειξε πως εκεί μπορούσε να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις για να διεκδικήσει κάτι. Και από τα φιλικά ακόμα, μόνη της δείχνει στον εαυτό της τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει μέχρι να… δέσει το ρόστερ. Πόσο μάλλον σε αντιπάλους όπως η ΑΕΚ.
Μέχρι το 2-0, λοιπόν, κανείς δεν θα μπορούσε εύκολα να προβλέψει ότι η βραδιά θα ολοκληρωνόταν με πέντε γκολ παθητικό. Το τελικό αποτέλεσμα, όμως, είναι αυτό που μένει και δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Το 5-0 αποτελεί ένα πολύ σοβαρό καμπανάκι για τον ΑΡΗ και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο ήρθε θα πρέπει να αναλυθεί διεξοδικά. Το τελευταίο μισάωρο της αναμέτρησης πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης μέσα στην ομάδα.
Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη εμφάνιση επαναφέρει με ένταση την ανάγκη για την απόκτηση ενός ακόμη στόπερ. Ο ίδιος ο Γρηγορίου αναγνώρισε πόσο δύσκολο είναι να καλυφθεί η απουσία του Φαμπιάνο. Ο ΑΡΗΣ, όμως, δεν μπορεί να εξαρτά σε τόσο μεγάλο βαθμό την αμυντική του λειτουργία από έναν ποδοσφαιριστή. Η φετινή σεζόν απαιτεί περισσότερες λύσεις και μεγαλύτερο βάθος στη συγκεκριμένη θέση.
Το αποτέλεσμα στη Νέα Φιλαδέλφεια είναι αναμφίβολα πολύ βαρύ, δεν σημαίνει όμως ότι μηδενίζει όσα έχουν προηγηθεί. Ο κόσμος έχει δίκιο να φωνάζει, να ξεσπάσει όταν βλέπει την ομάδα του να διασύρεται. Ο ΑΡΗΣ όμως δεν πρέπει να σκεφτεί με το θυμικό. Χρειάζεται ψυχαραιμία. Εχει μπροστά του μεγάλο κομμάτι της σεζόν για να αντιδράσει. Αυτό που προέχει πλέον είναι να αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη ήττα ως αφορμή για αυτοκριτική, να βρει τις αιτίες της αγωνιστικής κατάρρευσης και να υπάρξει αντίδραση τόσο μέσα στα αποδυτήρια όσο και σε επίπεδο διοίκησης.
