Η νίκη με τον Βόλο ήταν καλή για τον ΑΡΗ; Προφανώς και ναι. Ισως όμως ο χαρακτηρισμός που της ταιριάζει περισσότερο είναι εκείνος της «χρήσιμης».
Χρήσιμη, διότι έριξε τους τόνους και όλοι αντιλαμβάνονται τί θα ακολουθούσε εάν η ομάδα στραβοπατούσε μετά τη διακοπή. Χρήσιμη επειδή υπήρχε η ανάγκη των βαθμών και παράλληλα της εικόνας. Στον τελευταίο τομέα, ο ΑΡΗΣ για ένα ημίχρονο… πετούσε, το οποίο δεν αναιρείται από τα διαφορετικά δεδομένα του δεύτερου μέρους. Άλλωστε, η διακοπή προσέφερε χρόνο για δουλειά και όχι για… θαύματα.
Χρήσιμη λοιπόν η νίκη… Είναι όμως και αρκετή; Προφανώς και όχι.
Η αξία αυτού του αποτελέσματος θα αποδειχθεί εν καιρώ. Οταν ο ΑΡΗΣ θα κοιτάει πίσω και θα βλέπει την αφεητρία ενός σερί νικηφόρων αποτελεσμάτων.Και για να έχει αυτή τη δυνατότητα, είναι αναγκασμένος να περάσει απόψε από τη Λεωφόρο, που περισσότερο ως ουδετέρη έδρα λειτουργεί παρά έδρα της Κηφισιάς.
Νίκη απόψε θα σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ θα έχει κεφαλαιοποιήσει εκείνη της περασμένης Κυριακής. Θα διατηρήσει την αξία της. Θα έχει αντίκρισμα. Ολα αυτά. Και παράλληλα θα τον κρατήσει κοντά στην 4άδα, αυξάνοντας έτσι την αυτοπεποίθησή του κα το κίνητρό του.
Επί του αγωνιστικού, η Κηφισιά αποτελεί μία βελτιωμένη έκδοση του Βόλου. Οχι με πολύ μεγάλες αποστάσεις αλλά με περισσότερη αποτελεσματικότητα. Το λένε τα αποτελέσματα, όπως και η βαθμολογία. Αμφότερες βάζουν δύσκολα στους «μεγάλους» και χαρακτηρίζονται πάνω κάτω από το ίδιο στυλ παιχνιδιού.
Η ομάδα του Λέτο δεν είναι… λεωφορείο. Τρία χρόνια τώρα έχει την ίδια φιλσοοφία επιθετικού ποδοσφαίρου, εντάσεις, πίεση ψηλά. Άρα και χώροι πίσω τους οποίους ο ΑΡΗΣ πρέπει να αξιοποιήσει με την ταχύτητα και την ποιότητα των μεσοεπιθετικών του. Να κάνει ότι έκανε επιθετικά κόντρα στον Βόλο. Να μην κάνει όμως όσα έκανε αμυντικά.
Η Κηφισιά έχει ροπή στο σκοράρισμα και ο ΑΡΗΣ στο να… χαρίζει εύκολα γκολ στον αντίπαλο. Δεν κρίνεται, λοιπόν, εύκολο να κρατήσει το μηδέν. Μακάρια βέβαια να το κάνει. Για να νιώθει πιο σίγουρος όμως, ιδανικά πρέπει να σκοράρει δύο φορές. Να έχει αποτελεσματικότητα στις προϋποθέσεις που βρίσκει και να προσέξει τα στημένα της Κηφισιάς στα οποία είναι επικίνδυνη. Κάτι το οποίο τονίστηκε και εντός της ομάδας μέσα στην εβδομάδα.
Το μεγάλο στοίχημα, βέβαια, για τον Γρηγορίου είναι η διαχείριση του ματς στη διάρκειά του και κυρίως μετά το 45′. Να υπάρχει διάρκεια και κυρίως να βοηθήσει ο πάγκος σε αυτό, κάτι που δεν έχει γίνει σε κανένα παιχνίδι πρωταθλήματος φέτος. Με τον Βόλο δεν κόστισε, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που η ομάδα το πλήρωσε.
Δεν είναι φυσικά μόνο θέμα προπονητή αλλά και θέμα νοοτροπίας παικτών. Ο Μιρ για παράδειγμα θα έχει ακόμα μία ευκαιρία εφόσον βρίσκεται στην αποστολή. Θα πρέπει λοιπόν να μην… τσαλακώσει άλλο τον εαυτό του και να βγάλει την ποιότητά του. Με τον Γαλανόπουλο πιο έτοιμο και τους Φαντιγκά-Γένσεν, σχηματίζεται ένα γκρουπ παικτών που έχουν την ικανότητα να βοηθήσουν ουσιαστικά στη διάρκεια του ματς. Το θέμα είναι να το κάνουν κιόλας…
